Gömülü Şamdan
Stefan ZweigYazar:
Stefan Zweig
Çevirmen:
Regaip Minareci
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
110
Basım Tarihi:
Aralık 2022
İlk Yayın Tarihi:
1936
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
Almanca: Der Begrabene Leuchter
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Avusturya
ISBN:
9786053326168
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
18 diğer baskı · Tümünü Göster
Gömülü Şamdan
14,2bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Aralık 2022 · 110 s.
Gömülü Şamdan
775 okunmaVenedik Yayınları · 2019 · 184 s.
Gömülü Şamdan
558 okunmaAnonim Yayıncılık · Mayıs 2020 · 184 s.
Gömülü Şamdan
504 okunmaZeplin Kitap · 30 Temmuz 2019 · 112 s.
Gömülü Şamdan
479 okunmaAperatif Kitap Yayınları · 29 Ocak 2019 · 136 s.
Gömülü Şamdan
273 okunmaMartı yayınları · 7 Aralık 2018 · 160 s.
Yorumlar ve İncelemeler
Stefan Zweig tarafından tarihte yahudiler adına önemli bir yer tutan Yedi Kollu Şamdan’ın hikayesini — kendi kurgusu dahilinde — dinlemek benim için ilginç bir tecrübe oldu. İzlenimim dahilinde kendisi de bir yahudi kökenli olan Stefan Zweig’ın dünya tarihinde yahudilerin çektiklerini anlatmaya ve belli kesimleri eleştirmeye odaklandığı bir kitap Gömülü Şamdan.
“Romalı Yahudilerin yürekleri yine de sıkıntı içindeydi ve korku dolu önseziyle bir araya toplanmışlardı. Çünkü kuşaklardan beri öğrenmişlerdi ki, yaşadıkları kentin ve ülkenin başına felaket gelmesi demek, sonunda onlar için de mutlak felaket demekti.
Stefan Zweig gözünden Yahudilerin tarihteki yerleri bu sözlerden ibaret. Tabii bu cümlelerin oluşması açısından kendisinin Nazi döneminde çektiği sıkıntılar ve bu sıkıntıların devamında intihara sürüklenen yaşam hikayesi oldukça önemli. Kitabın ilk kısımlarında yahudiler sürekli sıkıntı çeken suçsuz günahsız bir ırk olarak tanımlanıyor. Kitabın 1936 yılında yayımlandığını göz önünde bulundurursak, anlatılanların gerçekten çokta uzak olmadığını daha rahat görür ve günümüz yaşananlarından bağımsız, objektif olarak düşünebiliriz. Kitabın sonlarına doğru ise artık bir öz eleştiri ve kendini sorgulama baş gösteriyor. Tamam yahudiler tarih boyunca sıkıntı çekti ama bunun sebebi ne olabilir ya da gerçekten bir sebebi var mı şeklinde bir sorgu yer alıyor.
FİLİSTİN VE ZWEİG - Modern Klasikler Dizisi -17-1000Kitap
Acaba Stefan Zweig şuan yaşasaydı ve o dünyalara sığdıramadığı masum, çaresiz, korkmuş yahudilerin (soydaşlarının), Filistinli çocuklara ve kadınlara yaptığı vahşetleri ve soykırımları görseydi, bu kitabı yazabilecek gücü bulabilir miydi kendinde???
Kitap boyunca hep bu soruyu sordum.
Eğer gerçekten kendi dediği gibi savaş karşıtıysa, Adolf Hitler’den çok kendi kanından insanlardan nefret ederdi diye düşünüyorum.
Sayfa 9’da dediği gibi;
Romalı Yahudiler bu karanlıkve tehlikeli talan günlerinde her akşam gece yarılarına kadar dua ettiler.
Daima kaba kuvvetin galip geldiği adaletsiz ve gaddar bir dünyada adil kişi (yahudiler), bulunduğu yerden kopup Tanrı’ya yönelmekten başka ne yapabilirdi ki?
Bu yıllardır böyleydi.
Filistin halkının duadan başka silahı varmı? 1000 yıl önce Yahudiler’e yapılanlar. Şimdi Yahudiler tarafından bütün dünya halklarına yapılıyor.
Lanet olsun sizlere ve sizinle bu yolda yürüyenlere!
