Bu İnceleme Aşkla Konuşanlara
Elif Şafak ’ın “ 
Aşk ” kitabı, insan ruhunun derinliklerine inen bir yolculuk gibi… Hikaye, Şems ile Mevlana’nın hayatlarını temel alarak kurgulanmış ve her bir karakter, o kadar derin işlenmiş ki, kitap okurken adeta zamanla değil, ruhsal bir dönüşümle yol alıyorsunuz. Bumerang gibi bir hikaye… Bir an dönüp duruyor, bir bakıyorsunuz karakterlerin yaşamları ve kaderleri birbirine pamuk ipliğiyle bağlı ve her şey birbiriyle örtüşüyor.
İlk başta, kitabın bana uzak olduğunu hissetmiştim. Ablamın aldığı bu kitap, başucumda duruyor, ama bir türlü okumak içimden gelmemişti. Bir şekilde, aşk temasına pek de sıcak bakmadım.Bir an geldi kitabı elime almış okumaya başlamışım Ama sonrasında, her şeyin olması gerektiği zaman olduğunu kitapta okuyarak ve hissederek mistik bir ruh haliyle okumaya devam ettim. Kitap bittiğinde ise, üzerimde tarif edemeyeceğim bir ruh hali oluştu. Ben yazsaydım böyle yazardım dediğim bir kitap oldu.( Elbette böyle yazamam, mümkün değil.)
Kitapta işlenen aşk, sadece iki kişinin hikayesiyle sınırlı kalmıyor; aşk, sayfalarda değişiyor, şekilden şekile giriyor. Yazarın kullandığı o büyülü dil, adeta bir mistik atmosfer yaratıyor. Her karakter bir mesaj, bir ders bırakıyor. İnsanın içindeki huzuru bulma arayışı, bir yandan da toplumsal yapının sorgulanmasıyla birleşiyor. “Çöl Gülü” hikayesini okurken, o kadar derin acıların, ezilmiş kadınların hikayelerinin peşinden sürüklendim ki( 
Sıfır Noktasındaki Kadın Firdevsin hikayesinin üzerine bu hikaye), kalbim sıkıştı. İnsanların bakış açıları, hayata dair çıkardıkları sorunlar ve aslında ne kadar derin bir huzura ihtiyaç duydukları gözler önüne seriliyor.
Dilenci Hasan hikayesini okurken çok dikkatimi çeken bir sahne vardı: Çöl Gülü’nün camiye girdikten ve mevlana vaaz vermeye başladıktan sonra kadın olduğu anlaşılıyor. Daha da ilginci, oradaki müminler hemen ona “orospu” diyerek bağırıyorlar. ( yani hadi işin vaaz dinlemek değildi bakınıyordun ey mümin, o….pu olduğunu nerden bildin!)O an orada olsaydım ve kadı olsaydım, bu durumu görüp bağıranlara tepki gösterirdim, onlara “Kırbaçlayın şu sahtekarları!” derdim. Çünkü müminler “Kırbaçlayın şu o…..” diye bağırıyorlardı. Ama sonra, kitabı okumaya devam ettikçe, Şems’in verdiği dersle, bu sahnenin aslında derin bir anlam taşıdığını fark ettim.
Şems’in karakteri, insanların alıştığı yapmacık ve sahte tutumlardan çok farklı. Şems, doğruluktan asla taviz vermez. Yalan ve dolana alışmış olanlar için Şems’in tavırları sert olabilir; ama aslında doğruyu söylemek, başkalarının yapmacık nezaketinin aksine, onun temel meselesi. Herkese doğruları yüzlerine söylemesi, yalanı ve ikiyüzlülüğü asla kabul etmemesi, kitap boyunca en çok dikkatimi çeken noktalarından biriydi.
Bunun dışında, Elif Şafak çok önemli bir noktayı sorguluyor: İnsanların, sadece karınlarını doyurmaktan ya da temel ihtiyaçlarını karşılamaktan öteye giderek, ruhsal ve manevi anlamda bir arayışa girmelerini istiyor. Gerçek meseleler; ölüm, hayat, felsefe, aşk ve inanç… Yazar, toplumdaki yozlaşmışlık ve insan doğasına dair oldukça derin bir eleştiri getiriyor.
“Şems’in Düşkünler arasında Mevlana’ya köprü olma düşüncesi” gibi düşünceler, aşkın aslında sadece bir duygu değil, bir yolculuk, bir bağ kurma şekli olduğunu da gözler önüne seriyor.
