Kitabın içinde iki arkadaş var; birinin adı George, diğerinin ise Lennie. Bu iki arkadaş yıllardır birlikte yolculuk yapıyorlar, çiftliklere gidip çalışarak para biriktiriyor ve kendi hayallerini gerçekleştirmek için köy köy dolaşıyorlar. Ne yazık ki atladığım bir detay var, bu iki arkadaştan biri olan Lennie'nin akıl sağlığı pek yerinde değil. Gücü var ama aklını pek kullanamıyor, bu nedenle de George ne dese onu yapıyor ve kendi tavşanlarını seveceği günü hayal edip duruyor. Burası çok dokundu bana, Lennie sevdiği şeyleri dokunmayı çok seviyor fakat farkında olmadan dokunduğu şeylere de zarar veriyor. Bu elinde olan birşey değil, böyle yaptığı içinde hep başları belaya giriyor ki kitabın sonunda başları belaya girdi Böyle bitmemeliydi sonu daha farklı bitebilirdi. İki baş karakter de, böyle bir sonu hak etmiyordu Ama herşey insan da bitiyor, bunu anladım. Insan tam sıkıştığı anda hangi kaçamak gözüne cazip geliyorsa ona sığınıyor. Kulaklarını dört açarak her kafadan çıkan sesi dinliyor ve ona göre hareket ediyor. Kendi kalbinin sesini, içinden gelen sesi değil de etrafı dinliyor. Bu yalnış bir seçim yönü bana göre. Bazı durumlar da belki gereklidir ama insan içinden ne geliyorsa onu yapmalı eğer kendi şartlarına uyuyorsa. Bu kitapta bunu ve olmayan arkadaşlığı öğrendim. Sizde bir şans vermelisiniz
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.