Ama bu kitabın en TRAJİKOMİK cümlesi şuydu;
Sevgili yazarımız Yahudiler hakkında sayfa 87’de şöyle bir cümle kurmuş:
“Bu sınanmış halk huzur bulup bir yurda kavuşsa kim bilir nasıl gelişip, neler yapacaktır!”
Yaradan bu lanetli ama çalışkan kavime bu hakkı tanıdı. Maalesef 1949’da kurulan İsrail’in ve siyonist yahudilerin neler yaptığını bizler görüyoruz Zweig.
Soydaşların, o huzur ve barış arayan halkın bütün dünyayı kan gölüne çevirdi. 
Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor kitabındaki Nuh’un barışı temsil eden güvercinini senin kanından insanlar öldürdü.
Objektif olarak kitaba yaklaşacak olursak, Yahudilik tarihini, ritüellerini ve yaşam biçimini (kadını değersizleştirme yahudilerde çok ağır bir şekilde uygulanır. Yahudilik’te kadının tek amacı soyun devamını sağlamasıdır) görmek açısından güzel bir kitap. Ve en değerlileri 7 kollu şamdanın (Menorah)
Stefan Zweig şuan yaşasaydı ve o dünyalara sığdıramadığı masum, çaresiz, korkmuş yahudilerin (soydaşlarının), Filistinli çocuklara ve kadınlara yaptığı vahşetleri ve soykırımları görseydi, bu kitabı yazabilecek gücü bulabilir miydi kendinde???
Kitap boyunca hep bu soruyu sordum.
Eğer gerçekten kendi dediği gibi savaş karşıtıysa, Adolf Hitler’den çok kendi kanından insanlardan nefret ederdi diye düşünüyorum.
Sayfa 9’da dediği gibi;
Romalı Yahudiler bu karanlıkve tehlikeli talan günlerinde her akşam gece yarılarına kadar dua ettiler.
Daima kaba kuvvetin galip geldiği adaletsiz ve gaddar bir dünyada adil kişi (yahudiler), bulunduğu yerden kopup Tanrı’ya yönelmekten başka ne yapabilirdi ki?
Bu yıllardır böyleydi.
Filistin halkının duadan başka silahı varmı? 1000 yıl önce Yahudiler’e yapılanlar. Şimdi Yahudiler tarafından bütün dünya halklarına yapılıyor.
Lanet olsun sizlere ve sizinle bu yolda yürüyenlere!
Ama bu kitabın en TRAJİKOMİK cümlesi şuydu;
Sevgili yazarımız Yahudiler hakkında sayfa 87’de şöyle bir cümle kurmuş:
“Bu sınanmış halk huzur bulup bir yurda kavuşsa kim bilir nasıl gelişip, neler yapacaktır!”
Yaradan bu lanetli ama çalışkan kavime bu hakkı tanıdı. Maalesef 1949’da kurulan İsrail’in ve siyonist yahudilerin neler yaptığını bizler görüyoruz Zweig.
Soydaşların, o huzur ve barış arayan halkın bütün dünyayı kan gölüne çevirdi. Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor kitabındaki Nuh’un barışı temsil eden güvercinini senin kanından insanlar öldürdü.
Objektif olarak kitaba yaklaşacak olursak, Yahudilik tarihini, ritüellerini ve yaşam biçimini (kadını değersizleştirme yahudilerde çok ağır bir şekilde uygulanır. Yahudilik’te kadının tek amacı soyun devamını sağlamasıdır) görmek açısından güzel bir kitap. Ve en değerlileri 7 kollu şamdanın (Menorah)Kitap incelemesiDuygu ve Düşünce
Yaklaşık 3-4 gündür bitiremediğim kitabı, sonunda bitirmenin mutluluğu, ve o mutluluğun huşûsu içindeyim. Siz Değerli Okurlara; birkaç tavsiye, kitap hakkında eleştiri, ve beğendiğim yanlarını yazacağım bu incelemem de.
Stefan Zweig en sevdiğim yazarlardan birisi olmak ile birlikte, Stefan Bey'in ilk kez, Dini Temasıyla bu kitap ile tanıştım. Ve daha önce okuduğum kitaplarında, çoğunlukla, betimlemelere yer veren, yazar; bu sefer de, hem betimlemelere, hem de bol sohbetlere yer verdiğini okudum. Okudukça bir şeylerin, yanlış olduğunu, hayat hakkında,kanaatine vardım. Fakat bir insan, her şekilde Tanrı tarafından anlaşılmak istediğini de anladım. Zira, insanlar, iman etmezse bir şeylere yaşamanın boş ve bir o kadar da, zararlı olacağını bu kitap bize söylemekte.
