Söze nerden başlasam bilemiyorum, tek bildiğim hala kalbimin derinlerinde bir yerlerin sızladığı...
Babasını yakın zamanda kaybeden biri olarak belki de daha çok etkilendim bilmiyorum.
Eser, sokağa atılan Halil ustanın bu hayatta tek umudu olan kızı Nermin' e yazdığı mektuplardan oluşuyordu.
Neredeyse her mektubunda gözyaşlarıma boğuldum, o kadar temiz ve saftı ki, öyle sevgiye , ilgiye muhtaçtı ki kırgın yüreği,
ne dediyse , ne kadar uğraşıp yalvardıysa kâr etmedi.
Nermin'in taşlaşmış kalbini yumuşatamadı, oysa kaleminden dökülen her bir sözü, yaralı yüreğinden kopmuş bir parçaydı adeta.
O kadar hasretti kızından iki çift söz duymaya , kızı yazmış gibi kendine mektup bile yazdı. Çaresizliğin en büyük resmiydi Halil usta .
Niye karşılık vermedin Nermin?
Neden merhamet etmedin , vicdanını bunca körelten şey neydi!
Yaz dedi ne yazarsan yaz , yeterki yaz!
Halil usta, güzel insan, kim bilir senin gibi ne çok insan geçti bu dünyadan. Nasıl sarılmak istedim sana , ne çok tutmak, öpmek istedim emekçi ellerinden..
Dünya cok incitti seni.
Yattığın yer incitmesin güzel insan..
··
939 Gösterim
7 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Beğeneceğini ve bir o kadar da üzüleceğini biliyordum. Kitabın tek eksisi trajedisinin fazla olmasıydı. İncelemede belirtmemiştim ama bu mektuplar gerçekmiş. Bu daha da dramatik yapıyor kitabı.394 mektup arasından 35 tanesini düzenleyip yeniden yazmış İrfan Yalçın. Senin de başın sağolsun. Mekanı cennet olsun babanın🙏
Berfin
Gönderi Sahibi
"Çiçek kadar güzel günlerin olsun Nermin!
Üşüyen, çok üşüyen baban
Halil Usta."
Reklam