Bu roman eksileri ve artıları ile iyi ki okumuşum dediğim kitaplardan biri oldu. Önce eksiklerini yazacağım.
Romanın akışı çok karışık. Kim kimdir? Kim kimi anlatıyor? Şimdi nerde? Geçmişte mi anda mı? Okuduklarını mı anlatıyor ? Yazıyor mu, düşüncelerini mi anlatıyor? Bu beni çok zorladı. Neredeyse kitabın yarısına kadar anlatıcı erkek mi kadın mı anlaşılmıyor.
Hayal mi ediyor? Rüyada mı gerçek hangisi? Yani kitapta, gerçekle hayal, rüya; geçmişle gelecek ve şimdi birbirine girmiş durumda.
Gelelim artılarına ...
Öncelikle dökülen kana, insana yapılan vahşete ve zulme bir ses olması, diğer insanlara dünyanın bir yerinde korkunç zulümler yapıldığını duyurma çabası kitabın alkışladığım yanı. Sadece bunun için bile ödülü hak ediyor.
Tasvirleri çok kuvvetli. Tabi bu konuda tercümesini yapanın payı da büyük. Kitabı okurken kendimi bazen bunaltıcı, nemli, terden sırılsıklam yaz günlerinde, bazen dondurucu kış günlerinde, karın tipinin ortasında, karla kaplı karanlık bir orman yolunda buldum. Kitap, o kadar içine alıyor insanı.
Nispeten az sayfalı bir roman olmasına rağmen o kadar çok şey anlatmış ki bu özelliği de beni şaşırttı.
Çok dokunaklı bölümleri var. Bunlardan en etkileyicisini sonuna bırakmış yazar. 6-7 sayfalık bölüm çok vurucu.
3 kadının gözünden Güney Kore Jeju katliamı...Okumaya değer.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.