Yazar:
Rachel Cusk
Çevirmen:
Lâle Akalın
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
Haziran 2016
İlk Yayın Tarihi:
14 Eylül 2014
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Orijinal Adı:
Outline (The Outline Trilogy-1)
ISBN:
9789750836930
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Büyük hevesler ile elime aldığım bu kitabı kocaman bir hayal kırıklığı ile kenara bırakıyorum. Üstelik de bir üçlemenin ilk kitabı. Son günlerde bir modern edebiyatın rüzgarına kapılmış giderken hadi bir de Rachel Cusk ile Yunanistan yollarına düşeyim dedim. Lakin bu başarısız bir girişim oldu. Lafın kısası, sevmedim.
Atina’ya yaratıcı yazarlık dersi vermeye giden yazar, karşılaşıp da üç beş kelime konuşma fırsatı bulduğu insanların hikayelerini kaleme alıyor. Konular genellikle evlilik, boşanma, aile içi çalkantılar, iniş çıkışlar üzerine. Güzel bir konsept güzel olmasına fakat beni saran bir atmosfer yoktu kitapta. Bir durağanlık, bir yabancılama sezdim. Neyse, nihayetinde her hikaye bizim için yazılmamıştır deyip burada noktalamak istiyorum.
21. Y.Y ın en iyi 100 kitap listesinde 14.sırada yer alan Çerçeve birbirinden farklı kişilerin hayat hikayelerinin Faye isimli yazar tarafından kaleme alınmasıyla oluşan düz bir kurgudan ziyade parçalı bir anlatıma sahip çok özel bir kitaptı
Yaratıcı yazarlık dersi için Atina’ya giden Faye’nin uçaktaki koltuk arkadaşının hayat hikayesi ile başlayan kurgu,ders verdiği öğrencilerin iç dünyası ve Atina’da gezdiği arkadaşlarının dünyaları ile devam ederken anlatıcının da kendi içindeki kırılganlığı okuyucu hisseder…
Çerçeveyi oluşturan Faye içini başkalarının hikayeleri ile doldururken;aşk,evlilik,aile,ilişkiler gibi iç içe geçen temaları kendine has tarzı ile kurgusuna yerleştirir…Dinlediği her karakter ile arasına bir mesafe koyan kendi dünyasını da içinde yaşayan hayatı sorgulatırken kişilere nesnel yaklaşan sözü onlara bırakan bir dış göz olarak karşımıza çıkan bu karakter eşliğinde Atinayı’da gezmiş oluruz…
Düz bir kurgu bekleyenlere kitabın hitap edeceğini düşünmesem de ben kitabı çok beğendim…Farklı kitaplar okumayı sevenlere kesinlikle tavsiye ederim…
Maalesef ki bir türlü beni içine çekemeyen bir kitap oldu. Karakterden kitabın sonuna kadar uzak kalmak da pek hoş değildi benim açımdan. Lakin aynı kitabı okuyan diğer 10 arkadaşımın hepsi çok beğendi, o sebeple benim yorumum okumanızı engellemesin;)
Yunanistan’a yazarlık atölyesi vermeye giden, yola çıktığı andan itibaren çevresindekilerin hikayelerini dinleyip bize aktaran bir kadın anlatıcımız var. Kitap en basit biçimiyle sadece o insanların anlattığı hikâyelerden oluşuyor.
Anlatıcı neredeyse hiç kendinden bahsetmiyor. Varlığıyla başkalarının hikâyelerinin anlatılmasına olanak tanıyan bir boşluk o. Tüm o hikayelerin görülebilmesini sağlayan bir “çerçeve”.
Ve tam tersinden, o insanlar ve hikayeleri de anlatıcının yaşamına dair bir çerçeve. Başkalarının içlerindeki söküklerin, geride bırakmaların ve bırakılmaların, kendilerine söyledikleri yalanların içinde saklanmış Faye’nin kırılgan parçaları.
