𝘽𝙞𝙧𝙞𝙣𝙞 𝙠ı𝙧𝙢𝙖𝙣ı𝙯 𝙞𝙘̧𝙞𝙣 𝙝𝙚𝙧 𝙯𝙖𝙢𝙖𝙣 𝙜𝙪̈𝙘̧ 𝙜𝙚𝙧𝙚𝙠𝙢𝙚𝙯. 𝙆𝙚𝙡𝙞𝙢𝙚𝙡𝙚𝙧𝙞𝙣 𝙣𝙖𝙢𝙡𝙪𝙨𝙪 𝙙𝙖𝙝𝙖 𝙨ı𝙘𝙖𝙠𝙩ı𝙧.
Spoiler var!
Selam dostlar. Yine çok sevdiğim bir kitap incelemesi ile geldim. Bu kitabı arkadaşım 
Veronika çok sevmişti. Bende o yüzden bir şans verdim ve beklentimin üstünde çıktıı açıkcası. İlk önce onu söyleyeyim ki, kitaba puanım 8,9 arası. Yani 8,5. Öyle bir puanlama olmadığı için direkt 8 verdim.
Kısaca konusundan bahs edeyim. Lise son sınıf öğrencimiz olan Afra kendi kendine geçinen normal (şüpheli) bir insandır. Bir gün Afra sınıf arkadaşı tarafından gelen mesaj nedeni ile İstanbulun diğer ucuna gider. Binaya girdiği anda bi gariplik olduğunu anlar ancak artık çok geçtir... Siyah maskeli adamlar tarafından 6 erkeğin bulunduğu bir eve kapatılır. 7 tutsak tamamlandığı zaman ise akıl almaz ve korkunç oyunlar oynanmaya başlar. Ve evdeki kimse sandığınız kadar masum değildir. Afra bile...
Şimdii geçelim düşüncelerime. İlk olarak yazarın dili çok iyi. Aşırı akıcı. Hatta bu yere kadar böyle akıcı bir yazım dili okuduğumu sanmıyorum. Bence yazarın ilk basılı kitapına göre kitap çok iyi. İlk kitaplar her zaman mükemmel olmuyor. İlk basılı eseri olduğunu biliyorum ama wattpadde başka hikayeleri varmı bilmiyorum. Belki uzun zamandır yazıyordur.
Bilirsiniz ki kitapların giriş kısımları, kitap hakkında fikir oluşturmamız için çok önemlidir. Yani benim fikrimce böyle. Ama bu kitabın girişi istediğim gibi değildi maalesef. Çünkü çok klassikdi. Böyle bir kitap için daha garip bir giriş beklerdim. Bilmiyorum belki de ben psikopatımdır :D
Kitapta son sahnelerden başka ters köşe yoktu. Bana göre her şey çok tahmin edilirdi. Bir olay olucak misalen, onun sonrasını ve ya sonucunu tahmin edebiliyorsunuz. Yani kitap da öyle çokta şok olabileceğiniz ve ters köşe sahneler aramayın. Son olanları saymıyorum. Yani Ölüm'ün Afra ile o kadar bağlantılı olacağını sanmıyordum. Bunu tahmin etmemiştim.
Kitap bana çok squid game vibe veriyordu. Yani 2 sezonunuda izlemiş biri olarak söyleyebilirim ki çok benziyordu. Çalıntı falan olduğunu söylemiyorum kesinlikle. Sadece çok sevmemin nedenini söylüyorum. Squid game de aşırı sevdiğim bir dizi olduğu için bu kitabı okurken sanki ilk izlediğim zamanlara gittim. Kitap biraz da 
17 Numara - Katliam kitabına benziyor. Konu olarak değil sadece hapsedilme falan. Eğer 17 numara kitabını sevdiyseniz bu kitabıda seversiniz bence.
