ŞM.
@Shulester
1998
44 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Içerisinde beş farklı sınıftan beş farklı ölümün nasıl gerçekleştiğini anlatan kitabı kısaca derlemeye çalıştım.
1. Kont de Vertueil- Kontes Mathilda de Vertueil
Aristokrat bir ailede zaten halihazırda birbiri ile ilgisi kalmamış Kont ve Kontesten, Kont olan ölüyor. Kontes ağlamaktan perişan olduğunu söyleyerek kocasının cenazesine katılmıyor. Cenaze boyunca dairesinde koltuğuna uzanıyor rahatlamış bir halde kemerinin püskülüyle oynayarak hülyalı hülyalı tavana bakıyor, yanaklarını kızartacak hayallere dalıyor.
2. Bayan Guerard - Oğlulları
Burjuvazi bir ailede dul Bayan Guerard 3 oğluyla beraber yaşıyor. Eşi yıllar önce ölünce ona güzel bir servet bırakmış. Babalarının servetinden güzel bir miktar miras alan oğlanların her biri ise diğerinden daha hayırsız bir şekilde bu parayı kaybetmiş. Böylece tekrardan ihtiyatı elinden bırakmayan annelerinin evinde beraberce yaşamışlar. Günlerden bir gün Bayan Guerard hastalanıp yatağa düşüyor. Fakat ihtiyatlı anne oğulları parayı çarpıyor etmesin diye servetini sakladığı dolabı kilitleyip anahtarında baş yastığının altına koyuyor. Hastaneleri yatakta yatarken 3 Oğlan kirayı kimin toplayacağına karar veremeyip bir kavgaya tutuşuyor. Anneleri bu kavga esnasında son nefesini veriyor.
Cenaze mezara indirildiğinde 3 oğlan anneler için üzülüp ağlıyorlar fakat bir taraftan da birbirlerine miras için gözdağı vermekten de geri durmuyorlar.
Para ölümü zehirlemişti ve bu ölümden bir tek öfke çıkmıştı. Çocuklar annesinin tabutu üzerinde dövüşmeye başlamıştı. Oğlanların en büyüğü ona kalan tüm mirası çılgın icatlara sayıp dökecekti, ortanca olanın onu yolan bir sevgilisi vardı, en küçüğü yine delice bir borsa oyununa dalmıştı ve sermayeyi batıracaktı.
3. Bayan Rousseau- Bay Rousseau
Esnaf bir aile olan Rousseaular tırnakları ile kazıyarak
Reklam
PAVESE İLE TANIŞMA YAZISI
Tezel Özlü çok severim, onun kitaplarında sık sık geçer Pavese ismi. Hatta sevgili Tezer Pavese öyle hayrandır ki onun ayak izlerini takip eder. Belli ki Pavese romanlarında betimlediği İtalyan kırlarında böylesi bir yalnızlık nasıl benimkiyle böylesine örtüşür diye merak eder. Trenle Avrupa’yı gezerken Pavese’in intihar ettiği oteli ve mezarını ziyaret eder. Velhasıl kelam benim de Tezer’in edebiyatına olan hayranlığım daha önce onun takip ettiği adımların benim imkânlarıma uyarlanmış basit bir taklididir. İşte böyle başladım okumaya Cesare Pavese. İtalyan edebiyatı ile de sima aşinalığı geçip resmi anlamda bir tanışmadır.
CESARE PAVESE-YAŞAMA UĞRAŞI
Ocak 2025
2025 yılına başlarken ilk okuduğum kitap oldu, Yaşama Uğraşı. Okudukça ruhların derin ve benzer acılarının evrensel bir kader olduğu fikrini iyiden iyiye hissettim. Pavese’nin 1935 yılında 27 yaşında yazmaya başlayıp 1950 yılında 42 yaşında otel odasında canına kıyana dek yazmaya devam ettiği uzun soluklu bir günlüktür, Yaşama Uğraşı.
6 Ekim 1935’te yani günlüğünün ilk sayfasında şöyle yazmış: “Uğraşmak her gün biraz daha boş ve anlamsızmış gibi geliyor bana.” Nitekim bunu yazdıktan 15 yıl sonra da sözlerden vazgeçmiş ve eyleme yönelmiştir. Dilediği gibi seçme hakkını kullanarak ve ona bir anlam vererek ölümü aramıştır.
Büyük oranda da kadınlarla olan özel ilişkileri ve onlara karşı düşünceleri, sonu onun için kaçınılmaz kılmıştır. 23 Aralık 1937, “Erkek değilsek kadınların yanından hiçbir iddiada bulunmaksızın geçmek zorundaysak nasıl güçlü olabilir, ayakta kalabiliriz?” intihar gerekçesi olabileceğini düşünecek kadar kafaya takmış durumda bu mevzuyu.
“Nesneler ve insanlar bize verdikleri şeyler ölçüsünde değil, bize neye mal oluyorsa, o ölçüde bizimdirler, yani bizim için o kadar
Çocuğunuza Sınır KoymaPsikoloji
ÇOCUĞA SINIR KOYMA-1, ROBERT MACKENZIE KİTAP İNCELEMESİ
Aşırı Kısıtlayıcı Sınırlar (Aşırı Kontrol):
-Denemek ve keşfetmek için çok az özgürlük vardır.
