Köy hayatı demek tüm hayvanları görmek demek ve tüm ölümleri de… ölmüş bir yılan ölmüş bir tavşan ölmüş bir sansar, zehirlenen köpekler kediler… merhametli insanların yanında merhametsiz insanlar mutlaka vardır bir canı can olarak görmek yerine canı almayı kendine hak gören caniler her yerde vardır. Yaylada yaşayan emekli öğretmen de her türlü hayvan ölümlerine ses çıkartıyor ama onu dinleyen olmuyor şikayetleri önemsenmiyor madem öyle hayvanlar intikam alsın diyor ve bizleri çarpıcı bir sona sürüklüyor çok güzel oluyor olması gereken oluyor. Kitap beni çocukluğuma götürdü bir çok hayvanı görmüş, sevmiş olmanın sevinç ve hüznünü yaşattı.
Köyde gördüğüm, canice öldürülmüş bir hayvanı anlatacağım; arkadaşlarla akşam toplandık köyün dışında oturan bir arkadaşın evine gidiyorduk köyün çıkışındaki son eve geldik içeriden bir eşek avaz avaz bağırıyor canı o kadar yanıyorki hayvanın acısı dile geliyor hepimizin içi ürperdi bir tuhaflık var diye anlamaya çalışıyorduk yerde kan izlerini gördük her yer kan. Zaten gideceğimiz yol orası evler bitti dağa doğru çıkan yolun başında kan izlerini takip ettik arkada eşeğin acı çığlıkları bir an bile susmuyor hayvan. Kan izleri yolun kenarında bitti maalesef bitti hiç bakmasaydık dediğimiz bir an; eşeğin yeni doğmuş yavrusunu kesip atmışlar arkada eşeğin çığlığı daha ağır geldi o kadar ağırki kımıldayamadık asla unutmadığımız bir gece oldu o anne eşek hep yavrusu için acı çekti bağırdı… hayvanlar intikam almasında kim intikam alsın!
·
233 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.