Yeni boşanmış, kimliğinde büyük bir kayıp yaşamış, artık “eş” ya da “aile insanı” olmayan, ve böyle kayıpların ardından hemen hepimizin yaptığı gibi kendini yeniden tanımlamaya çalışan bir kadın var o çerçevede. Yeni bir kimlik, yeni bir yaşam, yeni bir bakış için açılmış koca boşluktan sebep, fotoğraf flu.
Klasik romanda alışık olduğumuz şey, karakterin bir değişim yaşaması ve bunun net bir yere bağlanmasıdır. Bu anlatı bir yere bağlananlardan değil. Bir varış anlatısı değil çünkü bu, bir geçiş anlatısı. Yunanistan’a yapılan bir iş seyahati de değil bu, o boşluğun içindeki çırpınışları, kırılganlıkları, çözülmenin ve yeniden toparlanmanın görünmeyen anlarını belgeleyen bir yolculuk.
Ben romandan derli toplu bir olay örgüsü beklerim diyorsanız, sizi mutlu etmez belki. Aksi halde sevmemek mümkün değil.
#laleakalın ın metnin sezgisel derinliğini koruyan nefis çevirisi
İnsan her şeye genel hatları itibariyle yakın ama yine de onlardan ayrı olmalıydı; tıpkı manzaranın temel çizgilerinin üzerinden pike yaparak uçan, onları takip eden, ama üstlerine hiç konmayan bir kırlangıç gibi.
( s.122)
Anlatıcı olan Faye, yukarıdaki paragraftaki gibi karşılaştığı, konuştuğu, tanıştığı insanlara ve öğrencilerine fazla yakınlaşmadan duyduklarını, gözlemlerini çizginin dışından bakarak aktarıyor. Her birinin itirafları, söz ettikleri insanın kadim ilişkilerine ve sorunlarına ( aşk, evlilik, ebeveynlik, iş, sorumluluk, yaratıcılık, ölüm...) ışık tutarken konuşulacak, düşünülecek meselelerin asla bitmeyeceği ayırdıyla " bu pilav daha çok su kaldırır " diyorum ve üçlemenin ikinci kitabı Geçiş'i okumayı sabırsızlıkla bekliyorum.
Mart ayının biten ikinci kitabı ile herkese selam :) Çerçeve üçlemenin ilk kitabı ve oldukça beğendiğim bir kitap oldu listeme diğer 2 kitabı da ekledim ..
Kitaptan kısaca bahsetmem gerekirse ;orta yaşlarında, eşinden ayrılmış bir yazar olan kahramanımız yazarlık dersi vermek üzere Atina’ya gider ve yolculuk esnasında yan koltukta bir adamla tanışır ve hikâye de komşum dediği bu adam ve yazarımız etrafında şekillenir ..bunun yanında yazarımız “otobiyografi “ diye nitelendirebileceğimiz kısa kısa öykülere yer veriyor bu kitapta ..ve bu öykülere kendi çerçevesinden yaklaşarak oldukça fazla yorum katıyor .kitabın sonu da zaten komşu diye nitelendirdiği adamın konuşmalarıyla bitiyor diyebiliriz ..kitabı sevdim akıcı ve yalın bir üslup ile yazılmıştı ,beni zorlayan tek şey aşırı minnak punto işe yazılmış olmasıydı biraz göz yoruyor ..yazarın diğer kitaplarında buluşmak üzere ,herkese keyifli okumalar diliyorum :))
Korkularımızla en iyi yüzleşme yolu, onlara kostüm giydirmektir; onları tercüme etmektir, çünkü çoğu kez sırf tercüme eyleminin kendisi o şeyi zararsız hale getirir.
