Çeviri şiir kitabı okumam çoğu zaman, asıl ruhumdan uzaklaşmış bir metin okuyormuş hissi yaratır; çevrilen dil ne kadar zengin ve yoğun olursa olsun. Tabi çevirmenin de bu ağır ilin altından kalkamadığı yüzlerce örnekle karşılaşmıştır her okur, ben gibi.
Başlarda şiirin ruhu nereye gitti diye sorarken buldum tam olarak bu yüzden. Şairin, İngilizcedeki hakimiyeti, vurgusu ve tutkusunu hissettiğiniz dizileri orijinal haliyle yan sayfada görmek bir nebze bu hisse kapışmanızı besliyor. Fakat ikinci bölümün çevirisi daha başarılı, orijinal metindeki vurgu ve romantik akım ruhunu daha doğru aktaran bir çeviriye imza atıyor Su Özbek.
Peru Bysshe Shelley’e de değinmek isterim biraz. 30’unu bile göremeden bu dünyadan ayrılmış fakat öylesine dolu dolu bir yazın sığdırmış ki kısacık yaşamına, tarihe belirgin bir i bırakmış varlığı. Unutulmayacak bir armağanla… Hep alıntılarını görüyor, onun isyankar, romantik ve inançları sorgulayan özgür ruhuna uzaktan uzağa merak duyuyordum. Herkes genellikle en bilinen eserleriyle başlar bi yazarı tanımak için. Ben en az okunan ve incelenen kitaplarından biriyle başlamayı tercih ettim. İnsani bir erdem yükselişini, doğacı bir felsefi anlatıma dayandırarak ifade ettiği şiiri Dünyanın Daimon’u bence oldukça başarılı. Bir gün mutlaka İngilizce aslını da okumalıyım. Memnun oldum tanıştığımıza Shelley.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.