"İnsanın ismi kendisiyle en az ilgili olandır" der Atılgan. "Oysa şimdi ismimden daha fazlasını, sigara içtiğimi biliyorsun" diye devam eder. Hatırımda kalan bir bölüm :)
Yusuf Atılgan şimdiye kadar okuduğum en iyi Türk romancıdır. Dili, kurgusu, betimlemeleri zordur. Olay örgüsünü değil yarattığı karakterlerin zihnini resmeder. Hikaye yavaş akar. Hiçbir şey olmuyormuş, hikaye hep yerinde sayıyormuş hissi uyandırır. Dikkat ister. Bir anlık dalgınlık bütün hikayeyi kaçırmanıza sebep olabilir.
Vermek istediğini öyle ulu orta bırakmaz. Arayıp bulmak gerekir. Giz doludur cümleleri. Karakterleri de öyle. Bulmaca çözer gibi okutur. Zordur yani. Dolayısıyla seveni de azdır. Bu yüzden roman okumaya yeni başlanacaksa ilk kitap bu değildir.
Esas oğlan Bay C. "O" nu aramaya vakfetmiş tüm ömrünü. Şimdilik yanlış yerde arıyor ama bulacak bir gün. En az onun kadar bende inanıyorum. Bazen Ayşe' de bazen Güler' de bazen de Zehra teyzesinde görür "O" nu. Bay C. henüz farkında değil ama ben "O" nun kim olduğunu biliyorum. Fazla kişi bilmez; gıyaben tanırım ben de. Kitabın birçok yerinde Yusuf Atılgan da işaret ediyor zaten "O" nun kim olduğuna. Dedimya dikkatli okumak gerek.
Geceniz yıldızla dolsun...
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.