PAVESE İLE TANIŞMA YAZISI
Tezel Özlü çok severim, onun kitaplarında sık sık geçer Pavese ismi. Hatta sevgili Tezer Pavese öyle hayrandır ki onun ayak izlerini takip eder. Belli ki Pavese romanlarında betimlediği İtalyan kırlarında böylesi bir yalnızlık nasıl benimkiyle böylesine örtüşür diye merak eder. Trenle Avrupa’yı gezerken Pavese’in intihar ettiği oteli ve mezarını ziyaret eder. Velhasıl kelam benim de Tezer’in edebiyatına olan hayranlığım daha önce onun takip ettiği adımların benim imkânlarıma uyarlanmış basit bir taklididir. İşte böyle başladım okumaya Cesare Pavese. İtalyan edebiyatı ile de sima aşinalığı geçip resmi anlamda bir tanışmadır.
CESARE PAVESE-YAŞAMA UĞRAŞI
Ocak 2025
2025 yılına başlarken ilk okuduğum kitap oldu, Yaşama Uğraşı. Okudukça ruhların derin ve benzer acılarının evrensel bir kader olduğu fikrini iyiden iyiye hissettim. Pavese’nin 1935 yılında 27 yaşında yazmaya başlayıp 1950 yılında 42 yaşında otel odasında canına kıyana dek yazmaya devam ettiği uzun soluklu bir günlüktür, Yaşama Uğraşı.
6 Ekim 1935’te yani günlüğünün ilk sayfasında şöyle yazmış: “Uğraşmak her gün biraz daha boş ve anlamsızmış gibi geliyor bana.” Nitekim bunu yazdıktan 15 yıl sonra da sözlerden vazgeçmiş ve eyleme yönelmiştir. Dilediği gibi seçme hakkını kullanarak ve ona bir anlam vererek ölümü aramıştır.
Büyük oranda da kadınlarla olan özel ilişkileri ve onlara karşı düşünceleri, sonu onun için kaçınılmaz kılmıştır. 23 Aralık 1937, “Erkek değilsek kadınların yanından hiçbir iddiada bulunmaksızın geçmek zorundaysak nasıl güçlü olabilir, ayakta kalabiliriz?” intihar gerekçesi olabileceğini düşünecek kadar kafaya takmış durumda bu mevzuyu.
“Nesneler ve insanlar bize verdikleri şeyler ölçüsünde değil, bize neye mal oluyorsa, o ölçüde bizimdirler, yani bizim için o kadar önem taşırlar. Bir kadını kendimize bağlı tutmak için hayatımızı ona adamamız değil, onu sömürmemiz gerekir.” Her erkek böyle midir, Pavese, yalnız kendileri varmış gibi bencilce hareket ederken onları bekleyen sevgi dolu bir eş ve sıcak bir yuva bekler?
24 Temmuz 1948, sayfa: 424, “Sana kendince bir yaşama düzeni, kendi düşünceleri olduğunu söyleyen, seni ve başkalarını kendine göre yargılayabileceğini, sensiz yaşayabileceğini hissettiren bir kadın ne kadar aşağılık bir yaratıktır.”
“Yaşamak uzun bir toplama işlemi gibidir,” demiştin Pavese, şimdi ebedi istirahatinde toplama yanlışı yapıp yapmadığını düşünecek doğru sonuca ulaşıp ulaşamadığını iyice bir ölçüp tartacak bolca zamanın vardır. Kişisel merakım için bu soruya cevap verebilmeni tüm kalbimle isterdim.
Tezer seni sevdiği için okumaya başladım. Ara ara beni çıldırtan kadınlar hakkındaki düşüncelerin olmasaydı seni okumak çok daha keyifli olabilirdi. Bu halinle okudukça derin ama birden fazla kez kesintiye uğrayan bir balo dansı gibiydin bana göre. Senin için en kabarık en güzel elbisemi giydim. Müziğinin sesi hiç haddinden fazla yükselmedi buna rağmen gülüşmeler ve önemli anonslarla kesildi hep. Hayatımda gözle görünür hiçbir değişiklik olmadı fakat hayatımın sonuna kadar ruhumda taşıyacağım derin bir hüzünle bana eşlik edecekler arasına yerleştin.
Aşağıdaki alıntılar ve benzerlerini yok sayarsak sana olan kızgınlığım dinip yerini dostça bir kucaklamaya bırakabilir.
Sayfa:111, Bütün hayatını bana adamaya hazır olmayan bir kadının benim için ne önemi olabilir? Biz erkekler karşılıklı hareket etmeye hazırdır. Yalnız şu farkla: Hanımefendi fikrini değiştirirse tabii biz de değiştiririz; ama fikrini değiştiren erkek olunca (başka bir kadınla pazar kaçamağı) kadının da aynı hakkı olduğunu düşünemeyiz.
Sayfa:140, Bir kadının birkaç delikanlının yanındayken neden ciddi, düşünceli, utangaç ve özür diler gibi bir durumda olduğunu anlamak için, senin seçmeni bekleyen beş-altı … arasındayken neler hissettiğini düşün.
Sayfa: 270, Hiçbir kadın para için evlenmez. Bütün kadınlar bir milyonerle evlenmeden önce ona âşık olacak kadar kurnazdırlar.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.