Bu kitabı okurken, hem mistik bir dünyanın kapılarını aralıyorsunuz, hem de her karakterin içsel dünyasına dalıp çıkarken, her birinin ne kadar derin düşündüğünü fark ediyorsunuz. Yalanın, sahtekârlığın ve dinin nasıl yorumlandığını sorgularken, kendi yaşamınızdaki değerleri tekrar gözden geçirme fırsatı buluyorsunuz.
Önemli uyarı!!!
Sonuç olarak, “Aşk” sadece bir hikaye değil, bir yolculuk. Kitap bazılarına sert gelebilir, özellikle de yalana alışmış olanlara. Ama doğruyu söyleyen, dürüst ve dobra bir dilin ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatıyor. Bu kitabı okuduğunuzda, hislerinizin yoğunlaştığını, ruhunuzun derinliklerine indiğini hissedeceksiniz. Kesinlikle tavsiye ediyorum, çünkü gerçek aşk bu kitapta öyle güçlü bir şekilde anlatılıyor ki, okunmaya değer her satırı.
Elif Şafak ’ın “ Aşk ” kitabı, insan ruhunun derinliklerine inen bir yolculuk gibi… Hikaye, Şems ile Mevlana’nın hayatlarını temel alarak kurgulanmış ve her bir karakter, o kadar derin işlenmiş ki, kitap okurken adeta zamanla değil, ruhsal bir dönüşümle yol alıyorsunuz. Bumerang gibi bir hikaye… Bir an dönüp duruyor, bir bakıyorsunuz karakterlerin yaşamları ve kaderleri birbirine pamuk ipliğiyle bağlı ve her şey birbiriyle örtüşüyor.
İlk başta, kitabın bana uzak olduğunu hissetmiştim. Ablamın aldığı bu kitap, başucumda duruyor, ama bir türlü okumak içimden gelmemişti. Bir şekilde, aşk temasına pek de sıcak bakmadım.Bir an geldi kitabı elime almış okumaya başlamışım Ama sonrasında, her şeyin olması gerektiği zaman olduğunu kitapta okuyarak ve hissederek mistik bir ruh haliyle okumaya devam ettim. Kitap bittiğinde ise, üzerimde tarif edemeyeceğim bir ruh hali oluştu. Ben yazsaydım böyle yazardım dediğim bir kitap oldu.( Elbette böyle yazamam, mümkün değil.)
Kitapta işlenen aşk, sadece iki kişinin hikayesiyle sınırlı kalmıyor; aşk, sayfalarda değişiyor, şekilden şekile giriyor. Yazarın kullandığı o büyülü dil, adeta bir mistik atmosfer yaratıyor. Her karakter bir mesaj, bir ders bırakıyor. İnsanın içindeki huzuru bulma arayışı, bir yandan da toplumsal yapının sorgulanmasıyla birleşiyor. “Çöl Gülü” hikayesini okurken, o kadar derin acıların, ezilmiş kadınların hikayelerinin peşinden sürüklendim ki( Sıfır Noktasındaki Kadın Firdevsin hikayesinin üzerine bu hikaye), kalbim sıkıştı. İnsanların bakış açıları, hayata dair çıkardıkları sorunlar ve aslında ne kadar derin bir huzura ihtiyaç duydukları gözler önüne seriliyor.
Dilenci Hasan hikayesini okurken çok dikkatimi çeken bir sahne vardı: Çöl Gülü’nün camiye girdikten ve mevlana vaaz vermeye başladıktan sonra kadın olduğu anlaşılıyor. Daha da ilginci, oradaki müminler hemen ona “orospu” diyerek bağırıyorlar. ( yani hadi işin vaaz dinlemek değildi bakınıyordun ey mümin, o….pu olduğunu nerden bildin!)O an orada olsaydım ve kadı olsaydım, bu durumu görüp bağıranlara tepki gösterirdim, onlara “Kırbaçlayın şu sahtekarları!” derdim. Çünkü müminler “Kırbaçlayın şu o…..” diye bağırıyorlardı. Ama sonra, kitabı okumaya devam ettikçe, Şems’in verdiği dersle, bu sahnenin aslında derin bir anlam taşıdığını fark ettim.
Şems’in karakteri, insanların alıştığı yapmacık ve sahte tutumlardan çok farklı. Şems, doğruluktan asla taviz vermez. Yalan ve dolana alışmış olanlar için Şems’in tavırları sert olabilir; ama aslında doğruyu söylemek, başkalarının yapmacık nezaketinin aksine, onun temel meselesi. Herkese doğruları yüzlerine söylemesi, yalanı ve ikiyüzlülüğü asla kabul etmemesi, kitap boyunca en çok dikkatimi çeken noktalarından biriydi.