Kitap, içeriği şöyle ki, bir şamdandan doğmuştur. Şamdan deyip geçmemek gerek, zira bu şamdan, dini emelleri, dini söylemleri, dini açıdan çok önemli bir şamdan, ve Stefan Zweig, kitabın da bunu açıkça ve insanların bitmek bilmeyen para hırsından da olumsuzlukların doğduğu, bir Roma Günlüğü misalidir. İnsanlık, çok gaddar ve paragözdür kanımca. Öyle olmasaydı eğer, böyle düşünmez, ve söylemezdik...
Evet, kitap hakkında incelemem bu kadar aslında, çok şey var yazılacak, söylenecek fakat, siz değerli okurların da, okumayan, okuyan herkesin tekrardan okumasını rica ederim.
Teşekkürlerimle.
Kutsal şamdan”Menora”1000Kitap
Gömülü şamdan adından da anlaşılacağı üzere Yahudiler için kutsal sayılan yedi kollu şamdanı anlatıyor. Açıkçası yazarın kim olduğunu bilmeden okumaya başlasaydım bunun bir Stefan Zweig kitabı olduğunu anlamazdım. Zweig, bu kitabında okuduğum kitaplarından farklı olarak din ve tarih konusunu işlemiş. Biraz bahsedecek olursam Romada yahudiler Vandallar tarafından yağmalanıyor. Yahudiler için çok kutsal sayılan Menoranın ele geçirilmesiyle başlıyor. Bir gece aniden 11 yaşlı tarafından uyandırılan 7 yaşındaki Benjamini o geceyi gelecek nesillere aktarması için peşlerine takarlar. Kitabın devamı Benjaminin kutsal şamdanı tekrar alabilme umudunu ve inancını 80 yıllık süreç içinde görüyoruz. Bu kitapta beni etkileyen şey inancın bu kadar güçlü olması. Bakalım yahudi toplumu tekrardan Menora’ya kavuşacak mı?
Keyifli okunmalar dilerim…
Gömülü Şamdan
Stefan Zweig kitabı olduğunu anlamazdım. Zweig, bu kitabında okuduğum kitaplarından farklı olarak din ve tarih konusunu işlemiş. Biraz bahsedecek olursam Romada yahudiler Vandallar tarafından yağmalanıyor. Yahudiler için çok kutsal sayılan Menoranın ele geçirilmesiyle başlıyor. Bir gece aniden 11 yaşlı tarafından uyandırılan 7 yaşındaki Benjamini o geceyi gelecek nesillere aktarması için peşlerine takarlar. Kitabın devamı Benjaminin kutsal şamdanı tekrar alabilme umudunu ve inancını 80 yıllık süreç içinde görüyoruz. Bu kitapta beni etkileyen şey inancın bu kadar güçlü olması. Bakalım yahudi toplumu tekrardan Menora’ya kavuşacak mı?
Keyifli okunmalar dilerim…
Gömülü ŞamdanGömülü Şamdanİnceleme
Puan vermedi·110 syf.··
Beğendi
·2025 23. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 29 Aralık 2025 23:11
Bu roman bir kurtuluş romanı değil, bir sürgün bilinci romanıdır. Bugün İsrail devletini temsil eden menora yalnızca bir semboldür. İsrail devletinin, Yahudiler için bu denli değerli ve kutsal olan menoranın izini sürmemesi ya da onu resmî olarak ortaya çıkarmaması düşündürücüdür. Oysa Yahudiler tarih boyunca bu kutsal emaneti hep takip etmiş, onun arkasından gitmişlerdir. Bu takip, bir sahiplenmeden çok tanıklık içindir. Çünkü Yahudi halkı, menoranın hiçbir zaman gerçek anlamda sahibi olamamıştır.
Musa’nın yaptırdığı kutsal menoranın, Kral Süleyman tarafından inşa edilen Kudüs Tapınağı’nda bulunduğu dönemler, Yahudilerin görece huzurlu olduğu zamanlardır. Ne zamanki bu tapınak Roma İmparatoru Titus tarafından yakılmış, Kudüs Romalılarca talan edilip yağmalanmış, işte o andan itibaren menoranın güç sahipleri arasında zorunlu yolculuğu başlamıştır. Bu yolculukla birlikte Yahudi halkının da sürüklenme hikâyesi başlar.