-Öğrenmek ve sorumluluk kazanmayı engeller .
-İsyana yol açar.
Çok Geniş Olan Sınırlar (Yetersiz Kontrol):
-Denemek ve keşfetmek için gereğinden fazla bir özgürlük vardır.
-Öğrenmeyi ve sorumluluk almayı engeller.
-Aşırı denemeyi teşvik eder.
Tutarsız Sınırlar (Karışık Kontrol):
- Denemek ve keşfetmek için bazen çok az özgürlük bazen ise çok fazla özgürlük vardır. Tutarsız sınırlar hâkimdir.
-Öğrenme ve sorumluluk engellenir.
-Deneme ve isyan körüklenir.
Dengeli Sınırlar:
-Sorumluluklara dayanan bir özgürlük vardır.
-Öğrenmeyi ve sorumluluk kazanmayı arttırır.
-İşbirliğine yüreklendirir.
Çocuklara yeni beceriler kazandıracak özgürlük verir. Büyüme ve gelişme için sağlıklı bir ortam yaratır.
ÖRNEK
Genellikle bir disiplin sorunu nasıl 3 farklı yöntemle halledebileceğini göstererek başlıyoruz: Cezacı, Yumuşak ve Demokratik. Sonra bu yaklaşımlara eşlik eden öğrenme- öğretme sürecine bakıyoruz.
“Üç ebeveyn parktaki banka oturmuş oynayan çocuklarını seyrediyordu. Annelerden biri oyunun kontrolünden çıkmakta olduğunu fark etti, çocuklar kaydırağın tepesinde itişiyordu.
Meg’in Annesi: -Meg tehlikeli işler yapıyorsunuz bir yeriniz acıyabilir. Birbirinizi ittirmeden oynasanız daha iyi olur.
Meg: -Dikkat ederim anne.
Meg’in Annesi: -Biliyorum tatlım ama buna devam ettikçe endişeleniyorum, yapmazsanız memnun olurum.
Çocuklar bu tehlikeli oyuna devam ediyordu.
Bakmak ve GörmekFelsefe düşünce
Bizdeki 'bakmak ve görmek arasında fark vardır.' tabirini "Görmek Ve Fark Etmek" olarak başlıklandırmış, Alain de Botton.
Kitap içerisinde sıkıcı şehirlerden tutun da hayvanat bahçelerine oradan aşkın yeni bir benlik yaratma çabasına, havaalanlarının süregelen bir hareketlilik havasından, küçük yol kenarı lokantaları ve benzinliklerin ne yalnızlık kokan bir hüzün çağrıştırdığı realist resimlere kadar geniş bir perspektifte her şeye değinilmiş. Bunlar Alain de Botton'un fark ettikleri, yani bakmaktan ziyade gördükleri... Bu kitabı hakkını vererek okuduktan sonra kendi yaşantımıza dönüp bakınca neleri görmeye başlayacağız kim bilir.
NORMAL İNSANLARA BİR BAKIŞ
Yirmili yaşlarının sonunda kaleme aldığı eserini yayımlayan genç yazar Sally Rooney, Normal İnsanlar'ı içinde bulunduğu topluluğun normlarına göre kurgulamıştır. Dünya küreselleştikçe küçülen bir hal aldığından eserin kimi yerleri bize yakın gelmiş olabilir, kimi yerleri ise insan davranışlarının evrensel bir altyapısı olduğundan kendimize ayna tutmuş olabilir.
Kitap sade ve basit anlatımıyla kolayca kendini okuturken, baş karakterlerimiz Connell ve Marianne'in yaşadıkları tekrarlayan bir unsur olarak verilmiş. Kitabı okurken " İşte şimdi çıkacaklar bu kısır döngüden." "Hah bu kez oldu." derken maalesef kitap bitti ve bende tamamlanmamış bir eser izlenimini verdi.
Hoş, yazarın gayesi belki de eserini makul bir sona ulaştırmaktan ziyade normal insanları anlattığı için hikayeyi bitirip aleni bir nokta koymak değildir belki de. Normal insanların öyküsü devam ediyor. Dün yaptığımız hataları bugün farklı kişilerle tekrar ediyoruz. O yüzden sorunları tekrar tekrar yaşıyor ve yaşayıp gidiyoruz. Hayatımıza giren 4/4'lük Helen, pis adam Jamie, kıskanç Penny, sorunlu Alan vb. bizim ömürlük dizimizin baş karakterini geliştiren diğer karakterler. Merak ettim acaba Marianne'da bir uzamandan yardım alsaydı ne olurdu diye. Çünkü Connell çeşitli gelgitler yaşarken bazen Marianne, bazen Lorien, bazen Sadie'nin kendisini yönlendirmesi işe yaramış gibiydi. Marianne böyle içe dönük, inatçı ve hafif bunalımlı bir tip olmasaydı sonunda Connell ile New York'ta yeni bir hayata başlamak ister miydi?
Reklam