Gömülü Şamdan
455 yılında Roma'ya Vandallar tarafından baskın yapılır. Roma yağmalanır ve Vandallar savaş olmadan değerli ganimetleri ele geçirirler. Bu ganimetlerin içinde Yahudiler'in kutsalı olan yedi kollu şamdan da vardır. Yahudiler'den biri özgür kalmak için şamdanı Vandallar'a ifşa etmiştir. Bunun üzerine Yahudiler'den 11 yaşlı kişi şamdanı son kez görmek için hazırlanır. Yanlarına şamdanı görmesi için bir çocuk da alırlar. Çocuğun adı Benjamin'dir. Benjamin'le beraber şamdanın olduğu arabayı takip ederler. Şamdan gemiye yüklendiği sırada Benjamin koşar ve kölenin elinden şamdanı almaya çalışır. Şamdan Benjamin'n sağ kolunun üstüne düşer ve kolunu kırar. Daha sonra köle şamdanı tekrar yerden kaldırır ve gemiye yükler. Yaşlı heyeti şamdanın gözden kaybolmasını hüzünle izler. Benjamin'i sonradan fark ederler. Aradan yaklaşık 80 sene geçer ve şamdanın ve birçok ganimetin Vandallar'ın elinden kurtarıldığı haberi gelir. Bizans İmparatoru Iustinianos ve ordusu sayesinde ganimetler 80 yıl sonra geri alınmıştır. Aradan geçen yıllara rağmen Benjamin hâlâ hayattadır. Benjamin Bizans'a gidip hükümdarla konuşmak ister. Benjamin şamdana dokunduğu için çoğu Yahudi ona Yüce biriymiş gibi bakarlar. Benjamin Bizans'a gelir ve Yahudiler tarafından büyük bir sevinçle karşılanır. Ancak hükümdar Yahudiler'i sevmemektedir. Ancak Zekeriya adlı biri vasıtasıyla Benjamin kralla görüşebilecektir. Zekeriya birkaç yıl öncesinde halkın ayaklanması ve yaklaşık 30.000 kişinin öldüğü saldırıdan krala yakın birini kurtarmıştır. Şimdi ondan Benjamin ve Bizans'taki Yahudi liderini kral karşısına çıkarması için ikna eder. Benjamin ve diğer Yahudi kral karşısına çıkarlar. Benjamin krala şamdanın elde tutan kişiye uğursuzluk getirdiğini söyleyince kral bundan korktu ve şamdanın evlerine, Kudüs'e götürülmesine karar verdi. Ancak Kudüs'teki bir kilisede, sunağın altında tutulacaktı. . Benjamin yıkıldı. Benjamin yaşam amacının bittiğini düşündü ve bir ağacın altında ölmeyi bekledi. Ancak ölmemiş, uykuya dalmıştı. Uyandığında Zekeriya onu karşıladı. Uzun zamandır onu aradığını söyledi. Zekeriya 30 yıldır kuyumculuk yapıyordu ve değerli hazineler önce ona kontrol ettiriliyordu. Kutsal şamdan da ona getirilmişti. Zekeriya kutsal hazinelerin kopyalarını da yapıyordu. Böylece Benjamin'e tekrar gün ışığı doğdu. Hemen harekete geçtiler. 1 haftanın sonunda şamdanın kopyası hazırdı. Orijinalin birebir aynısıydı. Benjamin Zekeriya'ya hile yapmak istemediğini, hazinedarın gelip istediği şamdanı seçmesini istedi. Hazinedar geldi ve iki şamdanı inceledi. İkisi de aynıydı. Havaya para attı ve para sola düştü. Hazinedar soldaki şamdanı aldı. Aldığı şamdan sahte olandı. Daha sonra Benjamin gerçek şamdanı Kudüs'te bir yere gömmeye karar verdi. Şamdan için bir tabut hazırladılar ve içine şamdanı özenle yerleştirdiler. Daha sonra Benjamin tabutla beraber Kudüs'e gitti. Orada onu karşıladılar. Yahudiler'de tabuta yardım etmek bir gelenekti. Benjamin Yahudiler'in onu tanımaması için dua etti. Neyse ki onu tanımadılar. Benjamin'e dilsiz ve araziyi bilmeyen birini vermek durumunda kaldılar. Ellerinde başka kimse yoktu. Bir araç da verdiler. Benjamin bu duruma sevindi. Dili olmayan genç hiçbir şey söyleyemeyecek ve araziyi bilmediği için tabutu nereye gömdüklerini de gösteremeyecekti. Böylece Benjamin ve dilsiz yola koyuldular. Gece vakti oldu. Bayağı ilerledikten sonra at ansızın durdu. Hareket etmedi. Benjamin bunun bir işaret olduğunu düşündü. Yakında bir ağaç gördü. Onun yakınına tabutu gömmeye karar verdi. Dilsize kazmasını emretti. Dilsiz kazdı ve tabutu gömdüler. Benjamin daha sonra dilsizin gitmesini emretti. Dilsiz başta karşı çıksa da sonradan itaat etti. Benjamin bu sırrın sadece kendinde olduğunu bilerek ilerledi. Sabah olduğunda onun cansız bedenini buldular. Benjamin sağ kolu kırık olmasına rağmen kollarını iki yana açmış vaziyetteydi. Sanki sonsuz olan bir şeyi kucaklamak ister gibiydi. Gömülü şamdanın sırrı Tanrı ortaya çıkarana kadar Benjamin'le birlikte gömülmüştü. Ve böylece kitap sona erer. Kitaba puanım 10 üzerinden 8.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.