Menora, Yahudiler için sıradan bir kutsal eşya değildir. Farklı toplumlarda daima azınlıkta kalan, ötekileştirilen ve istenmeyen Yahudileri bir arada tutan, onlara güç veren, varlıklarını anlamlandıran bir merkezdir. Onu kaybettiklerinde kendi sonlarının da karanlığa gömüleceğine inanırlar. Bu nedenle menoranın kaderiyle kendi kaderlerini özdeşleştirirler.
Roman, Yahudilerin bu kadar değer verdiği yedi kollu şamdanın bir türlü kendi yuvasına, Kudüs’e dönememesiyle sona erer. Bence romanda verilmek istenen temel düşünce tam olarak budur: Bu dünyada kutsalın kaderini adalet değil, güç belirler. Böyle bir dünyada kutsal nesneler de sürgünde kalmaya mahkûmdur.
Menoranın Bizans’a taşınması, artık geri dönüşü olmayan bir biçimde iktidar alanına hapsedilmesi anlamına gelir. Benjamin, bu kutsalı gören son kişi olarak yola çıkar; ancak amacı onu kurtarmak ya da
Stefan Zweig’in 1937 yılında yazdığı bu eserde; Yahudiler için kutsal sayılan Yedi Kollu Şamdan’ın (Menora), hikayesi tarihsel ve dini bilgiler temel alınarak anlatılır.
Hikayede Yahudilerin çektiği eziyetlere de yer vermiş Zweig. Ama insan şunu da düşünmeden edemiyor acaba şu an yaşasaydı yaşanan onca katlimlara nasıl kitaplar çıkarırdı..
Gömülü VicdanFilistin
Puan vermedi
Yahudi yazar Stefan Zweig tarafından kaleme alınan bu eser, Yahudilerin kutsal şamdanları için yaptıkları fedakarlıkları ve çektikleri sıkıntıları anlatıyor. Çizgili Pijamalı Çocuk, Anna Frank’ın Hatıra Defteri gibi kitaplar ; Piyanist, Hayat Güzeldir gibi filmler de Batı’nın Yahudi nefret ve zulmünü konu alıyordu.
Ne acıdır ki dünün mazlumu bugünün zalimi İsrailoğulları, kendilerine bu zulümlerde sahip çıkıp kucak açan bir Müslüman topluma teşekkür (!) mahiyetinde olsa gerek türlü canavarlıklar yapıyor; tarihin hiç görmediği bir kanlı vahşete imza atıyor.
Eminim ki Stefan Zweig bugünkü yaşananları görse, baskılardan bunalıp şakaklarına dayadığı namluyu önce barbar İsrail’e doğrulturdu.Zira onlar toprağa, şamdanlarını değil vicdanlarını gömmüşler….
Bütün dünyanın sessizce seyrettiği bu katliamda masum çocuklara yapılanların elbette hesabı sorulacaktır! Tevekkeli dememiş atalar :”Zulm ile âbâd olanın ahiri berbâd olur “ Ve son söz yankılansın
semalarda : ZALİMLER İÇİN YAŞASIN CEHENNEM!
