Anna and the French Kiss - Kitap Yorumuİnceleme
“For the two of us, home isn't a place. It is a person. And we are finally home.”
Son sınıf öğrencisi olan Anna için hemen her şey yolunda. Çevresinde sevdiği arkadaşları, iyi bir okul hayatı ve bir de aralarında her an bir kıvılcımın başlayacağını düşündüğü hoşlandığı çocuk var. Babasının kendisine danışmadan bir anda Fransa Paris'te bir okula gönderme kararıyla birlikte Anna'nın hayatı birden değişiyor.
Anna, Fransızcada birkaç kelimeden fazlasını bilmeden ve tanımadığı insanlarla dolu bir ülkede yepyeni bir hayata başlıyor. Bu durumdan şikayetçi bir şekilde yeni hayatına alışmaya çalışırken bir yandan da kabullenme evresine geçerek bulunduğu yerde yavaş yavaş yeniliklere adapte olmaya çalışıyor. Bu adaptasyon sürecinin en büyük etkeni ilk görüşte hoşlantı duyduğu St. Clair oluyor. Yepyeni bir yerde, yeni arkadaşlar ve yeni bir aşk macerasıyla hayatına bir başlangıç yapıyor. Durum göründüğü kadar kolay gitmiyor ve bu süreçte Anna'nın Fransa macerasında kendisini ve hayatını bulma sürecinde ona eşlik ediyoruz.
Stephanie Perkins'in aşk romanları yazdığı üçlemesinden yıllar önce 
Lola ve Komşu Çocuk kitabını okumuştum. Bu seri üç kitaptan oluşsa da her bir kitapta bambaşka karakterler ve yepyeni bir hikâye var. Bu yüzden birbirinden bağımsız okunabiliyor. Lola ve Komşu Çocuk kitabını okuduğumda yaşım çok daha küçüktü, yorumumda bunun da etkisi olabilir ama o kitabı daha çok keyif alarak okuduğum tatlı bir aşk hikâyesi olarak hatırlıyorum. Yıllar sonra bu kitaba şans vermek istememin sebebi de İngilizce olarak akıcı bir hikâye okumak ve güzel bir hikâye ile kafamı dağıtmaktı. Gerçekten akıcı bir hikâye okudum, dili beni hiç zorlamadı ama kısa sürede bitmiş olsa da kitabın hikâye akışının beklentimi karşılamadığını söyleyebilirim.
Okuduğumuz hikâyeler kurguya dayalı da olsa aşk hikâyelerinde toksiklikten uzak, tatlı hikâyeler okumayı daha çok seviyorum. Güzel ve sevgi dolu bir hikâye okuyabilecekken araya başka karakterlerin girmesi çok hoşuma giden bir durum değil. Bu kitabın hikâyesinde de sevmediğim nokta Anna ve St. Clair'in hayatlarında başka insanların olmasıydı. Teknik olarak Anna'nın bir ilişkisi yoktu ama asıl yaşadığı yerde hoşlandığı bir çocuk vardı. St. Clair'in ise yıllardır ilişki içinde olduğu bir kız arkadaşı vardı. Hikâyenin akışına bakarak ortada daha masumiyet dolu bir aşkın inşası olsa da bu etkenler beni baştan beri soğuttu. Yani hikâyenin devamında ne olacağını merak etsem de Anna ve St. Clair'in birlikte olma ihtimali beni heyecanlandırmadı.
Kurgu okurken karakterlerle bağ kurmayı seviyorum ama bu kitapta baş karakterimiz Anna'yı sevemedim. Zararsız gözüken bir karakter olsa da ne istediğini bilemeyen, aklı bir karış havada bir kız olması beni yer yer kendinde soğutmaya devam etti. Verdiği bazı kararlar ve tutumları da itici geldi. St. Clair ise tatlı ve hoş karakterde biriydi ama onun da aşk konusundaki tutarsızlığı, yanlış hareketleri beni kendinden uzaklaştırdı. Hikâyede yan karakterlere yer verilse de kendilerine dair pek bir şey okumadık, sadece olayların içinde bulunuyorlardı. Bu yüzden bu konuda yorum yapmıyorum.
Hikâyede sevdiğim bir özellik Anna ile Fransa keşfi yapabilme fırsatı bulabilmemizdi. Paris'teki meşhur mekânlar ve yemeklere yer verilmesi Fransız kültürü hakkında biraz da olsa bilgi edinebilmemi sağlayarak merak uyandırdı. Ayrıca pek sevdiğim bir aşk hikâyesi olmasa ve beni yer yer sıksa da yazarın akıcı dili sayesinde devam etmemi zorlaştırmadı.
