Kitap doğrudan bir olayı anlatmıyor, açıkçası çok da ilgi çekici değildi. Verilmek istenen bir mesaj var mıydı bilmiyorum varsa da ben anlamadım. Ergen bir erkek çocuğunun okuldan kovulduktan sonraki bir kaç gününü onun gözünden okuyoruz. İlk başlarda sıkılarak okusam da sonrasında beklemediğim bir şekilde aktı kitap, son bölümü sayılan 25.bölüm kitapta en beğendim kısımdı . Kitaplarla birlikte bambaşka karakterlerin içine girip hayata onların gözünden bakmayı seviyorum; bu bir eşya, bitki veya ergen olabilir. Romanın tamamını onun gözünden okumamız karakterle bağ kurmamızı kolaylaştırıyor. Kitabı bitirmiş olmama rağmen sevip sevmediğimi anlayamadım çok arada kaldım.
Bütün kitabı ana karakterimizin kardeşi Phoebe abisine söylediği bir sözle özetliyor; “sen, olan hiçbir şeyi sevmiyorsun zaten.”
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.