Puan vermedi·288 syf.····Okunma: 10 Şubat 2025 10:59 Kemal Sayardan okuduğum ilk eser. Fikir yazısı olmasına karşın insanı kendine çeken, sanki yazarın düşüncelerini okumak değil de yazarla sohbet ettiğini hissettiren bir eser. İnsana insan gibi bakmayı, sevgiyi, hoşgörüyü ve önemsemeyi çokça vurgulayarak yaşadığımız bireyci toplumda her insana yeni bir bakış açısıyla bakmamızı sağlıyor.
Okuduğumuz bazı kitapların hayatımızdaki anlamları izah ettiğini farkediyorum.Bazen kelimeleri bir araya getiremediğimiz yaşantılarımız oluyor. Aslında hepimizin içinde kendimize özgü şairler, yazarlar ve hayatımızda birbirimizden bağımsız birer şiir evrenimiz olduğunu düşünüyorum. Sadece bunları açık etmek yerine hissettirdiklerini hazmetmeyi yeğleriz kimimiz, kimimizse anlatır birçok duyguya tercüman olur. Sonra bir kitap okur ruhumuzu doyururuz. Çünkü "Samimiyet ruhun özgürlüğüdür" diyor Kemal Sayar, o kadar haklı ki. Ben de anlattığı tüm satırları dinledim tam manasıyla, çoğundan kendi payıma düşeni aldım ve onun da dediği gibi 'Dilimin döndüğü kadar sustum' özellikle "Özgür ruhunun samimiyeti" hususunda. "Dinlemeyi bilenler için kalpten kalbe ne çok yol vardır" diyor Kemal hoca, Bu eserini okumaktan ziyade dinledim. Hiç adetim olmamasına rağmen çizdiğim satırları oldu, sayfaların da incildiğini düşünürüm. Belki dilim dönmedi onun gibi anlatmaya kendimi ama öyle güzel hissettim ki okurken. Beni zaman denen balonda seyahat ettirdi tüm olgunluğumla. Sözlerimi Kemal hocanın birkaç cümlesi ile sonlandırmak isterim. " "Sonunda insanların sözleri de buharlaşır gider, iyi ki de gider. Kelimelerin esinlediği duygular kalır. Hissedebildiğimiz anda, insanlığımızın eksik kalmış bir tarafını tamamlayan duygular."
Keyifli okumalar dilerim