Kitabı benim gibi pek beğenmeyenler olsa da beğenenini de çok gördüm. Bahsettiğim 'üçüncü kişi' konseptli aşk hikâyeleri sizi rahatsız etmiyorsa şans verebilirsiniz. İngilizce okuma şansınız varsa B1+ seviyesi için rahat okunabilir bir kitap. Yine de yazardan bu kitap yerine Lola ve Komşu Çocuk kitabını daha çok öneririm. Bu üçlemenin bir diğer kitabı olan 
Isla Ve Mutlu Son kitabına da belki yine İngilizce roman okumak istediğimde akıcı ve çerezlik bir hikâye olarak şans verebilirim.
Lola ve Komşu Çocuk kitabını okumuştum. Bu seri üç kitaptan oluşsa da her bir kitapta bambaşka karakterler ve yepyeni bir hikâye var. Bu yüzden birbirinden bağımsız okunabiliyor. Lola ve Komşu Çocuk kitabını okuduğumda yaşım çok daha küçüktü, yorumumda bunun da etkisi olabilir ama o kitabı daha çok keyif alarak okuduğum tatlı bir aşk hikâyesi olarak hatırlıyorum. Yıllar sonra bu kitaba şans vermek istememin sebebi de İngilizce olarak akıcı bir hikâye okumak ve güzel bir hikâye ile kafamı dağıtmaktı. Gerçekten akıcı bir hikâye okudum, dili beni hiç zorlamadı ama kısa sürede bitmiş olsa da kitabın hikâye akışının beklentimi karşılamadığını söyleyebilirim.
Okuduğumuz hikâyeler kurguya dayalı da olsa aşk hikâyelerinde toksiklikten uzak, tatlı hikâyeler okumayı daha çok seviyorum. Güzel ve sevgi dolu bir hikâye okuyabilecekken araya başka karakterlerin girmesi çok hoşuma giden bir durum değil. Bu kitabın hikâyesinde de sevmediğim nokta Anna ve St. Clair'in hayatlarında başka insanların olmasıydı. Teknik olarak Anna'nın bir ilişkisi yoktu ama asıl yaşadığı yerde hoşlandığı bir çocuk vardı. St. Clair'in ise yıllardır ilişki içinde olduğu bir kız arkadaşı vardı. Hikâyenin akışına bakarak ortada daha masumiyet dolu bir aşkın inşası olsa da bu etkenler beni baştan beri soğuttu. Yani hikâyenin devamında ne olacağını merak etsem de Anna ve St. Clair'in birlikte olma ihtimali beni heyecanlandırmadı.
Kurgu okurken karakterlerle bağ kurmayı seviyorum ama bu kitapta baş karakterimiz Anna'yı sevemedim. Zararsız gözüken bir karakter olsa da ne istediğini bilemeyen, aklı bir karış havada bir kız olması beni yer yer kendinde soğutmaya devam etti. Verdiği bazı kararlar ve tutumları da itici geldi. St. Clair ise tatlı ve hoş karakterde biriydi ama onun da aşk konusundaki tutarsızlığı, yanlış hareketleri beni kendinden uzaklaştırdı. Hikâyede yan karakterlere yer verilse de kendilerine dair pek bir şey okumadık, sadece olayların içinde bulunuyorlardı. Bu yüzden bu konuda yorum yapmıyorum.
Hikâyede sevdiğim bir özellik Anna ile Fransa keşfi yapabilme fırsatı bulabilmemizdi. Paris'teki meşhur mekânlar ve yemeklere yer verilmesi Fransız kültürü hakkında biraz da olsa bilgi edinebilmemi sağlayarak merak uyandırdı. Ayrıca pek sevdiğim bir aşk hikâyesi olmasa ve beni yer yer sıksa da yazarın akıcı dili sayesinde devam etmemi zorlaştırmadı.
Kitabı benim gibi pek beğenmeyenler olsa da beğenenini de çok gördüm. Bahsettiğim 'üçüncü kişi' konseptli aşk hikâyeleri sizi rahatsız etmiyorsa şans verebilirsiniz. İngilizce okuma şansınız varsa B1+ seviyesi için rahat okunabilir bir kitap. Yine de yazardan bu kitap yerine Lola ve Komşu Çocuk kitabını daha çok öneririm. Bu üçlemenin bir diğer kitabı olan Isla Ve Mutlu Son kitabına da belki yine İngilizce roman okumak istediğimde akıcı ve çerezlik bir hikâye olarak şans verebilirim.·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.