AYNALAR VE YANSIMALAR
Uruguay’lı yazar 
Eduardo Galeano, kıtanın fikrî olarak daha az tehlikeli bölgesinden; yâni Güney Amerika’dan. Bölgenin diğer tarafına göre daha çaresiz gelmiştir bana hep Latin Amerika. Aynı toprak parçası üzerinde bu denli tezatlık… Peru, Şili, Küba, Kolombiya gibi Latin Amerika ülkeleri kıtanın üst katları kadar şanslı değildir. Her neyse, dersimiz coğrafya değil. Ama şu var ki; coğrafya da kaderdir.
İşte bu makûs kaderin çocuğudur Galeano. Kendi coğrafyasının talihsizliğini ayna gibi kullanan yazar, 
Aynalar: Neredeyse Evrensel Bir Tarih'inde ve takibimdeki diğer eserlerinde de ülkesinin ve üçüncü dünya ülkelerinin mahkum edilidiği bu ortak sömürü kaderinin fikrî savaşçısıdır.
'Gerçeğin ne olduğuna bakmadan onu değiştirmenin sihirli bir formülü yok. Onu değiştirmek için önce ne olduğunu görmek gerekiyor.’ Sözü onu belki de futbolcu değil gazeteci yapmıştır. (Futbola olan ilgisi ehline malumdur.)
Eduardo Galeano neredeyse evrensel bir tarih olan Aynalar'ında bu kabilde bir anlatım sunuyor okura. Yaklaşık 600 başlıktan oluşan bu tarih yaratılıştan başlıyor ve kimi zaman ütopikal bir zeminde kimi zamanda tam da gerçeğin dairesinde adım adım ilerliyor.
Aynalar: Neredeyse Evrensel Bir Tarih belki de ciltlerce bilgiyi konsantre bir biçimde sunmanın ayrıcalığının nimetinin farkında. Elimdeki baskı 18. Baskı. Bir eser için gayet iyi olan bu rakam; yazarın isminin bir sonucu olabilir; ki ülkemizde hatırı sayılır bir okur kitlesi mevcut.
İbn-i sinâ, Zeus, Saddam Hüseyin, Fidel Castro, Kristof Kolomb, Hz.İsa, Beethoven, Rahibe Teresa, Oscar Wild, Hugo, Bush… ve daha nicesi bu evrensel tarihin kahramanları. Ve gerçek hayatla tamamen ilgili olan bu kahramanları, Galeona asla allayıp pullamıyor. Bildiği ve inandığı gibi anlatıyor. Tek amacı hakikati yansıtmak. Aynalar bunu yapar.
Eduardo'yu birazcık okumuş olanlar bilirler ki, Uruguay'lı yazarımız her daim azınlığın, hor görülmüşlerin, kapı dışarı edilmişlerin yanındadır. Aynalarda bu kitlenin savunuculuğunu, mesela bir 
Biz Hayır Diyoruz da ki gibi yapmamış olmamakla birlikte satır aralarında vereceği mesajı bazen nüktedan bazen de müstehzi bir biçimde veriyor pek tabii. (Biz hayır diyoruz için bknz. #258555384)
Sömürüye, kapitalizme, küreselciliğe karşı Eduardo Galeano ile aynı paydada olmakla birlikte bazı bazı rahatsızlık veren fikirleri de olmuyor değil. Yazarın mottosu kesinlikle azınlık hakları.Burası net! Bu, onu bazı çetrefilli konularda yine azınlığa taraf ettiği için; mesela, renklerin özgürlüğünü savunur. Hani şu malumunuz gökkuşağı renkleri. Bundan dolayı cinsel yönelimleri farklı olan insanların savunuculuğunu yaparken bir bakarsınız, Siyonizm’e karşı Filistin halkını, Nazi Almaya’sına karşı Yahudileri alır arkasına. Kavgasının tarzı budur Galeona’nun.
Bu bağlamda kitapta dananın kuyruğunun koptuğu bir nokta var ki, o kısım da epey afallayabilir okur. Eserin 314. Sayfasında çok maalesef ve ne yazık ki Ermeni meselesine değinir. Malumunuz azınlık hakları savunuculuğu devreye giren yazarımız metne şu cümleyle nokta koyar: ‘’Bugün Ermenileri hatırlayanlar var mı?’’ bizim cevabımız belli. Hatırlamayı bir kenara bırakalım, birçok şehirde Ermeni vatandaşlar hâlâ bizim komşumuz, belki hısım akrabamız ve pek tabi eşimiz dostumuzdur. Evlad-ı Osmanlı olmanın gerektirdiği gibi.
Ne kadar afallatsa da bizi bu fikirleri, aynı paydada buluştuğumuz meselelerde, vefâtına kadar mevziiyi ve mevzuyu terk etmemiş olan Eduardo Galeano'yu okumaya devam. Sıradakine geçelim…
Eduardo Galeano, kıtanın fikrî olarak daha az tehlikeli bölgesinden; yâni Güney Amerika’dan. Bölgenin diğer tarafına göre daha çaresiz gelmiştir bana hep Latin Amerika. Aynı toprak parçası üzerinde bu denli tezatlık… Peru, Şili, Küba, Kolombiya gibi Latin Amerika ülkeleri kıtanın üst katları kadar şanslı değildir. Her neyse, dersimiz coğrafya değil. Ama şu var ki; coğrafya da kaderdir.