Bunun dışında, Elif Şafak çok önemli bir noktayı sorguluyor: İnsanların, sadece karınlarını doyurmaktan ya da temel ihtiyaçlarını karşılamaktan öteye giderek, ruhsal ve manevi anlamda bir arayışa girmelerini istiyor. Gerçek meseleler; ölüm, hayat, felsefe, aşk ve inanç… Yazar, toplumdaki yozlaşmışlık ve insan doğasına dair oldukça derin bir eleştiri getiriyor.
“Şems’in Düşkünler arasında Mevlana’ya köprü olma düşüncesi” gibi düşünceler, aşkın aslında sadece bir duygu değil, bir yolculuk, bir bağ kurma şekli olduğunu da gözler önüne seriyor.
Bu kitabı okurken, hem mistik bir dünyanın kapılarını aralıyorsunuz, hem de her karakterin içsel dünyasına dalıp çıkarken, her birinin ne kadar derin düşündüğünü fark ediyorsunuz. Yalanın, sahtekârlığın ve dinin nasıl yorumlandığını sorgularken, kendi yaşamınızdaki değerleri tekrar gözden geçirme fırsatı buluyorsunuz.
Önemli uyarı!!!
Sonuç olarak, “Aşk” sadece bir hikaye değil, bir yolculuk. Kitap bazılarına sert gelebilir, özellikle de yalana alışmış olanlara. Ama doğruyu söyleyen, dürüst ve dobra bir dilin ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatıyor. Bu kitabı okuduğunuzda, hislerinizin yoğunlaştığını, ruhunuzun derinliklerine indiğini hissedeceksiniz. Kesinlikle tavsiye ediyorum, çünkü gerçek aşk bu kitapta öyle güçlü bir şekilde anlatılıyor ki, okunmaya değer her satırı.·
15 +1'leme
·11bin Gösterim
15 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Emeginize saglik güzel inceleme👏 Roman ilk yayınlandığında tüm toplu taşıma araçlarında elinde Pembe " Aşk " Kitabı olanlar gözüme çarpıyordu ve kitap bana çok itici gelmişti ...daha sonra okudum keyif aldım gerçekten... unutmadan kitabın sonra erkekler için Gri olanı da yayınlandı😆📚
Demek ki sadece renk beni itmemiş😀, benzer bir his bende de vardı. Ama bazen ön yargılarımızı kırıp okuduğumuzda bambaşka bir deneyim yaşayabiliyoruz. Sizin de keyif almış olmanız sevindirici. Gri versiyonunu da hatırlatmanız güzel oldu, o da ilginç bir detay.🙂 Yorumunuz için teşekkür ederim! 📚✨
Çok uzun zaman olmuştu okuyalı çok sevdiğim bir kitaptır, sayenizde tekrardan hatırladım. Kaleminize sağlık çok güzel bir inceleme olmuş:)
Ne güzel, bir incelemenin kitabı hatırlatması… 😊 Güzel yorumunuz için teşekkür ederim!
Emeğinize sağlık. Çok güzel vede doğru bir inceleme. İlk okuduğumda 13 yaşındaydım o yaşta bile bir şeyler hissetmitim ama geçen aylarda tekrardan okuduğumda gerçekten yaş ilerledikçe okuduğun, yaşadığın, söylediğin, dinlediğin, hayatına dair herşey farklı anlamlar kazanıyor gerçek manasıyla tam ruha dokunan bir eser insan bir an için içinden bir parçalar buluyor kitapta kendine dair.
İnşallah böyle ruha dokunan güzel eserler çoğalır. Sizinde tekrardan emeğinize sağlık ALLAH razı olsun inşallah
Ne güzel bir yorum… Yaş aldıkça bazı metinlerin içimize daha derin yerlerden dokunması, belki de yaşadıklarımızın kelimelere yankı bulması… Sizin bu satırlarda anlattığınız hissi çok iyi anlıyorum. Güzel dilekleriniz için de ayrıca teşekkür ederim. Allah sizden de razı olsun.
Evet, üne çok güzel bi inceleme olmuş, emeğinize sağlık, beklediğime değmiş.. kitabın hakkını vermişsiniz 🙏
Güzel yorumunuz için teşekkür ederim. Beklentiyi karşılayabildiysem ne mutlu! 😊 Kitap üzerine düşünmek ve paylaşmak her zaman keyifli. 🙏📚