Beyaz Gemi… Geçmişi temsil eden dede ile geleceği temsil eden çocuk arasındaki dramatik bir ilişkiyi anlatan ve ikinci kez okuduğum muhteşem bi kitap…
“Onun iki masalı vardı. Biri kendisinindi ve başka kimse bilmezdi. Ötekini ise dedesi anlatmıştı ona. Sonra ikisi de yok olup gitti.” diye başlıyor kitap. O kadar sürükleyici bir kitap ki nasıl bittiğinin farkına bile varamayabilirsiniz:)
İsimsiz kahramanımızın tek isteği bir balık gibi yüzebilmek. ‘Yeter ki bir balık gibi yüzebilsin…Neler vermezdi suda balık olmak için!…’(ss.32)
‘Bir gün balık olup beyaz gemiye kadar yüzeceğim…’(s.101) diye devam ediyor eser, ve devamında çocuğun suda yüzüp gittiğini ama hiçbir zaman balık olamayacağını dile getiriyor Aytmatov.
Yazarımız: ‘Bir yazar, herhangi bir eseriyle okuru heyecanlandırabiliyorsa o yazara ne mutlu.’ diyor. O zaman ne mutlu yazara… Okuru yeterince heyecanlandıran bir eser çünkü… Kitabın sonunda yazarın kendi düşüncesine yer vermesi eseri daha bir anlamlı kılıyor.
Sana, senin sözlerini tekrarlayarak veda ediyorum:
‘Merhaba Beyaz Gemi, ben geldim!”
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.