#rachelcusk #çerçeve
"Kurmaca otobiyografi" olarak tanımlanan "Çerçeve" Üçleme'nin ilk kitabı. Diğer kitaplar #geçiş ve #övgü
Ben öyle güzel bir kitap okudum kisınırlarımı zorlarken aynı zamanda da yazarın kendi çizmiş olduğu "Çerçeve"nin dışına çıkmaktan korkar oldum
Edebi lezzet mi desem, üslup mu desem ya da okurla kurduğu bağın otokurmacayla şekillendirip bir güzel okura "hadi bakalım yakın o beyin hücrelerinizi" demesine mi efkârlansamne desem bilemedim
Yazar öyle bir teknik kullanmış ki, çırpınarak okuyorsunuz her sayfayı, her hikâyeyiGözlem gücü âdeta bir sanat abidesiOkudukça açılan, farklı renklerin birbiriyle harmoni halinde hiç görmediğiniz bir renge dönüşürken bir bakıyorsunuz tam odak noktasında minicik bir lekeÇıkın işin içinden dercesine
Yazar burada anlatıcı koltuğunda. Londra'dan Atina'ya yaratıcı yazarlık dersleri vermek için çıktığı uçak seyahatiyle karşılıyor bizi. Önce anlamlandıramıyorsunuz tabiiYanında oturan kişiye "komşum" lakabını takıyor. Hikâye işte burada başlıyorAslında anlatıcı olan Yazar bir bakmışınız farklı bir koltuğa oturuyor. Nedir bu️tabii ki bir anda dinleyici konumuna geçiş yapıyor. Bir bakmışsınız hikâyeyi dinlerken, hopp başka bir hikâyeye geçiş yapıyorsunuz. Bu zaman diliminde de anlatılan hikâyeden kendine bir çerçeve çizmeye başlıyorAma öyle bir kör noktada sizi ters köşe yapıyor kisormayın gitsin️İç monologlar ve metaforlar oradan oraya savruluyorYakalayabilene aşk olsun
Evlilik, kadın erkek ilişkileri, kıskançlık, toplumsal değerler... daha neler var neler
Daha fazla da anlatmam okuyun siz deBenden bu kadar️
Hepimiz tiryakisi olmuşsuz bu iyileştirme
Adını çok duyduğum fakat daha önce okuma fırsatı bulamadığım yazarların başında geliyordu Rachel Cusk. Övgü, Çerçeve, Geçiş kitaplarını birçok platformda görmüştüm. Yazarla tanışmama vesile olan kitap ise “Çerçeve” oldu. Kitaba ana hatlarıyla bakacak olursak Atina’ya yazma dersi vermeye giden bir yazarın uçakta yanında oturan yolcuyla başlayan hikayesi Atina’da karşılaştığı başka hikayelerle birleşmekte ve yine yan koltuktaki yolcuyla kitap bitmekte. Bu yazdığım cümleyi eminim kitabın arkasına baktığınızda ya da kitapla ilgili yorumları incelediğinizde kolaylıkla görebilirsiniz. Peki bu kitabı okunmaya değer kılan ayrıntılar nedir?
Öncelikle yazar dili çok başarılı. Ama beni en çok etkileyen şey ise kısa hikayeler barındıran birçok kitabın aksine Rachel Cusk öykünün başkarakterinin ağzından her hikâyeye kendi yorumunu katmış ve bir şekilde yazdığı hikâyeyi en son bir göz olarak kendi değer yargıları çerçevesinde değerlendirmiş. Yanındaki yolcunun hayat hikayesine de bir yorum yapıyor, dil sınıfında gerçekleşen tartışmalara da katılıyor, yazar arkadaşlarıyla fikir alışverişinde bulunuyor. Bu açıdan kitap benim gözümde diğer kitaplardan biraz ayrıldı ve değer kazandı. Kitabın diğer yönleri akıcılığı, samimiyeti, kurgusu oldukça başarılı ve kesinlikle okunmayı hakkediyor. Kısa olan bu öykü kitabının herkes tarafından sıkılmadan okunacağını düşünüyorum.
