Ne vakit yollara düşsem,
sanki sana geliyormuş gibi
heyecanlanır kalbim...
Aklım fikrim karışır,
ruhum zamanla yarışır...
Ben ne vakit yollara düşsem,
bilirim, sana değildir hiçbir yolun sonu...
otobüsün camından
öylece bakar dururum...
En çok seni özlerim de,
kimselere diyemem...
Öüm gibi,
devâsız bir hastalıksın gibisin sen...
ne ölebilirim,
nede iyileşebilirim sensizken...
Engin Akboğa