İşte bu makûs kaderin çocuğudur Galeano. Kendi coğrafyasının talihsizliğini ayna gibi kullanan yazar, Aynalar: Neredeyse Evrensel Bir Tarih'inde ve takibimdeki diğer eserlerinde de ülkesinin ve üçüncü dünya ülkelerinin mahkum edilidiği bu ortak sömürü kaderinin fikrî savaşçısıdır.
'Gerçeğin ne olduğuna bakmadan onu değiştirmenin sihirli bir formülü yok. Onu değiştirmek için önce ne olduğunu görmek gerekiyor.’ Sözü onu belki de futbolcu değil gazeteci yapmıştır. (Futbola olan ilgisi ehline malumdur.)
Eduardo Galeano neredeyse evrensel bir tarih olan Aynalar'ında bu kabilde bir anlatım sunuyor okura. Yaklaşık 600 başlıktan oluşan bu tarih yaratılıştan başlıyor ve kimi zaman ütopikal bir zeminde kimi zamanda tam da gerçeğin dairesinde adım adım ilerliyor.
Aynalar: Neredeyse Evrensel Bir Tarih belki de ciltlerce bilgiyi konsantre bir biçimde sunmanın ayrıcalığının nimetinin farkında. Elimdeki baskı 18. Baskı. Bir eser için gayet iyi olan bu rakam; yazarın isminin bir sonucu olabilir; ki ülkemizde hatırı sayılır bir okur kitlesi mevcut.
İbn-i sinâ, Zeus, Saddam Hüseyin, Fidel Castro, Kristof Kolomb, Hz.İsa, Beethoven, Rahibe Teresa, Oscar Wild, Hugo, Bush… ve daha nicesi bu evrensel tarihin kahramanları. Ve gerçek hayatla tamamen ilgili olan bu kahramanları, Galeona asla allayıp pullamıyor. Bildiği ve inandığı gibi anlatıyor. Tek amacı hakikati yansıtmak. Aynalar bunu yapar.
Eduardo'yu birazcık okumuş olanlar bilirler ki, Uruguay'lı yazarımız her daim azınlığın, hor görülmüşlerin, kapı dışarı edilmişlerin yanındadır. Aynalarda bu kitlenin savunuculuğunu, mesela bir Biz Hayır Diyoruz da ki gibi yapmamış olmamakla birlikte satır aralarında vereceği mesajı bazen nüktedan bazen de müstehzi bir biçimde veriyor pek tabii. (Biz hayır diyoruz için bknz. #258555384)
Sömürüye, kapitalizme, küreselciliğe karşı Eduardo Galeano ile aynı paydada olmakla birlikte bazı bazı rahatsızlık veren fikirleri de olmuyor değil. Yazarın mottosu kesinlikle azınlık hakları.Burası net! Bu, onu bazı çetrefilli konularda yine azınlığa taraf ettiği için; mesela, renklerin özgürlüğünü savunur. Hani şu malumunuz gökkuşağı renkleri. Bundan dolayı cinsel yönelimleri farklı olan insanların savunuculuğunu yaparken bir bakarsınız, Siyonizm’e karşı Filistin halkını, Nazi Almaya’sına karşı Yahudileri alır arkasına. Kavgasının tarzı budur Galeona’nun.
Bu bağlamda kitapta dananın kuyruğunun koptuğu bir nokta var ki, o kısım da epey afallayabilir okur. Eserin 314. Sayfasında çok maalesef ve ne yazık ki Ermeni meselesine değinir. Malumunuz azınlık hakları savunuculuğu devreye giren yazarımız metne şu cümleyle nokta koyar: ‘’Bugün Ermenileri hatırlayanlar var mı?’’ bizim cevabımız belli. Hatırlamayı bir kenara bırakalım, birçok şehirde Ermeni vatandaşlar hâlâ bizim komşumuz, belki hısım akrabamız ve pek tabi eşimiz dostumuzdur. Evlad-ı Osmanlı olmanın gerektirdiği gibi.
Ne kadar afallatsa da bizi bu fikirleri, aynı paydada buluştuğumuz meselelerde, vefâtına kadar mevziiyi ve mevzuyu terk etmemiş olan Eduardo Galeano'yu okumaya devam. Sıradakine geçelim…·
1.038 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Râbia Hocam 
Jorge Luis Borges'dan sonra hiç duymadığım, sıradışı bir yazarla tanıştırdınız. Yazarın misyonu okunmaya değer olduğunu incelemenizin kalitesi itibariyle de gösteriyor. Sağolunuz paylaşım için.. Emeğinize sağlık. Nicelerinde istifadeli okumalar dilerim, nasibimize düşene şükür.. ☺️✨🌸🩷Teşekkür ediyorum @hizz88 Hocam. Okumalarınızı takip ettiğim kadarıyla ilgileneceğiniz bir yazar olduğunu düşünüyorum.'🪻
Coğrafya kaderdir deyip kurban modda takılarak kalmamış,bir ayna gibi, bulunduğu coğrafyayı yansıtmış insanlar ve cesaretleri etkileyicidir bence. Bu açıdan kıymetli buldum,yazarı tanımıyorum, hiç okumadım kitabını. Ama tanıştık vesilenle 😇🤗
Kalemine sağlık güzel arkadaşım, incelemelerin çok değerli benim için. Emeğine yüreğine sağlık,daim olsun inşaallah 🙏🏻😇🫂🩵