Yazar:
Fatma Şamata
Tasarımcı:
Dilan Kaya
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 39 dk.
Sayfa Sayısı:
376
Basım Tarihi:
Ekim 2023
İlk Yayın Tarihi:
Nisan 2023
Yayınevi:
Artemis Milenyum
ISBN:
9786053048411
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
kitap olmadan önce bile duyduğum ve sık sık karşıma çıkan bir kitaptı. beklentiye girmeden başladım ve ilk bölümleri sardı da ama ne yazık ki sevemedim. kitabın büyük bir kısmını başladığım gibi okudum ama bir yerden sonra sürekli tekrara düşmesi ve aynı şeyleri okuyor olmamız o kadar sıktı ki bir türlü kitabı bitiremedim. özgün bir kurguya sahip ama daha iyi yazılabileceğini düşünüyorum. karakterlerin hiçbiriyle bağ kuramadım ve başrol karakterleri de sevemedim. evet Defne'nin yaşadıkları çok zordu ama ondan biraz daha mantıklı hareketler beklediğimi söyleyebilirim. karakterlerin bir derinliği yoktu ilerledikçe bu durum düzelir diye bekledim ama maalesef hiçbir duygu bana geçmedi. iyi yazıldığı sürece kötü karakterleri de seviyorum ama burada işlenilenler hoşuma gitmedi. 'katiller, sizden nefret ediyorum, sizi öldüreceğim' gibi şeyleri sürekli tekrar ederken Defne'nin onlarla şakalaşması hatta aralarından birinden hoşlanması falan saçma geldi üstelik karşısındaki kişiden de doğru düzgün bir şeyler göremedik sahneler bana asla geçmedi. özellikle kadın karaktere yapılan tüm şeylerden sonra bunun güzelleştiriliyor olması cidden çok can sıkıcı. sevgi, aşk değil bu öyleymiş gibi de yazılmamalı benim katlanamadığım nokta bu. kendinde de zaten bir hata görmüyor ve üste çıkmaya çalışıyorken yapılanlar unutulamaz, sineye çekilemez. sonunda da büyük bir şey bekliyordum herkes ters köşe diyordu ama beni şaşırtmadı. yapılan açıklamanın da zaten içi boştu masumlara zarar verilmesinin haklı bir yanı yok olamaz da zaten. verilen mesajların da hoşuma gittiği söylenemez. kısaca benim sevdiğim bir kitap olamadı neyi bu kadar övüldü anlamış değilim.
Papatyalar ölüm kokar sevgilim:,)17 Numara
"Çığlıklarının hastasıyız 17 Numara."
Kısaca anlatmak gerekirse Defne Karaca'nın İstanbul dan ailesinin yanına yani Ankara ya gitmek isterken trenini kaçırması sonucu bindiği otobüste yolculuk yaparken 7 katil tarafından otobüsün önünün kesilmesi ile beraber ele başı Asır ın 17 Numara daki kisiyi seçmesi ve bu numara da oturanında Defne olması sonucunda Defne yi alıp otbüsteki diğer kişileri canice katletmeleri ile devam eden bir kitap .
Bana göre gayet güzeldi . Defne gerçekten çok güçlü bir karakterdi. Bazı konular çok uzadı gibime geldi .
(Bundan sonrası spoiler içeren bir ileti
olacaktır okumak isteyenler bakmasın.)
Cemin ölümü çok dokunmasa da bir burukluk yarattı bende (zaten çok da ana rollerde değildi).Akın gerçekten bir psikopattı 1. kitapta gayette çok gördük ama 2. daha doğrusu 3. kitap olan 11 Numarayı okuyan lar daha da ruh hastası olduğunu görmüştür.Zaten Asır da kitabın sonlarına doğru (sanırım) içlerinden gerçek katilin Akın olduğunu belirtiyor. Anıl Barış ve Korayın hikayesini 11 Numara da görüyoruz onlar da iyiydi kısaca .Kitabın sonuna gelirsek. Gerçekten kitabın hakettiği bir sondu bence iyi bitse güzel olurdu ama bu şekilde daha da iz bırakan bir kitap oldu . Onur un öleceğini düşünmüyordum. Ölmeseydi iyiydi .
