Yaşamak her şeye rağmen bir iz bırakmaktır
Ayfer Tunç gerçekten kalem olarak ayrı tuttuğum bir yazardır. Bu kitabında da bize o hissi çok güzel geçiriyor. -söz konusu göz yaşları olunca-
Derya ve Ekmel… İkisi de kimlik karmaşası yaşamış, ikisi de aşkı başka anlamış, ikisi de yorgun ikisi de ümitsiz…
Kitabın sol tarafında erkek karakteri sağ tarafında da kadın karakterin hayatına ve konuşmasına şahit oluyoruz. Kitabı okuyan bir kesim ayrı ayrı okuyor bir kesim de benim gibi aynı anda götürüp aynı zamanlarda iki karakterin de ne hissettiğini ne yaşadığını anlamış oluyor. Bence ikinci okuma, kitabı daha iyi özümsemek açısından tercih edilmeli.
Kitabın ilk sayfalarından birinde şu cümleyi okudum ve kitabın sonunda o cümleye gitti aklım: “ gerçek bir hayat hikayesi olarak değil gülüp geçtiğin basit romanlar gibi oku beni.”
Bir kaç göz damlasıyla en çok da Suzan ve aşkı kaldı aklımda.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.