Patricia Highsmith 1921 doğumlu Amerikalı bir yazar. Otuzlu yaşlarından itibaren Avrupa’da yaşamış. Psikoloji, suç, gerilim ve insan doğasının çarpık yanlarını işleyen kitapları önce kendi ülkesinde değil Avrupa’da takdir görmüş. Herhangi bir kategoriye sokmanın mümkün olmadığı kitaplar bunlar. Polisiye unsurların altında derin bir felsefi alt yapı, kökleri Nietzsche ve Dostoyevski’ye uzanan bir varoluşçuluk mevcut.
Bebekliğinden itibaren ailesinden hiçbir manevi destek görmemiş biri Higsmith. Dünyaya gelmesi istenmemiş bir çocuk. Annesiyle arasındaki korkunç ilişki ömrü boyunca yakasını bırakmamış. Küçük bir cehennem olarak tanımlıyor aile kavramını.
Disiplinli, çok çalışkan ve karizmatik bir kişiliği var esasında. Ancak içe dönük ve huzursuz bir ruh. Kadınlara olan ilgisini ifade etmeye geldiğinde çekingen ve utangaç. 1950’lerde Amerika’nın tutucu ahlâk anlayışı altında suçlulukla ezilen ve eşcinselliği için psikiyariste gidip: “Ben akıl hastasıymışım, beni tedavi edin,” diyecek kadar mutsuz ve kendinden hoşnutsuz biri. Kadınları sevmiş ve kadınlar tarafından çok sevilmiş biri: Aşık olduğu kadınlar onun ilham perileri.
Biyografi yazarı Andrew Wilson bu kitapta Highsmith’in eserlerini psikanalitik ve felsefi yönlerden incelemiş. Yirmi iki roman, çok sayıda öykü ve deneme. Eserlerin yaratım sürecini ele almış. Mektuplarından, günlüklerinden, not defterlerinden ve onu tanıyan insanların ağzından aktarılanlardan yararlanarak çelişkilerle dolu bir sanatçının portresini çizmiş.
“Highsmith psikopatlarla yazarlar arasındaki benzerlikleri farketmişti.” diyor kitabın bir yerinde. Kendisinin de saplantı bakımından Highsmith’ten aşağı kaldığını düşünmüyorum :) Carol romanı için Highsmith’e ilham veren kadının kim olduğunu telefon rehberlerinden soruşturup bulmuş mesela; çocuklarına ulaşmış, onlarla röportaj yapmış… Deli değil de, işini fazla ciddiye alan biri diyelim.
Romancı Graham Greene tarafından “Kaygının Şairi” olarak adlandırılmış Patricia Highsmith. Gerçekten de onun eserlerinde birtakım zorlama korku unsurları, hayaletler, hortlaklar yoktur ama yine de okurken ürpeririz çünkü kendi içimizdeki karanlığa bakıp tedirgin oluruz. İnsanı içinde varolan kötüyle, “öteki” ile yüzleştiren bir modern zaman yazarıdır o.
Ergenliğimden yirmili yaşlarımın ortasına kadar en sevdiğim yazarlardan olan birinin bu kadar güzel ve detaylı yazılmış biyografisini okuyabilmek benim için şahane bir deneyimdi. Eski bir dostun hayat hikayesini okumak gibiydi. İyi ki yaşamış ve yazmışsın Patsy. Beyninin kıvrımlarından öperim canım.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.