Neyse çok uzadı güzeldi psikolojisi saglam olanlara önerilir.
Son olarak Asır dan bir söz bırakıyorum..
"Keşke başka türlü olsaydık."
17 Numara - Katliam
17 Numara - Katliam
Tek amacı iyi bir oyuncu olup kariyeriyle ve değer verdiği insanlarla bir arada olmaktı ama şimdi tek amacı hayatta kalabilmek. Bindiği otobüste oturduğu 17 numaralı koltuğun ona felaketi getireceğini bilemezdi. Yedi katil tarafından otobüs durduruluyor ve aralarına Defne'yi de dahil etmek istiyorlar. Aklında neden seçildiğine dair sorular oluşurken acı, gözyaşı ve katliam içeren bir yolculuk onu bekliyor. Belki içten gelen bir kötülük, belki yaşanmışlıklar, belki de kötü olmaya mecbur bırakılanlar.. Heyecan dolu bir serüvendi.
Defne Karaca, üniversite konservatuar üçüncü sınıf öğrencisidir. Tek hayali başarılı bir oyuncu olabilmektir. Seçmeli insan psikoloji dersinde katiller ve onların psikolojilerini ödev konusu olarak seçmiştir. Ödevini teslim ettikten sonra ise arkadaşları ile beraber kaldığı eve gidecek valizini alacak ve trenle Ankara’ya ailesinin yanına gidecektir.
Ancak okul çıkışı işler hiçte beklediği gibi gitmemiş, telefonu kırılmış, bir kazaya karışmış ve treni kaçırmıştır. Son çare olarak İstanbul’dan Ankara’ya giden otobüslere bakmış ve şans eseri bilet bulabilmiştir.
Otobüse bindikten kısa süre sonra uykuya dalması zor olmamıştır. Lakin otobüstün ani freni ile gecenin bir vaktinde ıssız bir yolda gözlerini açmıştır. Otobüs eli silahlı yedi kişi tarafından durdurulmuş ve bu kişiler on yedi numarada oturan kişiyi seçmiştir. Bu şanslı kişi ise tabi ki Defne’dir.
Zorla otobüsten çıkartılan Defne başına gelecek felaketlerden korkarken hiç ummadığı bir şey olur ve otobüsü ateşe verirler. Ve otobüsün içindeki insanlarla beraber bir katliam gerçekleşmiştir. Defne ise artık onlardan biri olmuştur.
Akın, Koray, Ege, Anıl, Cem, Barış ve Asır... Bu yedi katil neden Defne’yi seçmişti? Defne’nin onlar gibi katil olmayı seçmesi kolay olandı. Ancak o varını yoğunu ortaya koyup eski hayatına ve ailesine geri dönebilmek için her şeyi yapacaktır.
Çok farklı bir kitap olduğunu söyleyerek başlamak istiyorum. Cidden bazı yerleri ağzım açık okudum ve ‘yok ya yapmaz, yok olmaz’ dediğim her şey oldu.Neredeyse başından kalkmadan okudum. Kitabın adından da anlaşılacağı üzere katliamlar yapılıyor, dolayısıyla bazı olaylar sizi etkileyebilir.Defne’ye üzülsem mi ne yapsam bilemedim. Yavrum hem kaçırıldı hem de sakarlığından başına gelmeyen kalmadı.En sempatik duran karakter ise ‘yeter be çocuk’
Tüm seriyi kapsamaktadır(Spoiler içerir)
PDF olarak okuyup "Keşke satın alsaydım." dediğim kitaplardandı. Asır'ın kardeşinin intikamını alma isteği, Defne'nin sakladığı sırlar, Akın'ın sevilme takıntısı, Koray'ın yalnızlığı, Anıl'ın abiliği, Ali'nin Defne'ye olan takıntısı, ölmüş duygular ve bolca kan...
