Yakın zamanda Beyhan BudakHayat Acemileri İçin Yaşam Rehberi kitabını okumuştum. Hemen ardına bu kitap denk gelince sanki aynı şeyleri, aynı konuları okumuşum gibi geldi. Çok klasik, çok genel, hepimizin ortak hissiyatı olan gündemler ele alınmış. Çok benzer iki kitap. Peki bu kadar ortak konu, ortak çözüm varken neden hâlâ toparlayamıyoruz ya da şöyle sorayım neden hâlâ ısrarcıyız hatalarımız üzerinde? Bu kadar mı kıymet vermiyoruz kendimize acaba? Ya da madem bu kadar aynı görüşte insan var ama bize hep mi kötüsü denk geliyor???
"Düzelmeyecek insanları sürekli iyileştirmeye çalışanlar, kendini hasta eder."
Kalbi İyi Olanın Yolu ZordurMiraç Çağrı Aktaş