Melisa Kesmez’in son romanı Çiçeklenmeler. En sevdiğim kadın yazarlardan biridir Melisa Kesmez. Duru anlatımını, çağımız insanını tahlil edişini, büyük olaylardan küçük anlara geçişini ve karakterlerin içsel dönüşümlerini anlatmasını okumaktan her zaman büyük keyif almışımdır. Bu yüzden yeni kitabını büyük bir heyecanla okudum, ancak ne yazık ki benim için hayal kırıklığı oldu.
Kitabı iki farklı temelde değerlendiriyorum. İlk bölüm, yani neredeyse kitabın yarısı, büyük bir hayranlık ve yazara duyduğum özlemle geçti. O kadar özlemişim ki yazarın kalemini, kelimeleri adeta nefessiz okudum. Başkarakterimiz Türkan, kırk sekiz yaşında, sıradan hayat süren bir kadın. Hikâye, Türkan’ın kocası Orhan’ı kaybetmesiyle açılıyor. Önce onun yas sürecine, evlere sığamamasına, bu duyguyla başa çıkmaya çalışmasına tanıklık ediyoruz. Ardından konu yavaş yavaş Orhan ile Türkan’ın ilişkisine evriliyor. Tek taraflı yaşanmış bir aşka, sessizce yapılan anlaşmalara, beklentiye girmeden istemeyi bilmeden alınamayan sevgiye, tükenen bir ömre ve Türkan’ın en başından itibaren hasar almış hayatına şahit oluyoruz.
Gelelim kitabın ikinci kısmına. Türkan, duygularıyla baş edemediği için tüm hayatını geride bırakıp bir karavan yolculuğuna çıkıyor. Ancak burada yaşadıkları ve cesaret ettiği şeyler, baştan beri çizilen naif karakterine öylesine ters ki metin kendi içinde tezatlıklar yaşamaya başlıyor. Otobüste nerede ineceğini bile söyleyemediği için son durağa kadar gitmek zorunda kalan biri olarak tasvir edilen Türkan’ın böylesine ani ve köklü bir dönüşüm geçirmesi, metinle olan bağımı kopardı. Olayların ve karakter değişimlerinin hızı adeta başımı döndürdü.
Sonuç olarak, büyük bir hayranlıkla başladığım bu metinden üzülerek ayrılıyorum. Ancak bu, yazara olan sevgimi azaltmıyor elbette. Melisa Kesmez yazmaya devam ettikçe, ben de onu keyifle takip etmeye devam edeceğim.
·
381 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.