-SON-
• Cennet, ilk yedi katı iç içe geçmiş yedi gökten oluşan, on katlı, kâinatın tümünü saran, ötesi olmayan en yüce yapıdır. Maddeden tamamen arıdır. Yalnızca duyularla algılanır, çünkü saf ışığın sarıp sarmaladığı, zaman mefhumunun olmadığı bir dünyadır. Dante’ye Cennet yolculuğunda Araf’ın tepesinde Vergilius’un yerini alan Beatrice eşlik eder. Şair ilk yedi katı geçip de sekizinci ve dokuzuncu katlara geldiğinde bu yolculuk boyunca neden sürekli olarak tarihi şahsiyetleri gördüğünü öğrenir. Bu tanrısal bir sırdır ve ancak ahlak ve erdem sahibi inanlı kimselere bahşedilmiş ruhsal bir taçlandırmadır. Ve son kata ulaştığında ise çiçekli iki sahil arasında süzülen bir ışık nehriyle karşılaşır. Burası ezeliyetin ve ebediyetin sahibi Tanrı’nın katı, sonsuz ışığın kaynağı arşıâlâdır.
• Üçlemenin son kitabı olan cennet, Buradaki ruhlar; bilgeliğe ve ilahi aşka ulaşmış, artık dünyevi arzuların ötesinde, saf bir bilinçle var olmuşlar.
İnsanın aklına şu soru geliyor. Cennet, yalnızca ödül müdür, yoksa insanın içsel dönüşümüyle kendi içinde yarattığı bir bilinç hali midir?
• Herkese keyifli okumalar diliyorum ..!
• Kitaplarla kalınız..!
·
306 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.