Dul!1000Kitap
“Her geçen gün, her bakımdan daha iyiyim, çok daha iyi olacağım…”
Yazar 
Jean-Louis Fournier ile tanışmam bu yıla nasipmiş. Ama ne geç kalmışlık! Hayıflanmama sebep olan şey ise, bunca yalınlığın içinde böylesine büyük anlatıların ve duyguların yer alması/alabilmesi!
Dul bir anlatı kitabı olmasına rağmen geçmiş/şimdiki zaman/ gelecek zaman arasında okura neredeyse hiç fark ettirmeden gidip gelirken, çoğu anda bir roman örgüsüyle kurgulanmış gibi.
Yazarın gerçekten de eşinin ölmesiyle birlikte kaleme aldığı Dul adlı kitabı sayfalar ilerledikçe insanın içinde onulmaz bir hüzün bahçesi açtırıyor!
-Neden öldün ki Sylvie? - diye sormaktan alamıyor insan kendini.
40 yıllık bir evliliğin sonunda iyi olanın (yazarın deyimiyle) göçüp gitmesinin ardından yazarın ilk tepkileri ve sonrasında hissettiklerini kaleme aldığı bu anlatı kitabında Sylvie öylesine güzel anlatılmış ki, okuyucu eğer sevdiği bir öleni varsa eğer yer yer gözlerinin dolmasına hakim olamayacaktır.
Jean-Louis Fournier ‘ın ‘Otopsim’ adlı kitabındaki mizah unsurları barındıran kalemi Dul adlı kitabında da yerini alsa da, işlediği konu bakımından okurun yüzündeki tebessüm hep yarım kalıyor. Ölümün geride kalana yaptığı şey düşününce gerçekten de inanılmaz!
Her zaman var olanın ve her zaman var olacağına inanılanın bir anda çekip gitmesi buna rağmen eşyalarının, giysilerinin, kitaplarının, çiçeklerinin sevdiği ya da sevmediği neyi var neyi yoksa geride kalması…. Ve geride kalanın da elinde kalanlarla ne yapacağını bilmeden ya her şeyi yok etmek istemesi ya da bir put gibi her şeye sahip çıkmaya çalışması… Yasın en sakin ama en hissedilir anlatımlarından biri diyebilirim bu yüzden dul için…
Teşekkürler Jean-Louis Fournier
Teşekkürler Sylvie!
Jean-Louis Fournier ile tanışmam bu yıla nasipmiş. Ama ne geç kalmışlık! Hayıflanmama sebep olan şey ise, bunca yalınlığın içinde böylesine büyük anlatıların ve duyguların yer alması/alabilmesi!
Dul bir anlatı kitabı olmasına rağmen geçmiş/şimdiki zaman/ gelecek zaman arasında okura neredeyse hiç fark ettirmeden gidip gelirken, çoğu anda bir roman örgüsüyle kurgulanmış gibi.
Yazarın gerçekten de eşinin ölmesiyle birlikte kaleme aldığı Dul adlı kitabı sayfalar ilerledikçe insanın içinde onulmaz bir hüzün bahçesi açtırıyor!
-Neden öldün ki Sylvie? - diye sormaktan alamıyor insan kendini.
40 yıllık bir evliliğin sonunda iyi olanın (yazarın deyimiyle) göçüp gitmesinin ardından yazarın ilk tepkileri ve sonrasında hissettiklerini kaleme aldığı bu anlatı kitabında Sylvie öylesine güzel anlatılmış ki, okuyucu eğer sevdiği bir öleni varsa eğer yer yer gözlerinin dolmasına hakim olamayacaktır.
Jean-Louis Fournier ‘ın ‘Otopsim’ adlı kitabındaki mizah unsurları barındıran kalemi Dul adlı kitabında da yerini alsa da, işlediği konu bakımından okurun yüzündeki tebessüm hep yarım kalıyor. Ölümün geride kalana yaptığı şey düşününce gerçekten de inanılmaz!
Her zaman var olanın ve her zaman var olacağına inanılanın bir anda çekip gitmesi buna rağmen eşyalarının, giysilerinin, kitaplarının, çiçeklerinin sevdiği ya da sevmediği neyi var neyi yoksa geride kalması…. Ve geride kalanın da elinde kalanlarla ne yapacağını bilmeden ya her şeyi yok etmek istemesi ya da bir put gibi her şeye sahip çıkmaya çalışması… Yasın en sakin ama en hissedilir anlatımlarından biri diyebilirim bu yüzden dul için…
Teşekkürler Jean-Louis Fournier
Teşekkürler Sylvie!·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.