Yahudiler binlerce yıl boyunca zulüm gördü . Katliamlar, sürgünler, tecavüzler... Hani filmlerde olur ya kahramanlar sürekli acı çeker fakat filmin sonunda refaha ererler. Gerçek hayat pek öyle olmuyor galiba, Hitler'in katliamıyla zaten zulümden yorulmuş Yahudi milleti kıyımın dorugunu yaşadı. Şimdi biraz rahat nefes almış gibiler bu sefer de onlar dünyanın gözü önünde Filistin'e zulüm ediyorlar. Şaşırdım mı , hayır. Kutsal seçilmiş millet diye bir şey yoktur . Hepimiz aynıyız. Hiçbir milletin diğerinden üstünlüğü yoktur. Tarihten anladığım kadarıyla gücü yeten yetene... Hangi millet ya da uygarlık diğerinden daha avantajlı güçlü konumdaysa zulüm etmekte öldürmekte hakkı gaspta bir sakınca görmüyor. İnsanların hayallerini zorlayan işkenceler adaletsizlikler yapmaktan çekinmiyor. Bu böyle olmuştur hep. Geriye de bu tür haksızlık hikayelerini anlatan gömülü şamdan gibi kitaplar kalıyor. Sosyobiyoloji diye bir kitap okumuştum, orada hayvanlar arasındaki güç ilişkilerini anlatıyordu. İnsanların ilişkilerinin de bu ilişkilerden pek bir farkı yok. Hepimiz güdülerimize göre nasıl dünyaya geldiysek nasıl kosullandiysak ona göre hareket ediyoruz. Süslü laflar aklın güdüleri dizginlemesi gibi argümanlar havada kalıyor galiba. Mantıklı makul düşünme adalet hak getire... Kitaba gelecek olursak Yahudiler için kutsal olan bir samdanı kurtarma hikayesi. Güzel kitaptı vesselam. Stefan Zweig i seviyorum. Evden biri gibi
Gömülü ŞamdanStefan Zweig Yahudilerce kutsal olan Yedi Başlı Altın Şamdan'ın yazgısına dayandırılan bir söylenceyi heyecanla bizlerle sunuyor.
Şamdan, Roma imparatoru Titus tarafından Kudüsdeki Yahudilerden alınıp Romaya götürülüyor. Vandallar, Romayı ele geçirip tüm ganimetlerle beraber Kartacaya (şimdiki Tunus) götürüyor. Sonra, Bizans imparatorluğu Vandalları yenip, kralı ve Şamdan'ı Kostantanapolis'e getiriyor.
Hikayemiz, Vandalların Romaya girmesi ile başlıyor. Barbarlar için bir topluma ait kutsal olan bir şey altının kendisi kadar değerli değildir. Tüm ganimetler ile beraber Kutsal Şamdan gemilere yüklenirken 11 ihtiyar ve tarihte kendilerine şahit olması için yanlarında götürdükleri küçük çocuk Benjamin'in hikayesidir.
Stefan Zweig'ın okuduğum en güzel romanlarından bir tanesi oldu.
O dönem tarihini, milletleri çok sevdiğim için, çok fazla oyununu oynadığım (Roma Total War, Attila Total War ) hikaye benim için çok daha sürükleyici oldu.
Daha fazla anlatarak spoiler vermek doğru olmaz.
Eğer tarih seviyorsaniz, ve söylence ilginizi çekiyorsa 118 sayfalık bu güzel kitabı okumalısınız.
Zaten Stefan Zweig hangi kitabı çok kötü olabilir ki?
Birde okurken şunu farkettim. Kitapda sevgili yazar, yahudilerin tarih boyunca sürekli topraklardan çıkarıldıklarıni ve bu zulmü kendilerinin haketmedigi dile getirmiş. Cok düşündürücü, bu platformda yorumlamamak gerekir
Papirüs Kitap KulübüPapirüs Kitap Kulübü
Stefan Zweig Yahudilerce kutsal olan Yedi Başlı Altın Şamdan'ın yazgısına dayandırılan bir söylenceyi heyecanla bizlerle sunuyor.
Şamdan, Roma imparatoru Titus tarafından Kudüsdeki Yahudilerden alınıp Romaya götürülüyor. Vandallar, Romayı ele geçirip tüm ganimetlerle beraber Kartacaya (şimdiki Tunus) götürüyor. Sonra, Bizans imparatorluğu Vandalları yenip, kralı ve Şamdan'ı Kostantanapolis'e getiriyor.
Hikayemiz, Vandalların Romaya girmesi ile başlıyor. Barbarlar için bir topluma ait kutsal olan bir şey altının kendisi kadar değerli değildir. Tüm ganimetler ile beraber Kutsal Şamdan gemilere yüklenirken 11 ihtiyar ve tarihte kendilerine şahit olması için yanlarında götürdükleri küçük çocuk Benjamin'in hikayesidir.
Stefan Zweig'ın okuduğum en güzel romanlarından bir tanesi oldu.
O dönem tarihini, milletleri çok sevdiğim için, çok fazla oyununu oynadığım (Roma Total War, Attila Total War ) hikaye benim için çok daha sürükleyici oldu.
Daha fazla anlatarak spoiler vermek doğru olmaz.
