·57 syf.····Okunma: 09 Şubat 2025 01:18 okurken travmalarla cok icli disli oldum maalesef ki, icten ice titremeye basladim bazen sanki hava sogumus gibi. franz kafka'nin mektubu babasina hic ulasmamis, ulasmayacagini bilse bu kadar korkuyla degil nefretle yazardi bu mektubunu. korkusunu iliklerime kadar hissettim, yazdiklarinin her satirinda babasina anlattigi seylerde onu ne kadar da suclamadigini ustune basa basa soylemesi gayet acikca belli ediyordu durumu, hem de babasinin onu aslinda sucluyor oldugunu anlayacagini bilmesine ragmen. tum bu olayin gercekligini ve korkunclugunu sanirim yasamayan anlayamayacaktir.
kitabin her yerinde cizgiler ve yazdiklarim var, babalarimizin kiyaslamasini yaptigim. ve benim de babamla ilgili buyuk sıkıntılarım var. belki ben de ona asla ulasmayacak bir mektup yazarim. aslinda bir keresinde gercekten de yazmistim ama beceriksizce bir denemeydi.