"Yeni bir yıl yeni başlangıç" demek madem; ben de bu ülkede yaşayan hiç bir insanı öldürmeyeceğim....en azından bir süre...ben yokken ne yapacaksınız merak ediyorum hem..."
Ölüm kimseyi" öldürmemeyi"tek başına karara bağladığında ve bunu uygulamaya koyduğunda "şanslı" olduğumuzu düşünmüştük bir süre....sonsuz bir zaman vardı önümüzde...istediğimizi yapabilirdik , en büyük korku ortadan kalmıştı...
Faniler olmaya alışmamız teknik olarak Adem'in son nefesini vermesi ile başladığından ;bu duruma alışmak biraz sancılı oldu haliyle... Önce insan olarak zıvanadan çıktık. Her gün kavga dövüş...sevinç sarhoşlukları ve burda kelimelere dökemeyeceğim ahlakî zayıflıklarımızı yarıştırırken nihayet "devletin büyükleri"olaya el koydu. Aslında onlara da kilise adamları "sen bizim kim olduğumuzu biliyormusun ?diye sordu...Yaradana bize niye bu cezayı reva gördün ...diye de sormuş olabilirler..Bilmiyorum.
Tek bildiğim elimizde bir türlü ölemeyenlerle kala kaldık....
Hastası, yaşlısı, sakatı olan artık inanmadığı kiliseye gidip mum dikti,içinden dua etti ; ama ölüm Nuh dedi peygamber demedi...".
Espirili dili, insanın yüzüne tokat gibi çarpan tespitleri ile ölüm kavramı üzerine yazılan tek gerçekçi bir metin...okurken soru sorduran bir kitap..uzun cümleler seviyorsanız insanı tanımak istiyorsanız pişman olmadan okuyabilirsiniz.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.