Papatya tarlalarını kırmızıya boyayarak, sevdiğimiz kişiyi üç deyince vurarak, katliam çetesinden kendimize dostlar bularak, mezarımıza çiçek bırakılmayarak bitirdiğim bu seri hayatım boyunca unutamayacağım ve aslında örnek alacağım kitaplardan birisi oldu. Duyguların öldüğünü görerek bunu yazmaya başladım, insanın geçmişinin geleceğini belirlediğini okuyarak bununla ilgili konuşma yapmaya karar verdim. Ama hepsinden önemlisi, otobüsle gece yolculuğu yaparken 17 numaralı koltuğa oturmamayı öğrendim...
Herkesin psikopat dediği karakteri hepsinden çok sevdim, suçlu görülen kişiyi haklı buldum. Öldüğü için ağlanan kişi için "Ölmesi gerekiyordu." dedim.
Bu kitap benim hayatımın merkezine oturdu. Anlatımıyla, kurgusuyla herkese önerdiğim bir kitap oldu.
BEN BUNU NEDEN OKUDUM?
Koca kitapta iyi olan hiçbir şey yoktu. Karakterler tutarsız, diyaloglar sırf birileri alıntı yazsın diye yazılmış gibi şişirilmiş, olay örgüsü öyle mantıksız ki kitap bittiğinde elinde hiçbir şey olmuyor, sorularının cevaplarını da alamıyorsun, neden böyle olduğunu da öğrenemiyorsun.
Diyaloglar... Çok yapmacık, hiç gerçekçi değil. Hatta oldukça çocukça. Sürekli katliam yaratan,insan öldürürken dans eden adamlara böyle çocuksu cümleler kurdurmak bende en ufak bir sempati bile yaratmıyor açıkçası, daha çok cringe hissettiriyor.
Olay örgüsü...İlk kitapta Asır'ın öleceğine inanmadığım biraz da Defne'nin ne yapacağını merak ettiğim için ikinci kitabın da birazını okudum. 150 sayfa geçti yine elimde hiçbir şey yok. Yeni gizemler yaratmak yerine önceki gizemleri yavaş yavaş çözsek olmaz mıydı? Toplasak 500 sayfa okudum yine de kızın babası suçlu mu suçsuz mu bilmiyorum mesela. Ya da Asır ile aralarında ne ara bu kadar güçlü bir aşk doğdu? Çünkü zaten kız ilk kitabın ilk 200 sayfası kaçıp duruyordu. Sürekli öldürülmeye çalışıyor, her seferinde kurtuluyor. 9 canlı mübarek. Olay akışında bir mantık yoktu açıkçası.Labirentin içinde koşuşturan bir fare gibi hissettim sürekli okurken. Bir okur olarak da böyle hissetmekten hoşlandığımı söyleyemeyeceğim.
Seriye daha fazla devam etmeyeceğim çünkü süslü ama cringe diyaloglar yüzünden merak duygum da köreldi gitti. Siz de eğer kaliteli kitap okuyayım, kız güçlü olsun, enemies to lovers olsun, gizem olsun, aksiyon olsun diyorsanız bu kitabı boşverin. İnanın hiçbir şey kaybetmezsiniz.
4.5/10 Rezillik!17 Numara - Katliam Fatma Şamata Bu kitap neden yazıldı tam olarak? Kötü çocuk iyi kız Klişesini içermek için mi? Bunu bir kadın nasıl yazar? Ve açıkçası bu kitap nasıl sevilip de üç kitap halini aldı merak ediyorum. İnsanların zevklerine karışamam bu haddime değil fakat bazı kitapları da " kitap bu yaa çok takmamak lazım" diyerek göz ardı edemiyorum ben
Yedi kişiden oluşan katil bir çetemiz var ve bir gün şans eseri(!) Bir kızı kaçırıyorlar.Amaçları kızın içinde ki katillik dürtüsünü kabul ettirip aralarına sekizinci olarak katmak. Gelelim kitabın felaketlerine;
Kitabın adından da belli olacağı üzere bu yedi kişi katliam düzenliyor sürekli. Otobüslerde canlı canlı insan yakıyorlar, kırbaçla dövüyorlar falan. Adamlar RUH HASTASI, KATİL olmalarına rağmen evde ki yaşamlarına baktığımız da sanki yedi üniversite öğrencisi görüyoruz. Eğlenceli, aklı başında, kaçırdıkları kişiye değer veren kişiler okuyoruz. Başkalarını katletmekten zevk alan ruh hastalarını ev yaşamında bu kadar 'tatlı' yazarak ne amaçlamaktadır yazar bilinmez.
