zehra
@zhrekc
14 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Puan vermedi·176 syf.·
57 günde okudu
·2026 6. kitabı
Reklam
En güvenli yerin bir tuzağa dönüşürse nereye kaçarsın?
Sezin Karameşe'nin tüm kitaplarını okudum ama Kusursuz Yabancı benim için ayrı bir yerde duruyor. Kitap piyasaya çıkar çıkmaz ilk alanlardan biri oldum çünkü Sezin'in kalemine ve ortaya koyduğu her işe sadık bir okuyucu olarak büyük bir güven duyuyorum. Bana göre bu kitap tam anlamıyla bir ustalık eseri. Yaklaşık 5 saatte bitirdim. Hikâye beni öyle içine çekti ki ara verdiğim anlarda bile günlük hayatımda kendimi ürperirken buldum. Yer yer kızdığım, üzüldüğüm, hatta sesli bir şekilde fikrimi haykırdığım sahneler oldu. Son derece sürükleyici bir kitaptı. Türü içinde değerlendirildiğinde konusu da oldukça güçlü ve başarılıydı. Başlarda sonunu hiç tahmin edemedim. Ancak son 100 sayfaya yaklaşırken bazı taşlar yavaş yavaş yerine oturmaya başladı. Buna rağmen final beni fazlasıyla tatmin etti. Çok güzel bir kapanıştı. Açıkçası devamının olmamasına üzüldüm; bu hikâyenin bende uzun süre iz bırakacağına eminim. Umarım bir gün dizi ya da sinema uyarlamasını da izleme şansı buluruz. Sezin'in kalemini ve anlatım tarzını her zaman çok seviyorum ama bu kitap, şimdiye kadar en keyif aldığım kitabı oldu.
Eline, emeğine sağlık Sezin. 6. kitabında görüşmek üzere. ️
Dilimde gül bitti adını andıkça;
Bunun karşılığında, geçtiğimiz kırk gün, her gün bana aynı yalanı söylediler. Dediler ki sevdiğin ölünce kalbinde kırk mum yanar, her gün biri söner. Kırkıncı gün hepsi söner, biri bekler. O tek mum ebediyen yanar, acını o tek mum tutar. Ben buna inandım. Hayalimde otuz dokuz mum söndürdüm her gece üfleyerek, içimdeki cılız nefeslerle. Göğsümdeki sızı hafifler, kalbim tekrar toplanır, ciğerime derin bir nefes girer diye kırk gün bekledim. Geçtiğimiz kırk gün, bugünü bekledim. Sabah uyandım, kendimi yokladım. Öğlen tekrar baktım. Kırkıncı ikindiyi beklerken kırkikindi yağmurları boşandı gözlerimden. Gecesini bekledim ve de gece yarısını. Hiçbir şey olmadı. Yalanınız batsın dedim. İçimde tek bir mum kalacaktı hani; peki ne, bu yürekteki bin dönümlük orman yangını?
İntikam; taş atana taş atmak değil, taş atanı unutmak, atılan taşı saklamaktı benim dünyamda. Öyle yaptım. Göğsümün ortasına, kalbimin durgun sularına atılmış o taşı, hayali bir yakut gibi boynuma taktım. Üzerine tırnağımla iki çift laf kazıdım. Güneşe doğru tutunca daha net okunuyor: "Güvendiğiniz dağlara kar yağdığında, üzülmeyin. Kıç üstü oturun ve sessizce aşağı doğru kayın. Baharı görene kadar..."
Reklam