Kitaba özellikle kapak resmi ve ilginç konusu nedeniyle ilgi ve beklenti ile başladım. Başlarda da beklentimi karşılayacak şekilde ilerliyordu fakat bir noktadan sonra kitabın polisiye tarzı bir yöne dönmesi beni biraz rahatsız etti. Baştaki kurgu ile ilerleyişini bağdaştırmakta zorlandım. Dokuz’un kendisi hakkında öğrendikleri ve insan olmaması üzerinde durulmasını, bu yöndeki olayları okumak daha güzel olurdu diye düşünüyorum. Özellikle bir ağaçla konuşabiliyor olması, ağacın Japonya işgali sırasında öldürülen bir çocuğun ruhu ile birleşmesi ve bu ağacın da bir cinayete şahit olması kısmı olağan akışın dışında zorlama olay yaratmak için eklenmiş gibi hissettirdi. Keşke geçmişleri ve gelecekte olanlarla ilgili daha fazla şey okuyabilseydik. Yine de genel anlamda kötü bir kitap değildi. Meraklısına öneririm.
·
89 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.