Devletin onuru mu, adaletin doğruluğu mu?
Suçluyorum (J'accuse), Émile Zola'nın 1898 yılında yayımladığı açık mektuptur.
Bu mektup, dönemin Fransız hükümetini ve askeri yetkililerini Alfred Dreyfus'u haksız yere mahkum etmekle suçlar. Dreyfus, Yahudi kökenli bir Fransız subayı olup, Almanya lehine casusluk yaptığı gerekçesiyle ömür boyu hapis cezasına çarptırılmıştır. Zola da bu adaletsizlikleri ve antisemitizmi mektubunda sert bir şekilde eleştirir.
Entelektüel kavramı da bu dönemde mektubun yazılmasından sonra sık sık kullanılıyor. "Zola yalnızca bir Entelektüel, kültürel değerleri yozlaşmış, devlet karşıtı. Yalnızca reklam arayışında olan bir popülist" denerek suçlanıyor. "Entelektüel" kelimesi de böylelikle kamusal mücadelesinde, düzene karşı durup politik veya kültürel duruş sergileyenlerin adı oluyor. Yani 
Emile Zola tarihteki ilk Entelektüellerden (belki de ilki) biri olarak karşımıza çıkıyor.
Mektup, "L'Aurore" gazetesinde yayımlanıyor ve geniş yankı uyandırıyor. Dreyfus Davası bu mektupla yeniden görülüyor ve sonunda Dreyfus'un suçsuz olduğu anlaşılıyor. Hata anlaşılabilse de yanlış yapıldığının kabulü devletin otoritesini sarsacağı düşünüldüğünden adalet pek çok kesim tarafından istenilmiyor. Zola bu mektup yüzünden, hayatı riske giriyor, en sonunda da mahkemeye çıkarılarak hapis cezasına çarptırılıyor.
Fakat sanatçı ne kadar parmaklıklar ardına atılabilse de eserine zincir vurulamıyor. yazı, toplumda büyük bir değişimin fitilini ateşliyor ve adaletin yerini bulmasına katkıda bulunuyor.
Bir çalışmada devletin otoritesi mi adalet mi diye soruyorlardı (tam hatırlamıyorum anketi) çoğunluk devletten yanaydı. İşte bu yüzden bu kitap önemli. her hukukçunun okuması gerekiyor.
Suçluyorum (J'accuse), Émile Zola'nın 1898 yılında yayımladığı açık mektuptur.
Bu mektup, dönemin Fransız hükümetini ve askeri yetkililerini Alfred Dreyfus'u haksız yere mahkum etmekle suçlar. Dreyfus, Yahudi kökenli bir Fransız subayı olup, Almanya lehine casusluk yaptığı gerekçesiyle ömür boyu hapis cezasına çarptırılmıştır. Zola da bu adaletsizlikleri ve antisemitizmi mektubunda sert bir şekilde eleştirir.
Entelektüel kavramı da bu dönemde mektubun yazılmasından sonra sık sık kullanılıyor. "Zola yalnızca bir Entelektüel, kültürel değerleri yozlaşmış, devlet karşıtı. Yalnızca reklam arayışında olan bir popülist" denerek suçlanıyor. "Entelektüel" kelimesi de böylelikle kamusal mücadelesinde, düzene karşı durup politik veya kültürel duruş sergileyenlerin adı oluyor. Yani Emile Zola tarihteki ilk Entelektüellerden (belki de ilki) biri olarak karşımıza çıkıyor.
Mektup, "L'Aurore" gazetesinde yayımlanıyor ve geniş yankı uyandırıyor. Dreyfus Davası bu mektupla yeniden görülüyor ve sonunda Dreyfus'un suçsuz olduğu anlaşılıyor. Hata anlaşılabilse de yanlış yapıldığının kabulü devletin otoritesini sarsacağı düşünüldüğünden adalet pek çok kesim tarafından istenilmiyor. Zola bu mektup yüzünden, hayatı riske giriyor, en sonunda da mahkemeye çıkarılarak hapis cezasına çarptırılıyor.
Fakat sanatçı ne kadar parmaklıklar ardına atılabilse de eserine zincir vurulamıyor. yazı, toplumda büyük bir değişimin fitilini ateşliyor ve adaletin yerini bulmasına katkıda bulunuyor.
Bir çalışmada devletin otoritesi mi adalet mi diye soruyorlardı (tam hatırlamıyorum anketi) çoğunluk devletten yanaydı. İşte bu yüzden bu kitap önemli. her hukukçunun okuması gerekiyor.·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.