Eğer tarih seviyorsaniz, ve söylence ilginizi çekiyorsa 118 sayfalık bu güzel kitabı okumalısınız.
Zaten Stefan Zweig hangi kitabı çok kötü olabilir ki?
Birde okurken şunu farkettim. Kitapda sevgili yazar, yahudilerin tarih boyunca sürekli topraklardan çıkarıldıklarıni ve bu zulmü kendilerinin haketmedigi dile getirmiş. Cok düşündürücü, bu platformda yorumlamamak gerekir
Papirüs Kitap Kulübü
Stefan Zweig eseri, yine başka dünyalar, başka yaşamlar, başka inançlar... Zweig çoğu kitabında inancını belli edip, kendi topluluğunun geçmişte yaşadığı sıkıntılara değinse de, bu kitabında diğerlerinden farklı olarak tamamen kendi topluluğunu, kendi dinini tanıtmakta. Yahudilik hakkında, onların düşünceleri, gelenekleri vs pek bilgi sahibi olmasak bile kitapta bahsedilen olayları, olaylardaki şahısların inançlarını anlamakta zorluk çekmiyoruz. Ve bence bunun sebebi Zweig’in kaleminin oldukça usta olması.
Vandallar'ın Roma'ya baskınları sırasında Yahudilerin kutsal saydığı yedi kollu şamdanı (Menora) almaları, Yahudileri çok üzmüştür. Şamdan nereye giderse onlar da orada yurt kurmuşlardır, yine bulundukları yerden ayrılmaları gerekmektedir. Bir ihtiyarlar heyeti kurup yanlarına da erkek çocuk vererek şamdanın arkasından göndermişlerdir. Bu yolculukta görevli son tanık çocuk Benjamin henüz yedi yaşındayken manevi ağırlığı omuzlarına yükleyerek, bu yükün ağırlığını taşırken insanların istek ve arzuları doğrultusunda kimi zaman göğe çıkarılan kimi zaman ise yerin dibine batırılan bir çocuğun hikâyesi.
Olay örgüsü güzel, dili yalın ve akıcı, kişiler detaylıca tanıtılmış, betimlemeler sıkmıyor, güzel bir kitaptı, okumanızı tavsiye ederim.
Reklam
Yazar Hakkında
Stefan ZweigYazar · 187 kitap
Stefan Zweig, Avusturyalı yazar ve gazeteciydi. Edebi kariyerinin zirvesinde olduğu 1920'li ve 1930'lu yıllarda, dünyanın en çok çevrilen ve en popüler yazarlarından biriydi.
Zweig, Viyana, Avusturya-Macaristan'da büyüdü. Honoré de Balzac, Charles Dickens ve Fyodor Dostoyevski gibi ünlü edebiyatçılar hakkında Üç Büyük Usta (1920) ve belirleyici tarihsel olaylar hakkında Yıldızın Parladığı Anlar (1927) adlı tarihsel incelemeler yazdı. Ayrıca Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935) ve Marie Antoinette'nin biyografilerini yazdı. Zweig'ın en bilinen kurgu eserleri arasında Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu (1922), Amok Koşucusu (1922), Korku (1925), Karışık Duygular (1927), Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat (1927), psikolojik roman Sabırsız Yürek (1939) ve Satranç (1941) yer almaktadır.
1934 yılında Almanya'da Nazi Partisi'nin yükselişi ve Avusturya'da Ständestaat rejiminin kurulmasının bir sonucu olarak Zweig, İngiltere'ye göç etti ve 1940 yılında kısa bir süre New York'a ve daha sonra yerleştiği Brezilya'ya taşındı. Son yıllarında bu ülkeye aşık olduğunu ilan edecek ve Brezilya, Geleceğin Ülkesi adlı kitabında bu ülke hakkında yazacaktı. Yıllar geçtikçe Zweig, Avrupa'nın geleceği konusunda giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradı ve umutsuzluğa kapıldı. 23 Şubat 1942'de Petrópolis'teki evlerinde eşi Lotte ile birlikte aşırı dozda barbitürattan ölü bulundu. Eserleri birçok film uyarlamasına temel oldu. Zweig'ın anı kitabı Dünün Dünyası (1942), I. Franz Joseph yönetimindeki Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun çöküş yıllarındaki yaşamı betimlemesiyle dikkat çeker ve Habsburg İmparatorluğu hakkındaki en ünlü kitap olarak anılır.
