Eğer hislerini resmedebilseydi, "Manzarada -yalnızlık olurdu ve figürler-yalnız- ve ışıklar ve gölgeler, hepsi yalnız. Bir odayı odanı yalnız manzaralarla doldururdum ki insanlar durup gözyaşı dökerlerdi..." Emily'nin hayallerinde kendisi ve en çok ihtiyaç duyduğu bu dostu görünmez kişiler olarak yürüyorlardı.