İnsan her şeye genel hatları itibariyle yakın ama yine de onlardan ayrı olmalıydı; tıpkı manzaranın temel çizgilerinin üzerinden pike yaparak uçan, onları takip eden, ama üstlerine hiç konmayan bir kırlangıç gibi.
( s.122)
Anlatıcı olan Faye, yukarıdaki paragraftaki gibi karşılaştığı, konuştuğu, tanıştığı insanlara ve öğrencilerine fazla yakınlaşmadan duyduklarını, gözlemlerini çizginin dışından bakarak aktarıyor. Her birinin itirafları, söz ettikleri insanın kadim ilişkilerine ve sorunlarına ( aşk, evlilik, ebeveynlik, iş, sorumluluk, yaratıcılık, ölüm...) ışık tutarken konuşulacak, düşünülecek meselelerin asla bitmeyeceği ayırdıyla " bu pilav daha çok su kaldırır " diyorum ve üçlemenin ikinci kitabı Geçiş'i okumayı sabırsızlıkla bekliyorum.
·
248 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.