Zola ile daha önceden tanıştım ancak Germinal ile yazarı çok sevdim. Kalan tüm kitaplarını okumayı planlıyorum. İşçi sömürüsü, sınıfsal ayrım, açlık, ideolojiler ve grev kitabın anahtar kelimeleri. yazarın anlatım tarzı o kadar iyiydi ki, kitabı okurken değil çay ya da kahve içmek su bile içemedi. Yanıma aldığım tüm içecekler kitabı okurken sanki madenci sokağında grev için aç kalan o insanlara ihanet ediyormuşum gibi hissettirdi. Kitabı bu kadar içselleştirmeyi beklemiyordum. Etienne'in ideolojileri ve Catherina ile kavuşamamaları, yaşanan grev ve birlik olmaları, grev sırasında açlıkla boğuşmaları kitapta beni etkileyen bölümler arasında yer aldı. Zola'nın madende çalışmış olması ve daha sonra bu kitabı yazması kitabı okumadan önce, benim için bir anlam ifade etmiyordu. Kitabı okurken romanın bir hayal ürünü değil de yaşanmış olabileceğini düşünmek hatta o göçüklerin yaşanması ve verilen yaşam mücadelesi beni oldukça etkiledi. Kitapta greve gidildiğinde bir sonuç alamayacaklarını içten içe bilsem de, bir nebze de olsa patronların, iş verenlerin acı çekmesini isterdim. Ama dediğimiz gibi kitap o kadar gerçek hayattan alınmış bir eser ki fakir halk dışında kimseye bir şey olmadı.
Etienne o kadar çok kitap okudu, düşündü, yazdı, aynı fikirde olduğu insanlarla mektuplaştı ancak fikirlerini hayata geçiremedi. Gerçeklikten uzak olan düşünceleri tam olarak onunda hayatında yeniydi ve nasıl özümseyeceğini bilemedi denilebilir.
Halkın bir lider olmadan kendi kendini yönetmesi biraz zor... Ancak hakkını araması ve arkadaşlarıyla olan bağı beni inanılmaz etkiledi.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.