Defne kaçırılan kişi- bin kere sizden biri değilim, olmayacağım' diye diye kendini tüketmesine rağmen hala erkeklerin 'yakında alışacaksın, geçecek, alışacaksın' modunda devam etmeleri. Siz böyle dediniz diye o kız yapmak istemediği şeyi yapacak mı sanıyorsunuz? Sizden biri olmayacağını bin kere söyleyen birini binbir kere söyleyerek ikna edemezsiniz ya hani. Neyse.
Gelelim çetemizin liderine. Kızı kulübüye kapatmak? Var. Kollarını morartacak derecede sıkmak? Var. İnsanları katlederken kahkaha atmak bundan haz duymak? Var. Gel gelelim Defne hanım bu adama aşık oluyorajsjsjs. Hatta beyefendimiz 'beni kurtar değişeceğim' dedi diye kaçma fırsatı varken onun başında 'ölme! DEĞİŞECEKTI' diye zırlıyor. Bu saatten sonra değişmesi öldürdüğü onca kişiyi yok saymaya1000Kitap
17 Numara - Katliam Fatma Şamata Bu kitap neden yazıldı tam olarak? Kötü çocuk iyi kız Klişesini içermek için mi? Bunu bir kadın nasıl yazar? Ve açıkçası bu kitap nasıl sevilip de üç kitap halini aldı merak ediyorum. İnsanların zevklerine karışamam bu haddime değil fakat bazı kitapları da " kitap bu yaa çok takmamak lazım" diyerek göz ardı edemiyorum ben
Yedi kişiden oluşan katil bir çetemiz var ve bir gün şans eseri(!) Bir kızı kaçırıyorlar.Amaçları kızın içinde ki katillik dürtüsünü kabul ettirip aralarına sekizinci olarak katmak. Gelelim kitabın felaketlerine;
Kitabın adından da belli olacağı üzere bu yedi kişi katliam düzenliyor sürekli. Otobüslerde canlı canlı insan yakıyorlar, kırbaçla dövüyorlar falan. Adamlar RUH HASTASI, KATİL olmalarına rağmen evde ki yaşamlarına baktığımız da sanki yedi üniversite öğrencisi görüyoruz. Eğlenceli, aklı başında, kaçırdıkları kişiye değer veren kişiler okuyoruz. Başkalarını katletmekten zevk alan ruh hastalarını ev yaşamında bu kadar 'tatlı' yazarak ne amaçlamaktadır yazar bilinmez.
Defne kaçırılan kişi- bin kere sizden biri değilim, olmayacağım' diye diye kendini tüketmesine rağmen hala erkeklerin 'yakında alışacaksın, geçecek, alışacaksın' modunda devam etmeleri. Siz böyle dediniz diye o kız yapmak istemediği şeyi yapacak mı sanıyorsunuz? Sizden biri olmayacağını bin kere söyleyen birini binbir kere söyleyerek ikna edemezsiniz ya hani. Neyse.
