zehra
@zhrekc
14 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
En güvenli yerin bir tuzağa dönüşürse nereye kaçarsın?
Sezin Karameşe'nin tüm kitaplarını okudum ama Kusursuz Yabancı benim için ayrı bir yerde duruyor. Kitap piyasaya çıkar çıkmaz ilk alanlardan biri oldum çünkü Sezin'in kalemine ve ortaya koyduğu her işe sadık bir okuyucu olarak büyük bir güven duyuyorum. Bana göre bu kitap tam anlamıyla bir ustalık eseri. Yaklaşık 5 saatte bitirdim. Hikâye beni öyle içine çekti ki ara verdiğim anlarda bile günlük hayatımda kendimi ürperirken buldum. Yer yer kızdığım, üzüldüğüm, hatta sesli bir şekilde fikrimi haykırdığım sahneler oldu. Son derece sürükleyici bir kitaptı. Türü içinde değerlendirildiğinde konusu da oldukça güçlü ve başarılıydı. Başlarda sonunu hiç tahmin edemedim. Ancak son 100 sayfaya yaklaşırken bazı taşlar yavaş yavaş yerine oturmaya başladı. Buna rağmen final beni fazlasıyla tatmin etti. Çok güzel bir kapanıştı. Açıkçası devamının olmamasına üzüldüm; bu hikâyenin bende uzun süre iz bırakacağına eminim. Umarım bir gün dizi ya da sinema uyarlamasını da izleme şansı buluruz. Sezin'in kalemini ve anlatım tarzını her zaman çok seviyorum ama bu kitap, şimdiye kadar en keyif aldığım kitabı oldu.
Eline, emeğine sağlık Sezin. 6. kitabında görüşmek üzere. ️
Reklam
Yalansızız. Hala birkaç sırrımız var ama…
Canım kitap iyi ki seninle yollarımız kesişti.
Şermin Yaşar’ın kalemini, anlatışını çok severim bu da en sevdiğim eseri oldu. Eminim ki okuyanlar da okuyacak olanlar da benimle aynı fikirdedir.
Bir aile içinde bir çok hayat. Bir aile içinde bir çok yalan. Bir aile içinde bir çok kırgınlık. Her şeyi barındıran yer yer güldüğümüz yeri geldiğinde gözlerimizin dolduğu bir kitap bu. Ben çok sevdim ama en çok da Ethem’i sevdim. Kitabını da ona ithaf etmiş güzel yazarımız. Hayali bir karakter olduğunu anca kitabı bitirdikten bir kaç saat sonra idrak edebildim. Öyle güzel öyle içten bir kitap. Okuyun okutturun. Ayrıca kitabı bana öneren sıkı okur ablama da burdan teşekkürü borç bilirim.
Yaşamak her şeye rağmen bir iz bırakmaktır
Ayfer Tunç gerçekten kalem olarak ayrı tuttuğum bir yazardır. Bu kitabında da bize o hissi çok güzel geçiriyor. -söz konusu göz yaşları olunca-
Derya ve Ekmel… İkisi de kimlik karmaşası yaşamış, ikisi de aşkı başka anlamış, ikisi de yorgun ikisi de ümitsiz…
Kitabın sol tarafında erkek karakteri sağ tarafında da kadın karakterin hayatına ve konuşmasına şahit oluyoruz. Kitabı okuyan bir kesim ayrı ayrı okuyor bir kesim de benim gibi aynı anda götürüp aynı zamanlarda iki karakterin de ne hissettiğini ne yaşadığını anlamış oluyor. Bence ikinci okuma, kitabı daha iyi özümsemek açısından tercih edilmeli.
Kitabın ilk sayfalarından birinde şu cümleyi okudum ve kitabın sonunda o cümleye gitti aklım: “ gerçek bir hayat hikayesi olarak değil gülüp geçtiğin basit romanlar gibi oku beni.”
Bir kaç göz damlasıyla en çok da Suzan ve aşkı kaldı aklımda.
biraz anı biraz kişisel gelişim
Kitabı gördüğüm zaman hemen almak istedim çünkü ismi ve yazarın koreli olması beni cezbetti. Kitabı bir solukta okudum. Kitabın en güzel özelliği hem anı hem de kişisel gelişim kitabı olması. Yer yer kendinizi gördüğünüz olacaktır ve eminim ki kitabın yüzde sekseninde yazarla aynı şeyleri yaşamışızdır. Ben çok sevdim, kendimi çok gördüm. Aslında en önemli şeyin “öz saygı” olduğunu bir kez daha anladım. Başkalarına bakmak yerine gerçek arzularımızı gerçekleştirmeye daha çok odaklanmalıyız.