“Gerçekten anlaşılmak mı iyileştirir bizi, yoksa anlaşıldığımızı sanmak mı? Birinin zihnimizdeki düğümleri çözdüğünü hissetmek mi önemli, yoksa kendi iç dünyamızla yüzleşmek mi? Sizce hangisi daha değerli? Yorumlarda düşüncelerinizi bekliyorum. :) 
Ahmet Taş
Ahmet Taş··
3 +1'leme
·198 Gösterim
8 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
“İnsan en çok anlaşıldığını hissettiğinde iyileşir ama en çok, kendini anladığında özgürleşir. Zihnimizdeki düğümleri bir başkası çözebilir, ama onları gerçekten çözmüş olmak için, bizim de o düğümlerle yüzleşmemiz gerekir. Anlaşılmak bir liman gibidir, ama kendi iç dünyamızla yüzleşmek, o limandan açık denizlere açılmak gibidir. O yüzden, biri bizi anladığında hafifleriz, kendimizi anladığımızda ise tamamlanırız.” Ahmet Taş 😌 SAYGILAR 🎩
Ahmet Taş 😌 SAYGILAR 🎩
Birinin düğümleri çözmesi rahatlatıyor insanı bu aralıklı olan bir durum fakat kendimiz çözersek yaşamaya dair bişey kalmaz diye düşünüyorum çünkü hep rahat olmak hayatı yaşanılır kılmıyor sorunlar mutlaka olmalı aksı taktır de insan beyninin anlamı olmaz..
Herkes herkesi bir yere kadar anlayabilir, anlayış gösterebilir. Nedenler görecelidir, kimilerinin terazisine ağır gelir. Şunda da eminim ki herkese yakın bir çoğunluk anlamaktan çok anlaşılmak istiyor. Çelişip duruyorlar kendileriyle. Memnunlar da. Kendi adıma en iyisi iç dünyama çekilmek, misafir gelirse siktir çekmek kibar bir dille. =) Kendimden başka kimse bana yakın olamaz düsturu... Daha basit daha kolay daha az kafa ağrıtıcı.
Çok güzel sorular
Anlaşılmak bence. Anlaşılmadığı yerden insan zedeleniyor. O yüzden zedelenmemek için anlaşılmak ister insan. Anlaşılmadığında da kendine dönersin. Dersinki seni anlamayan insana derdini anlatma dersin. Eğer anlatırsak sonradan akıl ve ruh sağlığımızı duygu durumumuz bozulur. Elimizde sadece tecrübe kalır. Deneyim demiyorum.Tecrübe kalır. Sonra kendini sifalandırırsın .Sonra anlarsınki birilerine bir şey anlatmak hiç iyi bir şey değilmiş.
Tecrübeyle denenmiş bedeli kitap ile ödenmiştir.
Filozof HD
"İçimde bir ben daha var benden habersiz. Bataklıkta kaybolması an meselesi olan... "işte tamda o an da çıktı karşıma. Bir bakışı,bir sözü, bir gülüşü , sesi,duruşu,dokunuşu... Anlaşılmak için kelimeleri sıralamaya, nefesi tüketmeye gerek olmadığını,sessizde çözümlenebileceğini ruhların anlattı. Kendi iç huzurumuzu sağlayıp onuda iyileştirince de artık keyfimize diyecek söz kalmadı. Anlıyorum, anlaşılıyorum. İkisinin de yeri farklı. 🌾🌾🌾