Ben şimdi kitabın kapağını kapattım.. fakat… Reşat Nuri Güntekin’e mi bir şaşkınlık besliyorum? Kitaba mı? O zaman olanlara mı? Neden bilmiyorum ama yazarların yalan yanlış şeyler yazdığını yansıttığını hiç düşünmüyorum ben. Belki de yanlış bir düşünce. Hele ki Reşat Nuri’nin asla. Yapılanları okudukça büyük bir şok yaşamadım. Çünkü kitap 1926 senesi sonrasını anlatsa da şimdiki Türkiyeyle ne kadar özdeş. Oynanan oyunlar yapılanlar aslında ne kadar benzer. Kitabın sonunda daha büyük bir şok yaşadım. Tıpkı şimdi ülkemizde olduğu gibi değil mi yıllar önce her yerde adıyla namıyla yürüyen toplulukların şimdi düşman görülmesi? Şimdi sayılan bir çok topluluğunda ilerde tıpkı aynı kaderi yaşayacağını bilmemiz. Bazen fikirlerimizi savunanlara yanaşamıyoruz. Çünkü korkularımız var. İlerde bana hayatına sıkıntı yaratacak bir durum içinde olur mu diye. İşte biz kitapta anlatılanları birebir yaşıyoruz. Savaş durumunda en zenginlerin ülkelerini terketmeleri fakir kalmaları. Savaş bitince tekrardan güzelleri yemeye gelmeleri ama aynı zamanda eski fikirlerinden eser kalmamış oluşu.
Reşat Nuri Güntekin okumayı zaten çok seviyorum. Ama bir öğretmen olarak belirtmeliyim ki bu kitap her yaşa her karaktere gitmeyebilir ve kesinlikle okuması anlaması zor bir kitap. Okuyacak olanlara bunu söylemek isterim.
Kitap hakkında daha çok şey yazardım fakat burada insanların hassas noktalarına dokunmak istemiyorum.
Ama ben okumayla her şeyin anlaşılacağına inanıyorum.
Girdiğim birçok tartışmalarda hep Üç İstanbul romanını okumalarını istiyorum. Artık Yeşil Gece romanını da önereceğim.
Böyle dönemini dürüst bir şekilde anlatan romanları bana tavsiye ederseniz sevinirim.
Sevgilerim.
(Bu ülke benim taşıyla toprağıyla) 
Reşat Nuri Güntekin 
Yeşil Gece
Reşat Nuri Güntekin Yeşil Gece
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.