Uzun hikaye. Kısa bir oturuşta bitiverdi.. nasıl oldu,nasıl son satırlara değdi gözlerim bilemiyorum. Veda etmek hüzünlendirdi ,tıpkı gidiveren o trenin ardında bakan bir çift gözü hüzünlendirdiği gibi.
Mustafa Kutlu hikayeleri bir solukta okunan hikayelerden derler. Farkla, mutlaka iz bırakan bir yanı var hikayelerinin. Bir yerinde durup gülümsediğiniz, bir satırında gözlerinizi camdan dışarı göğe çevirip dalıp gittiğiniz hikayeler..ve tabi sonra yine elinize aldığınızda,tekrar tekrar hissedersiniz o duyguları. Daha doğrusu ben böyle hissediyorum.
"Hissederek öğrendiğin şeyi unutmazsın" derdi güzel insanlar.
Yine güzel bir edebiyat hocamız şöyle demişti "hissetmekten daha etkili bir dil bilmiyorum"
Hissiyatımız daim olsun. Olsun ki okuduğumuz güzellikleri unutturmasın. Vesselâm..
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.