Hepimiz aslında Oblomov’uzEdebiyat
Kitap bitti sanırım ben de bittim.En zor yazdığım inceleme olacak biraz ağlamaklıyım yazılar buğulu.
Son kısımlara gelince o kadar yavaş okudum ki hemen bitmesin diye maalesef engel olamadım.
Sürekli yazara şunu sordum , bu satırları hangi yaşanmışlıkla nasıl duygularla yazdın be adam.
Cümlelerin derin anlamları içinde kayboldum tekrar tekrar okudum iyice sindirebilmek için.
Ovlomovluk ne kadar içimizden ve dışımızdan bir parçaymış, insan kendi yaşadıklarını başka birinin hayatı olarak okurken nasıl da panikliyor , kaygıya sürükleniyor.
Tembelliğin , uyuşukluğun bir hayatı nasıl derinden etkilediğini, nelere sebep olduğunu bu kitapta içimiz yanarak okuyoruz.
Gerçi Oblomov’un durumuna tembellik uyuşukluk diyemeyiz onun problemi hayatsızlık…
Onun yaşam felsefesi böyle acelesi yok çabası yok amacı yok hevesi yok hayatı seyretmeye gelmiş dünyaya .
Keşke şöyle yapsan keşke böyle yapsan Oblomov diye söyleniyoruz, oysa orada anlatılan Oblomovlar aslında bizleriz.
Gerçekten çok üzüldüm temiz ruhlu ,pırlanta kalpli Oblomov’un böyle bir hikayesi olmasına çok daha iyi yerlerde görmek isterdim onu çünkü fazlasıyla hak ediyordu.
Muhteşem bir kitap tüm kalbimle tavsiye ediyorum okumanızı.
·
1.479 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Benim de çok sevdiğim bir kitaptır. Bu tarz kitaplar seviyorsanız Martin Eden' i de okuyabilirsiniz. Ama ben Martin'i okuduktan sonra çok etkilenmiştim ve kitap okumaya ara verdiğimi de hatırlıyorum. Onu da belirteyim. Elinize sağlık:)
Kütüphanemde okunmayı bekleyen kitaplardan biri Oblomov . Ne güzel ifade etmişsiniz sizde uyandırdığı hisleri bende de merak başladı en kısa zamanda okunsun o zaman 🫶🏻🥰
Bence daha fazla bekletmeyin lütfen 😊 kırılır size Oblomov gerçi ona da üşenir
Çok beğenerek okumuş ve bitmesin istediğim bir kitap olmuştu. Sizin incelemenizi okurken aynı duyguları tekrar hissettim. 👏👏👏
