Daha ilk sayfalarından neden klasik bir kitap olduğu anlaşılıyor. Yavaş yavaş ilerleyen kitap bize esasında birbirinden sevilesi olmayan karakterlerin hikayesini anlatıyor. Özellikle ilk yarısına kadar karakterlerin kişilikleri, kararları insanda bir öfke uyandırıyor. İkinci yarısında temposu hızlanan hikaye bir solukta, 3 saatte, okunacak bir keyif sunuyor. Mükemmel karakterlerin olmayışı da hem zamanla hikayenin bütünlüğü içinde anlam kazanıyor hem de gerçekçi bir yazı oluşturuyor. Yine de, bu kitap için yapılan "en iyi aşk romanı" tarzındaki görüşlere katılmıyorum. Ortada etkileyici bir aşk hikayesi olduğunu da düşünmüyorum. Kitabının odak noktasının bu olduğuna da inanmıyorum. İki jenerasyona yayılan, bir evin kaderini anlatıyor bize daha çok. Bu anlatı ise insan ilişkilerinin acımasız, gerçekçi ve saf doğası içinde kendine yer buluyor. İlk yarısı beni çok içine çekememiş olsa da, bitirdikten sonra "iyi ki ölmeden bunu okudum" dedirten türden bir kitaptı.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.