Birde bazı mantıksız bulduğum olaylar vardı. Mesala aynı şehirde oturupda bulanamamları. Bildiğiniz gibi Ölüm tutsakları İstanbulun bir ucunda hapsetti. Ama diğer bir ucunda olamaları bir şeyi değiştirmiyor. Sonuçta aynı şehir. Polisler bu kadar kayıp varken bütün şehiri aramak zorunda. Tabikide kimsenin yaşamadığı bir bina aşırı gizemli olur. Tamam diyelim ki polisler arasında ona çalışan var ama hepsi de ona çalışamazki. Bir akıllı da çıkıp demiyor ki bu binanı araştırın. Bari başka şehire falan götürseydin. Bu kadar mı korkusuzsun Ölüm bey?
Benim kitabın ortalarında bazı tahminlerim vardı. Ve kısmen doğru tutturmuş ola bilirim. İlki Ölüm'ün geçmişte hepsinin hayatında yer alması. 7 tutsağın bence hepsi onu geçmişte tanıyordur. Böyle bir teori üretmiştim. Afra ile olan kısmı doğru çıktı. Evet Afra ile bir geçmişleri var ama diğer karakterleri öğrenemedik maalesef. Yani tam anlamış değilim olayları hala. O yüzden 2ci kitabı çok merak ediyorum. Zaten ben okurken 2ci kitabı çıktı ama hala satışa açılmış değil. Maalesef biraz beklemek zorunda kalacağım.
Ben geçmiş sahnelerini seven biriyimdir. Ama bu kitapta o sahneler beni biraz sıktı. Ama sadece biraz. O da ilk sayfaları. Çünkü garip betimlemeler vardı shshs. Hiçbirini anlamadım açıkcası. Neyse.
Evet kitap hakkında düşüncelerim bu kadardı. Genel olarak sevdim ama benim için 10/10 bir kitap değil. Çünkü kusurları var bence.
Şimdi geçelim karakterler hakkında düşüncelerime.
-Afra. Kendisi ana karakterimiz oluyor. Ben bazı kitaplar dışında çoğu zaman ana karakteri sevmiyorum :D bu kızımızı da ne sevdim ne de sevmedim. Genel olarak iyi biri ama bazi garip davranışları da yoktu değildi. Mesala bir sahnede 'bu dünyaya ait olmadığı' için yolda yardıma ihtiyacı olan insanlara yardım etmiyor. Halbuki teyzenin poşetinin yere düşmesine kendisi sebep olmuştu. Yani küçük kızdan bir mendil almak o kadar da zor değildir bence. Ama kızımız bunu bile yapmıyor.
Açıkcası bu kitap da güçlü bir ana karakter beklemiştim. Güçlü değilmi? Tabii ki güçlü, her kadın güçlüdür. Ama daha ilk dakikalardan ağlamaya başladı... Yani ilk izlemini bende iyi bırakmadı biraz.
Afra'yı shiplediğim karakter ise kesinlikle Egemen. Onun hikayesini öğrenmedik daha. Yani nasıl biri çıkacağını daha bilmiyoruz ama umarım iyi biridir. Bence eskiden bağımlı falandı. Çünkü sürekli uyuyor. Bilemiyorum bir tahmin sadece.
Bide Afra'da gıcık olduğum bir şey vardı. Sürekli Mete'ye yakışıklı diyor. Hayır Mete'ye hisleri olduğunu sanmıyorum. Ama evde tek yakışıklı da o değil anladınızmı. Ama sürekli ona öyle sesleniyor içinden. Bi yerden sonra sinir etdi beni. Ya tamam anladık her satırda yakışıklı yüzü böyle oldu, yakışıklı yüzü şöyle oldu.
