·200 syf.····Okunma: 18 Şubat 2025 14:45 Tavsiye üzerine okudum. Ne yazık ki beklentilerimi karşılamadı. Erteleme sorunuma çözüm olmamasını geçtim yazarla kendi aramda hiçbir bağ kuramadım. Gittiğim psikoloğun önce kendi sorunlarını çözebilmiş olmasını isterim. Yazar bir bardak su almaya bile mecali olmadan bu kitabı yazdığını itiraf ediyor zaten. “Bu iyi bir kitap değil ama samimi bir kitap” da demiş. İyi bir kitap olmamasına katılıyorum. Çok fazla alıntı var kitapta. Sayfa başına en az iki alıntı ya da kitaplara atıflar var. Okurken bunalıyor insan. Kişisel gelişim kitabı kategorisine konmasını doğru bulmuyorum. Kişisel gelişim türünde okuyacaksam önce kendi kişisel problemlerini çözebilmiş yazarları tercih ederim. Bir konuda çok fazla düşünmüş ve çok fazla konuşabiliyor olmanız illa o konuda kitap yazmanız gerektiği anlamına gelmiyor. İlla yazacaksanız kitabı bu şekilde pazarlamayın. “Erteleme üzerine, bir bireyin içgörüleri” falan yapın kitabın ismini. Çünkü kitabın neyi amaçladığı tam olarak belli değil. Kitaptaki öneriler yataktan bile çıkamayan bir kişinin işine yarayabilecek düzeyde.
Yazarın hissettiği ağır depresyonu sorgulamıyorum zira kitabı okurken gerçekten çektiği acının boyutunu gördüm. Fakat insan o frekanstan bakarken hayata her şey olduğundan çok daha büyük görünür zaten. Birçok insana kırgınlığını dile getirmiş. Okurken de bi kırgınlık/öfke halini hissediyorsunuz. bunlar artık aşılması gereken şeyler. Anne babalarımız kendi yaşadıkları çağa ve anlayışa göre kendi perspektiflerinden haklıydılar. Onlarla empati kurup onları affetmezsek ilerleyemeyiz. İçimizde öfke taşıyarak iyileşemeyiz. Affedip önümüze bakmamız gerekir. Geçmişi değiştiremeyiz.
Çocuğu olmayan birinin çocuk yetişme konusunda bu kadar iddialı konuşmasını da doğru bulmuyorum. Kimse mükemmel çocuk yetiştiremez. Hepimiz genlerimizde taşıdığımız milyonlarca yıllık koşullanma ve acılarla dünyaya geliyoruz. Her çocuk anne rahminden kopmanın acısını yaşamak zorunda. Bu acılar ruhsal olgunluğumuza katkıda bulunuyor. Mükemmel çocuk yetiştiremezsiniz. Evde her yaptığına evet dediğiniz çocuk dış dünyanın gerçekliği yüzüne tokat gibi çarptığında daha çok travma yaşar.