hakan günday'ın insanlık denilen tarihte çıktıkları sokaklara bir devlet töreniyle diri diri gömülen hayatlara ithafen yazdığı kitap.
9 yaşındaki bir çocuk ''babam bir katil olmasaydı, ben doğmayacaktım '' cümlesi ile kitapta gözlerini açıyor. ve biz de gazâ ile birlikte insan kaçakçılığı dünyasına kafamızı uzatarak ve meraklı gözlerle, nerelerden vurgun yiyeceğimiz belli olmayan konuların içinde bulmuş oluyoruz kendimizi. olay örgüleri kan donduran yerleri bol bol barındırıyor. okurken bazen 9 yaşında bir çocuk, bazense dilini bilmediği bir toprakta bir hangarın içinde bir ümidin peşinde koşan '' vatansız ''denilen insanlar olduk. bazen öldük , bazen öldürdük. bazen dünyalar sahibi, bazen toprağın altında nefes almaya çalışanlar olduk. bazen zeki, bazen deli.
insan kaçakçılığı, mültecilik gerçekleri, '' bellum omnium contra omnes '' herkesin herkesle savaş hali, dışlanmış bir hayat ve o hayatta tutunmaya çalışan bir çocuk, çocuklukta açılan yaraların asla kabuk bağlamayacağı gerçeği, linç kültürü adı altında vicdandan ırak yapılan eylemler, türkiye'nin doğu ile batı arasında sıkışıp kalmış arafta kalmış kimliği, insanın konumundan durumundan bağımsız tepedeki yöneten olmak adına yapabileceği aklın sınırlarını zorlayan eylemler .. kitabın barındırdığı bende yer etmiş noktaları oldu.
kitabın sonu için yarıda kalmış demek istemiyorum, her bir karakter üzerine düşeni yaparak iyi/kötü izlerini bıraktı kitapta. hakan günday'ın kalemi, edebiyatı ele alış şekli kan dondursa da hayran bıraktı.
Daha 
Hakan Günday
Daha Hakan Günday
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.