*Arkadaşlar bütün karakterleri yazmıştım, sonuncuda yarım bırakmak zorunda kaldım. Telefonu kapattım. Gelip bi açtım... Hepsi silinmiş. Şaka gibi ya, o kadar şey yazmıştım program kaydetmemiş. Maalesef yeniden yazacak havamda değilim.*
Evet son olarak bu kitabı kimler sever: kan, vahşet, gizem, bulmaca, geçmişile bağlantılı olan sahneler sevenler. Böyle aşırı derecede dram, umutsuzluk ve boğucu bir kurgu sevmiyorsanız bu kitabı okumamanızı tavsiye ederim.
Görüşmek üzere >3
Veronika çok sevmişti. Bende o yüzden bir şans verdim ve beklentimin üstünde çıktıı açıkcası. İlk önce onu söyleyeyim ki, kitaba puanım 8,9 arası. Yani 8,5. Öyle bir puanlama olmadığı için direkt 8 verdim.
Kısaca konusundan bahs edeyim. Lise son sınıf öğrencimiz olan Afra kendi kendine geçinen normal (şüpheli) bir insandır. Bir gün Afra sınıf arkadaşı tarafından gelen mesaj nedeni ile İstanbulun diğer ucuna gider. Binaya girdiği anda bi gariplik olduğunu anlar ancak artık çok geçtir... Siyah maskeli adamlar tarafından 6 erkeğin bulunduğu bir eve kapatılır. 7 tutsak tamamlandığı zaman ise akıl almaz ve korkunç oyunlar oynanmaya başlar. Ve evdeki kimse sandığınız kadar masum değildir. Afra bile...
Şimdii geçelim düşüncelerime. İlk olarak yazarın dili çok iyi. Aşırı akıcı. Hatta bu yere kadar böyle akıcı bir yazım dili okuduğumu sanmıyorum. Bence yazarın ilk basılı kitapına göre kitap çok iyi. İlk kitaplar her zaman mükemmel olmuyor. İlk basılı eseri olduğunu biliyorum ama wattpadde başka hikayeleri varmı bilmiyorum. Belki uzun zamandır yazıyordur.
Bilirsiniz ki kitapların giriş kısımları, kitap hakkında fikir oluşturmamız için çok önemlidir. Yani benim fikrimce böyle. Ama bu kitabın girişi istediğim gibi değildi maalesef. Çünkü çok klassikdi. Böyle bir kitap için daha garip bir giriş beklerdim. Bilmiyorum belki de ben psikopatımdır :D
Kitapta son sahnelerden başka ters köşe yoktu. Bana göre her şey çok tahmin edilirdi. Bir olay olucak misalen, onun sonrasını ve ya sonucunu tahmin edebiliyorsunuz. Yani kitap da öyle çokta şok olabileceğiniz ve ters köşe sahneler aramayın. Son olanları saymıyorum. Yani Ölüm'ün Afra ile o kadar bağlantılı olacağını sanmıyordum. Bunu tahmin etmemiştim.
Kitap bana çok squid game vibe veriyordu. Yani 2 sezonunuda izlemiş biri olarak söyleyebilirim ki çok benziyordu. Çalıntı falan olduğunu söylemiyorum kesinlikle. Sadece çok sevmemin nedenini söylüyorum. Squid game de aşırı sevdiğim bir dizi olduğu için bu kitabı okurken sanki ilk izlediğim zamanlara gittim. Kitap biraz da 17 Numara - Katliam kitabına benziyor. Konu olarak değil sadece hapsedilme falan. Eğer 17 numara kitabını sevdiyseniz bu kitabıda seversiniz bence.
Birde bazı mantıksız bulduğum olaylar vardı. Mesala aynı şehirde oturupda bulanamamları. Bildiğiniz gibi Ölüm tutsakları İstanbulun bir ucunda hapsetti. Ama diğer bir ucunda olamaları bir şeyi değiştirmiyor. Sonuçta aynı şehir. Polisler bu kadar kayıp varken bütün şehiri aramak zorunda. Tabikide kimsenin yaşamadığı bir bina aşırı gizemli olur. Tamam diyelim ki polisler arasında ona çalışan var ama hepsi de ona çalışamazki. Bir akıllı da çıkıp demiyor ki bu binanı araştırın. Bari başka şehire falan götürseydin. Bu kadar mı korkusuzsun Ölüm bey?
