İnsan ruhu yüzüne yansır ve içindeki karanlık, zamanla bakışlarına, ifadesine yerleşir. Fiziksel güzellik gelip geçicidir, ancak kalpteki kötülük insanın ışığını söndürür. Negatif enerji taşıyanlar, farkında olmadan çevrelerine de o karanlığı yayar.
Gerçek iyilik, kendini anlatmaya ihtiyaç duymaz. “Ben iyiyim” diyenlerin çoğu, eksik yönlerini gizlemeye çalışır. Kendi içindeki çirkinliği fark etmeyen, başkalarına ışık olamaz. O yüzden insan, doğru zamanda doğru kalplerle buluşmalı. Çünkü güzel insanlar, güzellikleriyle değil, yaydıkları iyilikle hatırlanır.
Cuma Bozkurt