Ahmet Mithat Efendi / Henüz 17 Yaşında
“Ahlaksız” görülen bir yaşamın perde arkasında neler olabileceğini yansıtırken 17 yaşındaki bir kızı bu hayattan kurtarma çabasının anlattıldığı ve ana tema olarak acıma duygusunun ön plana çıktığı bir roman.
İyi birer dost olan Ahmet ve Hulusi Bey Beyoğlu’na bir tiyatroyu izlemeye gitmişler ve gecenin sonunda şiddetli yağan yağmurdan dolayı eve dönemeyip o geceyi kalabilecekleri tek yer olan genelevde geçirmişlerdir. Ahmet Bey genelevdeki hayatın işleyişini, kızların buraya nasıl düştüğünü ve nasıl bir hayat yaşadıklarını merak eder. Bu merakının sebebi ise 17 yaşındaki Kalyopi’dir. Çocuk denilecek yaştaki bir kızın bu pisliğin içinde ne işi vardır? Başından beri gelmek istemediği ve sadece yatacak bir yer olsun diyerek ayak bastığı bu fuhuş yuvasına toplumun bir hastalığı gözüyle bakıp kendince tedavi arar.
Yazarın kalemi ile tanışma kitabım oldu. Açıkcası kitabın yarısına gelene kadar benim için okuması zorlayıcı bir kitap oldu. Nedeni ise; sorularına istediği cevapları alamadığı için tekrar tekrar geldiği evde geçen sohbetlerin gereksizliğiydi. “Beni baban gibi gör. Tek istediğim rahat bir gün geçirmen.” deyip araya sorularını sıkıştıran Ahmet Bey ile “Nasıl olur kocacığım? Bu hikaye çok uzun, anlatamam.” diyen Kalyopi diyalogları biraz zorlayıcı geldi bana. Ne zaman ki Kalyopi kendi hikayesini başından itibaren anlatmaya başladı, o zaman kitabın seyri değişti. Toplumun acımasızlığı ve çaresizlik her cümlede kendisini gösteriyor. Diyaloglar ve iç monolaglarla ilerleyen hikaye Ahmet Bey gibi okuyucuların da acıma duygusunun ve öfkesinin su yüzüne çıkmasını sağlıyor.
Okurken anlatılanlarda bazı açıklıklar hissediyor siz de bazı sorulara cevap arıyorsunuz. Baş karakterler Kalyopi ve Ahmet Bey olduğu için diğer her şey bir detay gibi yüzeysel geçilmiş. Onların olduğu yerler ise gözünüzde canlandırabilecek kadar detaylı anlatılmış. Bir tarafım Ahmet Bey’i takdir edip Kalyopi’nin yaşamak zorunda kaldıklarına üzülürken, diğer tarafım mantığıma yatmayan şeylerin çelişkisi içinde kitabı bitirdim. Yazarın farklı kitaplarını da okumak istememe rağmen bu kitabı için nötr kaldım. @booktales._ ile birlikte okuyup üzerine bolca konuştuğumuz bir roman oldu. Keyifli sohbetlerimiz için kendisine de ayrıca teşekkür ediyorum.
·
2.411 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ahmet Mithat Efendi romanlarında toplum ve çevrenin insan üzerinde meydana getirdiği olumsuz etkileri ve bu etki altında kalmış insanların bu talihsiz serüvenini ele alarak oluşturduğu kurgu çerçevesinde ibretlik hikâye meydana getirir ve konu her ne ise bu kanayan yara üzerinden düşüncelerini ve fikirlerini beyan eder. Henüz bu ronmanını okumadım.
Bir fikir edinmiş oldum. Teşekkür ederim emeğinize yüreğinize sağlık 📚🌹☕
İnceleme gayet güzel, sadece tek bir uyarı yapma gereksinimi buldum. Kitabı ben de yeni okumaya başladım. Evet diyaloglar beni de sıktı ama ben kitabın aşağı yukarı 150 yıl önce yazıldığını ve Osmanlı'nın tutucu dünyasında yazıldığını düşünerek bazı mantık hatalarını es geçmek konusunda kendi kendimi ikna ettim. Dönem için yazılan konu ve konunun genel geçer düşüncelerin aksi istikametinde ele alınışı, yazarın önünde saygıyla eğilmeme neden oldu. Bence yazarın diğer kitaplarına da şans vermelisiniz. Yazarın bir diğer eseri olan ''Felatun Bey ile Rakım Efendi'' romanını da okumuştum ve gerçekten keyifli bir eser olduğunu düşünüyorum. Onu tavsiye edebilirim en azından bir ikinci şans tanımanız açısından.