Gelelim çetemizin liderine. Kızı kulübüye kapatmak? Var. Kollarını morartacak derecede sıkmak? Var. İnsanları katlederken kahkaha atmak bundan haz duymak? Var. Gel gelelim Defne hanım bu adama aşık oluyorajsjsjs. Hatta beyefendimiz 'beni kurtar değişeceğim' dedi diye kaçma fırsatı varken onun başında 'ölme! DEĞİŞECEKTI' diye zırlıyor. Bu saatten sonra değişmesi öldürdüğü onca kişiyi yok saymaya17 Numara kitabı bir fiyaskoyduKitap Yorumu
Normalde bu tarz kitaplar çok okumuyorum ve kendi tarzım olan gerilim, polisiye ve epik fantastik dışına çok çıkmamaya çalışıyorum fakat bu kitap karşıma sürekli çıktığı ve konusu da ilgimi çektiği için paraya kıyıp aldım. Epey beklentiyle başladım. İlk bölümler aslında güzeldi, heyecan vericiydi fakat kitap ilerledikçe biz sadece psikopat, ruh hastası bir katil güruhunun dengesiz hareketlerini okuyor olduk. Kurgu bir türlü ilerlemek bilmedi ve ortaya çıkmasını beklediğimiz gerçekler bir türlü ortaya çıkmadı. Erkek karaktere asla ısınamadım gerçi ana kız karakterin de pek aklı yerinde olduğu söylenemez. Hepsi dengesizdi. Tamam bazen kötü karakterleri seviyoruz ama bu sefer olmadı ya. Gerçekten kitap boyunca hem ana kız karakterden hem de ana erkek karakterden nefret etmekten alıkoyamadım kendimi. Katil sürüsünün dengesiz tavırları, ortaya çıkmak bilmeyen gerçekler, ana kızın sürekli kaçmaya çalışması fakat başaramayıp her seferinde cezalandırılması ama salak gibi aynı şeyi yapmaya devam edip farklı sonuç beklemesi. Katil kişiliği olan kişilere güzelleme yapılıp aklanmaya çalışılmaları ve daha neler neler. Gerçekten kitap maalesef bir fiyaskoydu. Yazar kısa ve öz bir şekilde yazıp gerçeği de zamanında ortaya çıkarsaydı kitap kesinlikle çok daha sürükleyici olabilirdi fakat benim için maalesef sınıfta kaldı. Kurgu özgün ancak yazımı çok sıkıntılı olmuş. Tek kitapta bitebilecek bir kurgu 3 kitap olacakmış bir de. Sonda da sırf heyecan olsun diye bir sahne yazmışlar, güya ters köşe ama bence asla değildi. Kısaca toparlamak gerekirse kitabı hiç ama hiç sevmedim, bitirmeye çalışırken fenalık geçirdim, ayılıp bayıldım. Tek kitapta mis gibi yazılabilecekken üstüne üslük bir de 3 kitap olacak olması kurguyu sakız edecek. Maalesef çok abartılan fakat abartılıdığını hak etmeyen
Yine bi katil ve yine ben . Konusu çok iyiydi. Yani öyle gibiydi . Defnenin konuşmaları cringe gelmeseydi çok güzeldi . Akının ölümüne çok üzüldüm ve son katliam olduğunda 6 katilinde ölmesine de. Umarım ölmezler ve aramızda görmeye devam ederiz . Ayrıca Alinin hastalıklı takıntısına da sinir oldum ama yapabilecek bi şey yok .
5/10
2026 82. kitabı
17 Numara
Kitaba iki şekilde bakarak yorum yapabilirim aslında. Akıcı olması, merak uyandırıcı olması ama aynı zamanda da sinir bozucu olması kitabı okuttu. Ama diğer yöne baktığımız da karakterlerin sevilebilecek tek bir yanı yok. Yaptıklarının sebepleri olsa da mantikli yani olduğuna emin değilim. Defneyi başta sever gibi olsam da sonradan aşırı sinir bozucu oldu. Hiç bir karakteri sevmesem de biraz okunabilirliği olan Anildi (sarışın olmasıyla alakası yoktur) yazarın da zaten karakteri sevdirmek gibi bir derdi olduğunu sanmıyorum... Sinir bozucu olmasına rağmen devam edeceğim seriye...
Yazar Hakkında
Fatma ŞamataYazar · 0 kitap
Fenna mahlası ile tanınan yaza Fatma Şamata, 1998 yılında İstanbul'da doğdu. Sakarya Üniversitesinde lisans eğitimini tamamladıktan sonra kedini yazmaya adadı. 17 Numara'yı yazmayı, lisedeyken gördüğü bir rüyadan esinlenerek üniversitenin ilk yıllarında artık zihninden çıkıp gitmesi adına yazmaya başladı. 17 Numara'dan sonra yazmaya ilgisi olduğunu keşfeden Fatma Şamata, yazmayı, kötü hislerini yatıştırmanın güzel bir yolu olarak da görmekte.
