Zülfü Livaneli 
Son Ada
Bir ütopyanın distopyaya evrilişi!
Uzun yıllardır bu distopyada yaşayan bir ulus olarak son ada hepimizi biraz düşünmeye itiyor. Biz bu hale nasıl geldik? Ne oldu da bu kadar duyarsızlaştık. Doğanın dengesinin bir parçası olmamıza rağmen doğaya ve bizim dışımızdaki canlılara bu kadar gaddar davranabildik. Kitabı okurken kendimi yargılamadan edemedim. Sesimi çıkarmadığım her şey, şu an zulüm gören her canlının vebalinin bir parçası yapmaz mı beni? Susmak ve başkaldırmak bunu yapan tek senken bir işe yarar mı ki? Sürü halinde yaşayan hayvanlardan bir farkımız var mı? Son adada en sinirlendiğim şey yaşanan kötülüklerin, ölümlerin, anlaşmazlıkların asıl suçlusunun unutulmasıydı. Peki biz unutmadık mı? Sessiz kalmak seni daha az suçlu yapar mı? Hayır. "Zaten bir yerde kötülük varsa, oradaki herkes biraz suçludur."
·
43 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.