İnsanın içindeki tortular yok olmuyor; tersine zamanla yüzeye daha çok çıkıyor ve o içinde yer eden katmanla ruhsuzlaşıyor insan. Ana karakterimiz tortulara sahip, peki kalbinin en derinlerindeki sertliği nasıl kazıyabilir? Bunun cevabını vejetaryen olmakta buluyor karakterimiz. Çünkü yediği şeyin yaşam gücünü kullanarak kendi enerjisini besleyebileceğini düşünüyor olsa gerek. Bir insan, yalnızca bitkiler gibi yaşayabilir mi? Bu mümkün mü? Ve insan bitki gibi hissederek arınabilir mi geçmişinden, dürtülerinden, öfkesinden? Soruların cevabı kitapta..
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.