Kitabı bitirdiğim an kendime "ben ne okudum şimdi?" Diye sordum. Okurken yazarın bulunduğu buhranı buram buram hissettim, ben de bunaldım. Bu yüzden çok bana hitap etmediğini söylemem gerek ama amacına pek uygun yazılmış. Karakterin "ikizi" gerçek de var mı yoksa kafasında kurduğu bir başka gerçekliği mi bilmiyorum. Ama muhtemelen kişilik bozukluğu veya şizofreni hastası bir karakter. Uşağı da muhtemelen uşağı bile değil. En son da doktoruyla birlikte giderken herkesin mutlu olması ve rahatlaması da çevresine kendisinin çektiği kadar çektirdiği anlaşılıyor. Kafada kurma yarışmasında karşımda olsa kaybetmiştim bile. Yazarın ikinci kitabı üslup konusunda yine tatmin etti.