Askerlik yapanlar bilirler. Erler, komutanın emrini tekrar etmek zorundadırlar. Hele ilk acemilik devresinde emir tekrarına çok önem verilir. Böylece, sağlıklı bir alışkanlığın yerleşmesine çalışılır. Emir tekrarı sayesinde geri iletim mekanizması işletilir ve yanlış anlamalar varsa anında düzeltilir. Burada askerlikle ilgili bir anıyı anlatmadan geçemeyeceğim. Anlatacağım olay bir Teğme'nin başından geçmiştir.
Kırklareli'nde görevliyken bir arkadaşı Edirne'den Teğmen'i ziyarete gelmiş. Teğmen postayı görevli eri çağırarak iki fruko getirmesini söylemiş. Asker, başüstüne komutanım diyerek oradan ayrılmış. Beş dakikada gelmesi beklenen posta aradan on dakika geçmiş gelmemiş, on beş dakika geçmiş gelmemiş.Teğmen merak etmeye başlamış. Ne olduğunu öğrenmek için kantine telefon etmiş ve postanın kantine gelmediğini söylemişler. Anısının geri kalanını Teğmen'in ağzından dinleyelim.
— Hem şaşırmış hem de biraz kızmıştım. Beni ziyarete gelen sınıf arkadaşımdı ve iyi bir askerdi. Benim postanın en basit bir görevi bile yerine getiremeyişi beni mahçup duruma düşürmüştü. Aklıma türlü olasılıklar geliyordu. Asker ya firar etti ya da yolda başına bir kaza geldi. Biraz daha bekledikten sonra başka bir eri postayı aramakla görevlendirdim. Merakım gittikçe artmıştı çünkü posta son derece güvenilecek, temiz ve dürüst bir köy delikanlısıydı. Bir süre sonra, yorgun, bitkin, ter içinde posta geldi. Kucağında ağır bir yük taşıyordu. Güçlükle soluk alıp veriyordu. Esas durumda tekmil verip durumu anlattı.
— Komutanım, ikisini birden getiremedim. Garajdan vermiyorlardı. Garaj çavuşuna çıktım. Güçlükle nihayet razı oldular. Onun için geciktim.
— Kendisine sordum, sen ne istedin garajdan?
— İki kriko komutanım. Küçükleri yokmuş. Onun için Cemse, GMC krikosu verdiler.
İnsan İnsana 
Doğan Cüceloğlu
İnsan İnsana Doğan Cüceloğlu·
37 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.