'Belki de, dedi, bizler, hepimiz, hayvanat bahçesindeki hayvanlar gibiyiz, birimizin kapalı alandan çıktığını gördük mü, bu kaçış yalnızca kaybolmasıyla sonuçlanacak olmasına rağmen; deliler gibi kaç diye bağırıyoruz ona.'
.
Bir yazar yaratıcı yazarlık dersi vermek için Atina'ya gider. Kısa süreli bir uzaklaşma olsa da aklı ardında bıraktıklarında ve kendinde görünür başta. Ama uçakta yan koltuğundaki adamla konuşmaya başlayınca odağımız, yazarın çevresindekilere kaymaya başlar. Başta umduğumuz bir resimdeki karakteri incelemek iken şunu fark ederiz: Bazen bizi kendimiz değil; bizi çevreleyen şeylerle tanımlamak gerekir. Baktığımız resim değil de çerçeve olur. Atina'ya gittiğinde eski dostlarının, öğrencilerinin anlattıklarına kulak veren yazarımızın yaptığı gibi..
.
Rachel Cusk ile tanışmam -üçlemeye de adını veren- üçlemenin ilk eseri Çerçeve ile oldu. Anlatılan her hikayede kendimi yorum yaparken buldum. Birilerini dinlemenin kendi yaralarımızı da sarabileceğini hatırladım bu usul usul akan eserde. Serinin devamını da merak ettirdi elbet!
.
Lale Akalın çevirisi, Nahide Dikel kapak tasarımıyla ~
8/10
2020 13. kitabı
Yazar Faye, yıkılmış bir evliliğin ardından ek gelir elde etmek için birkaç günlüğüne Atina’ya yazarlık dersi vermeye gidiyor. Çeşitli insanlarla karşılaşan yazarımız basit sorularla insanların iç dünyalarına girme şansını elde ediyor. Sanki “Keşke biri sorsa da anlatsam“ gibi tereddütsüz yaşadıkları psikolojik ve travmatik olayları anlatıyorlar.
İrdelenen konular hem felsefi hem de varoluşsal özellikleri taşıyor.
İnsanların hayatına, buna kendi hayatımız da dahil sadece bir "Çerçeve"den bakıyoruz ama onun dışına çıkmayı cesaret etmiyoruz çünkü konfor alanımız bize güvende olduğumuzu hissettiriyor ve tanımadığımız birçok şeye içgüdüsel olarak mesafeli yaklaşıyoruz. Yazarımız Faye "Çerçeve"nin dışını simgeliyor bu kitapta.
Bol bol altını çizdiğim cümleler var, hem sorgulatan hem de yön gösteren nitelikte bir kitap.
Durgun ama sıkıcı olmayan, dili akıcı ve çevirisi eşsiz güzellikte bir eser.
Kitapla kalın efendim.
Yazar Hakkında
Rachel CuskYazar · 5 kitap
Rachel Cusk 1967’de Kanada’da doğdu. Çocukluğunun büyük bölümü Los Angeles’ta geçti. 1974 yılında Londra'ya taşındılar. Oxford’da İngiliz edebiyatı okudu. Sanatçı Siemon Scamell-Katz ile evlenen Cusk'ın iki kızı vardır.
Romanları:
Saving Agnes (1993)
The Temporary (1995)
The Country Life (1997)
The Lucky Ones (2003)
In the Fold (2005) - (Bir Zamanlar Seviyordun, Doğan Kitap, 2006)
Arlington Park (2006)
The Bradshaw Variations (2009)
Outline (2014) - (Çerçeve, YKY 2016)
Transit (2017)
Cusk’ın ayrıca;
- annelik üzerine yazdığı A Life's Work: On Becoming a Mother (2001),
- evlilik ve boşanma üzerine yazdığı Aftermath: On Marriage and Separation (2012),
- İtalya’da ailesiyle geçirdiği bir yazı anlattığı The Last Supper: A Summer in Italy (2009)
olmak üzere üç anı kitabı bulunmaktadır.
