“Oysa ben de dinlediğim şarkıda onu anıyorum, ben de gökyüzüne bakınca, güzel bir manzarayı izleyince keşke o da yanında olsa diyorum, ben de uyumadan önce onu düşünüyorum… Ama nasıl oluyor da benimki aşk olmuyor?”
“Kalabalığın farkına bile varmadığı kısacık bir an, âşık içinse bir sonsuzluktu bu. Zamanın iki yüz var, dedi kendi kendine Hayyam, iki boyutu; uzunluğunu güneşin seyri belirliyor, kalınlığını ise tutkular.”
“Şimdi sır ve korku devrindeyiz, iki yüzün olmalı, birini kalabalığa göstermeli, ötekini kendine ve Yaratıcı’na saklamalısın. Gözlerini, kulaklarını ve dilini korumak istiyorsan, gözlerin, kulakların ve bir dilin olduğunu unut.”