Abel Morg onur Onurhan ErkoçBüşraMerve CENGİZ
Gizem desen gizem değil, gerilim desen gerilim değill, fantastik desen fantastik değil, kitaba ne desem uymuyor, olmuyor, tamamen hayal kırıklığı olan bir kitaptı benim için. Bu kadar yüksek puanı olması ya insanlarla gerçekten bakış açım çok farklı dedirtiyor ya da PR çalışmaları diyorum
Hangimiz bir gün durduk yere bir ses duyup da normal karşılarcasına oluruna bırakabiliriz mesela? Mia duyduğu sesleri o kadar güzel karşılıyor ki sanki hayatı boyunca kimsenin duymadığı sesleri duymuş gibi.
Evet bir iki kez bunu sorguladı ama sonra birine söylersem şizofreni tanısı konur diye susup hayatına devam etti Canım Mia'm olmayan sesler duyuyorsan zaten sıkıntı var demektir ya? Ama Mia için bu sesleri duymak hiç sorun değil, maşallah kızıma.
Ses duymakla kalmayıp hızı biraz daha arttırıyoruz ve ölmüş insanlar ile konuşmaya, onları görmeye, HATTA O KİŞİYİ YÖNETMEYE BAŞLIYOR. Hadi siz söyleyin normalde bir insanın başına bunlar gelse ne olur? Arkasına bakmadan kaçar, kendini hastaneye kapattırır değil mi? Yok bizde öyle değil, Mia bunu hemen kabullenip gücünü nasıl yöneteceğini bulmaya çalışıyor, cesur kızım benim(!)
Engin Mia ilişkisine gelecek olursam( kitabın sonunda ikili ile ilgili bir olay çıktığı için bu eleştirimi aslında açıklamaya çalışılmış ama yine de içime sinmedi benim) birbirlerini daha bir gündür tanıyor olmalarına Engin'in 'bana neden anlamıyorsun' diye üç yıllık sevgiliymişcesine girdiği tripler, ikili arasında bir anda oluşan yakınlık.. tamam birbirlerine çekilmeleri açıklandı da insan bunu bir sorgular, bir yadigar.( pardon Engin bir iki kez içinden sorgulamıştı bunu)
Zaman konusunda sıkıntılar vardı, geçmişe döndüğünü anca paragraf sonlarında anlayabildim, geçişler daha özenli olabilirdi. Kitabın sonu apayrı bir şekilde bitti zaten. Hani şuradan tutayım da yükseleyim diyorum ama olmuyor..
️Kimsenin duymadığı sesleri, görmediği şeyleri görmeye başlasanız tepkiniz ne olur?