Benim kitabın ortalarında bazı tahminlerim vardı. Ve kısmen doğru tutturmuş ola bilirim. İlki Ölüm'ün geçmişte hepsinin hayatında yer alması. 7 tutsağın bence hepsi onu geçmişte tanıyordur. Böyle bir teori üretmiştim. Afra ile olan kısmı doğru çıktı. Evet Afra ile bir geçmişleri var ama diğer karakterleri öğrenemedik maalesef. Yani tam anlamış değilim olayları hala. O yüzden 2ci kitabı çok merak ediyorum. Zaten ben okurken 2ci kitabı çıktı ama hala satışa açılmış değil. Maalesef biraz beklemek zorunda kalacağım.
Ben geçmiş sahnelerini seven biriyimdir. Ama bu kitapta o sahneler beni biraz sıktı. Ama sadece biraz. O da ilk sayfaları. Çünkü garip betimlemeler vardı shshs. Hiçbirini anlamadım açıkcası. Neyse.
Evet kitap hakkında düşüncelerim bu kadardı. Genel olarak sevdim ama benim için 10/10 bir kitap değil. Çünkü kusurları var bence.
Şimdi geçelim karakterler hakkında düşüncelerime.
-Afra. Kendisi ana karakterimiz oluyor. Ben bazı kitaplar dışında çoğu zaman ana karakteri sevmiyorum :D bu kızımızı da ne sevdim ne de sevmedim. Genel olarak iyi biri ama bazi garip davranışları da yoktu değildi. Mesala bir sahnede 'bu dünyaya ait olmadığı' için yolda yardıma ihtiyacı olan insanlara yardım etmiyor. Halbuki teyzenin poşetinin yere düşmesine kendisi sebep olmuştu. Yani küçük kızdan bir mendil almak o kadar da zor değildir bence. Ama kızımız bunu bile yapmıyor.
Açıkcası bu kitap da güçlü bir ana karakter beklemiştim. Güçlü değilmi? Tabii ki güçlü, her kadın güçlüdür. Ama daha ilk dakikalardan ağlamaya başladı... Yani ilk izlemini bende iyi bırakmadı biraz.
Afra'yı shiplediğim karakter ise kesinlikle Egemen. Onun hikayesini öğrenmedik daha. Yani nasıl biri çıkacağını daha bilmiyoruz ama umarım iyi biridir. Bence eskiden bağımlı falandı. Çünkü sürekli uyuyor. Bilemiyorum bir tahmin sadece.
Bide Afra'da gıcık olduğum bir şey vardı. Sürekli Mete'ye yakışıklı diyor. Hayır Mete'ye hisleri olduğunu sanmıyorum. Ama evde tek yakışıklı da o değil anladınızmı. Ama sürekli ona öyle sesleniyor içinden. Bi yerden sonra sinir etdi beni. Ya tamam anladık her satırda yakışıklı yüzü böyle oldu, yakışıklı yüzü şöyle oldu.
*Arkadaşlar bütün karakterleri yazmıştım, sonuncuda yarım bırakmak zorunda kaldım. Telefonu kapattım. Gelip bi açtım... Hepsi silinmiş. Şaka gibi ya, o kadar şey yazmıştım program kaydetmemiş. Maalesef yeniden yazacak havamda değilim.*
Evet son olarak bu kitabı kimler sever: kan, vahşet, gizem, bulmaca, geçmişile bağlantılı olan sahneler sevenler. Böyle aşırı derecede dram, umutsuzluk ve boğucu bir kurgu sevmiyorsanız bu kitabı okumamanızı tavsiye ederim.
Görüşmek üzere >3
·
1.426 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
